کد خبر: ۴۱۷۱۳۹۴

تاریخ: ۲۴ مهر ۱۴۰۲ - ۰۹:۴۳

در میزگرد تعاملی ایکنا با محور آسیب‌شناسی سینمای دفاع مقدس مطرح شد:

بیگانگی هنرمندان با سینمای دفاع مقدس تلخ است + صوت

هنرمندان صاحب‌نظر در میزگرد تعاملی ایکنا با محور آسیب‌شناسی سینمای دفاع مقدس ضمن تاکید بر لزوم تفکیک معنایی و موضوعی روایت «ضد جنگ» و «ضد دفاع مقدس»؛ بیگانگی هنرمندان با این گونه سینمایی را تلخ دانستند.

به گزارش ایکنا؛ حوزه سینما به‌عنوان یکی از حوزه‌هایی با ضریب نفوذ بسیار بالا میان عموم مخاطبان در امر جریان‌سازی و تأثیرگذاری مسئله فرهنگ جامعه همواره نقش مهمی داشته است. با مرور کارنامه تاریخ سینمای جهان درمی‌یابیم، در میان گونه‌های مختلف تولیدات سینمایی، آثار مرتبط با حوزه جنگ، اتفاقات و رخدادهای آن فصلی مهم از جریان تولیدات سینمایی جهان را به خود اختصاص داده و به همان میزان، این دست از آثار همواره با اقبال بسیار بالایی مواجه شده‌اند.

نکته حائز اهمیت بعدی آن است که تمامی کشورهای جهان از طریق این هنر تلاش کرده‌اند تا علاوه‌بر بازتاب نگاه تاریخی به جنگ‌هایی که در جهان صورت‌گرفته است؛ فصل مهمی از جریان‌سازی و تأثیرگذاری بر جامعه خود را با بهره از زبان هنری سینما برای انتقال خواسته‌ها و تفکرات خود به مخاطبان متمرکز کنند.

گونه سینمای دفاع مقدس در کشور ما نیز با وجود آنکه به زعم قاطبه کارشناسان، منتقدان و پژوهشگران حوزه سینما، به‌عنوان بومی‌ترین گونه و ژانر در میان تولیدات سینمایی کشورمان شناخته می‌شود؛ درست به همان میزان که در دهه 60 محور اصلی آثار بدنه سینمای ایران را میزبانی می‌کرد و بسیاری از آثار درخشان تاریخ سینمای دفاع مقدس نیز به همان دهه بازمی‌گردد؛ طی یکی، دو دهه اخیر با فراز و فرودهای مختلفی همراه بوده ‌است.

با همین رویکرد و نگرش می‌توان بر این مسئله تأکید کرد که به‌ ویژه در دهه 90 در نگاه کمی و از نظر تعداد؛ کمترین آثار تولید شده در خیل تولیدات سینمایی کشورمان به گونه سینمای دفاع مقدس بازمی‌گردد. البته که در میان همین تعداد اندک، می‌توان بخش مهمی از آثار درخشان سینمای دفاع مقدس را نیز در همین دهه مورد رصد و خطاب قرار داد؛ اما نکته حائز اهمیت آن است که نهادهای متولی امر فرهنگ که همواره بخش مهمی از سرمایه‌گذاری در روند تولیدات سینمای دفاع مقدس را بر عهده داشته‌اند طی این دهه کمتر خود را درگیر جریان تولید آثار سینمایی کرده‌اند. درست به همین سبب است که در میان آثار درخشان سینمای دفاع مقدس طی دهه 90، بیشتر شاهد حضور بخش خصوصی از یک‌سو و از سویی ‌دیگر جرقه‌های میان هنرمندانی بودیم که به شکل خودجوش و با توجه به دغدغه‌های ذهنی خود به سمت خلق این دست از آثار حرکت کرده‌اند.

از آنجا که پرداختن به هنر دفاع مقدس معمولا در هفته دفاع مقدس صورت گرفته و سپس فراموش می‌شود در خبرگزاری بین‌المللی قرآن (ایکنا) بر آن شدیم که این مقوله را در طول ایام سال دنبال کنیم و در موارد مختلف ادبی و هنری به آن بپردازیم که میزگرد تعاملی با دو هنرمند از نسل جوان و تازه‌نفس در حوزه سینمای دفاع مقدس کشور از آن جمله است.

در این میزگرد دو مهمان هنرمند حضور دارند. نخست ابوالفضل همراه؛ بازیگر، فیلمنامه‌نویس و کارگردان که به ‌تازگی بر اساس کتاب «اسم تو مصطفاست» به قلم راضیه تجار فیلم کوتاه «مثل مصطفی» را کارگردانی کرده و دیگر؛ حسین محروقی که فیلم کوتاه «آمبولانس» او با محوریت سینمای دفاع مقدس توانسته جوایز داخلی و بین‌المللی را به خود اختصاص دهد.

