کد خبر: ۴۱۶۷۰۷۶

تاریخ: ۱۴ شهريور ۱۴۰۲ - ۱۰:۴۰

تحلیل روزنامه واشنگتن‌پست از تبعات قرآن‌سوزی در سوئد و دانمارک

واشنگتن‌پست در مقاله‌ای وضعیت پیش روی سوئد و دانمارک پس از قرآن‌سوزی را چالشی بزرگ در میان تعهد ادعایی به مقوله «آزادی بیان» و بحران ناشی از هتک حرمت مقدسات مسلمانان توصیف می‌کند.

به گزارش ایکنا به نقل از واشنگتن‌پست، وضعیت کنونی سوئد و دانمارک پس از هتک حرمت مکرر مقدسات اسلامی، چالش بزرگی است که آنها را در میان پایبندی ادعایی به «آزادی بیان» و بحران در روابط با مسلمانان به دلیل هتک حرمت مقدسات قرار می‌دهد.

بنا بر سرمقاله‌ای که در وب‌سایت این روزنامه انتشار یافته است، سوئد همچنان ادعا می‌کند که به اصول خود یعنی آزادی بیان پایبند است اما این پایبندی ادعایی مشکلات فراوانی را برای این کشور در پی خواهد داشت اگرچه دولت سوئد می‌گوید که در حال مطالعه راه‌هایی برای جلوگیری از تکرار سوزاندن قرآن است. از سویی دانمارک تصریح کرده است که باید راهی را برای ممنوعیت هتک حرمت قرآن و دیگر متون مقدس بیابند.

اگرچه دو کشور این اقدامات را محکوم اما هر دو ادعا کرده‌اند که به دلیل پایبندی خود به آزادی بیان نمی‌توانند با این اقدامات مخالفت کنند؛ اما کشورهای اسلامی مختلف این توجیه را نپذیرفته و اعتراضات گسترده‌ای به این دو دولت داشته‌اند. این بحران تنها به آسیب دیدن وجهه این کشورها محدود نمی‌شود بلکه اعتراضات گسترده مسلمانان این کشورها نیز بخشی از این آسیب است.

پس از هتک حرمت قرآن در سوئد، سفارت این کشور در بغداد مورد هجوم قرار گرفت و از سویی در مورد سوئد، عضویت این سازمان در ناتو نیز در معرض خطر قرار گرفته است. ترکیه یک از اعضای مسلمان ناتو، مخالفت خود با ورود سوئد به این سازمان را اعلام کرده است.

در پی قرآن‌سوزی اخیر در سوئد، آژانس اصلی امنیت این کشور سطح تهدید تروریسم را به بالاترین حد خود رساند و نخست‌وزیر اولف کریستسون گفت که این کشور با جدی‌ترین تهدید خود از زمان جنگ جهانی دوم مواجه است.

از سویی دولت دانمارک به دنبال ممنوع کردن هتک حرمت مقدسات و جرم انگاری آن است. وزیر دادگستری این کشور تصریح کرده است: به جای سوزاندن روش‌های متمدنانه‌تری برای بیان دیدگاه‌ها وجود دارد.

شماری از احزاب و گروه‌های راست‌گرای افراطی به شدت با وضع هرگونه محدودیتی علیه هتک حرمت مقدسات مخالف هستند. به گفته این گروه‌ها و احزاب این امر به صراحت محدودیت آزادی بیان بوده و مخالف با حقوق بنیادین اشخاص است. بسیاری این ادعا را رد می‌کنند و آن را دستاویزی برای کسب قدرت سیاسی از طریق دامن زدن به اسلام هراسی و مهاجر ستیزی توصیف کرده‌اند.