آنچه در ادامه از خاطر شما می‌گذرد روایت این دو هنرمند جوان و فعال در سینمای دفاع مقدس در میزگرد تعاملی ایکنا است.

{$sepehr_media_3158304_400_300}

بخش نخست این میزگرد به مسئله چرایی عدم تمایل هنرمندان سینمای دفاع مقدس به تولید آثار اقتباسی در این گونه با توجه به گنجینه ارزشمند و گران‌بهای کتاب‌های تولید شده با محوریت دفاع مقدس در کشورمان بازمی‌گردد.

حسین محروقی در ابتدای این میزگرد و در پاسخ به این پرسش که با توجه به داشته‌های موفق و ارزشمندی که در حوزه ادبیات دفاع مقدس وجود دارد چرا کمتر شاهد تولید آثار اقتباسی در سینمای دفاع مقدس هستیم؟ گفت: مهمترین دلیل آن متوجه این نکته است که نسل جوان مسئله اقتباس و در نگاهی کلان‌تر مسئله مطالعه و تحقیق درباره فیلمنامه را جدی نمی‌گیرند.

وی ادامه داد: بحث بر سر این است که شاید هنرمندان آنقدر هیجان فیلمسازی دارند که بر روی مبحث فیلمنامه تأملی جدی نمی‌کنند. درحالی‌که معتقدم در حوزه تولید اثر سینمایی، مهمترین رُکن به فیلمنامه بازمی‌گردد.

محروقی با اشاره به آنکه چالش فیلمنامه به‌عنوان یکی از اصلی‌ترین چالش‌ها در تمامی تولیدات سینمای ایران مطرح است خاطرنشان کرد: یکی از اصلی‌ترین دلایل ضعف بُن‌مایه‌های فیلمنامه در سینمای کشورمان به این سبب است که هیچ‌وقت فیلمنامه‌نویسان و هنرمندان فعال در سینمای کشور به سراغ  اقتباس نرفته و مسئله اقتباس را چندان جدی نگرفته‌اند.

وی ادامه داد: به ‌همین سبب وقتی با آثاری که تجربه اقتباسی را در روند تولید پشت‌ سر گذاشته‌اند مواجه می‌شویم درنهایت اثر ارائه ‌شده اثری جذاب نبوده است.

دوری کل سینمای ایران از اقتباس

ابوالفضل همراه نیز در پاسخ به پرسش مطرح‌ شده در کنار تأیید گفته‌های محروقی، در تکمیل رویکرد و نقد مطرح ‌شده گفت: مسئله اصلی آن است که به شکل کلی سینمای ایران با مقوله اقتباس بیگانه است.

وی با ابراز تاسف از آنکه نقد بیگانگی با اقتباس را به تمام جریان و گونه‌های سینمای کشور به شکل کلی باید وارد کرد ادامه داد: با وجود منابع بسیار ارزشمندی که در تمامی حوزه‌ها ازجمله در حوزه ادبیات دفاع مقدس داریم باید اعتراف کنیم که به‌خوبی از آنها بهره نبرده‌ایم و دستمان در حوزه اقتباس ادبی و تولید آثار سینمایی با این رویکرد بسیار خالی است.

کارگردان فیلم «مثل مصطفی» با اشاره به آنکه تجربه نشان داده در میان آثار درخشان سینمای ایران به تعداد معدودی از آثار اقتباسی می‌توان اشاره کرد تصریح کرد: درست در نقطه مقابل وقتی به کشورهایی که جریان سینما در آنها به شکلی پویا و زنده مانند سینمای آمریکا، سینمای هند و سینمای کره جریان دارد نگاه می‌کنیم، متوجه می‌شویم که مهمترین، بزرگترین و پرفروش‌ترین آثار سینمایی آن کشورها، آثار اقتباسی بوده ‌است.

همراه در تشریح دلایل این امر با تاکید بر آنکه نکته مهم آن است که کتاب‌هایی که در زمینه‌های مختلف نگاشته می‌شود تحقیق‌ها، پژوهش‌ها و بررسی‌های فراوانی درباره آنها صورت گرفته است و این طبیعی است که وقتی نویسنده فیلمنامه در تعامل با نویسنده اثر قرار می‌گیرد فصل مهمی از روند پژوهشی توسط نویسنده کتاب انجام ‌شده است. پس نویسنده فیلمنامه دستی بازتر برای پرداخت موضوعات دراماتیک و ارائه آن به کارگردان دارد.

{$sepehr_media_3158307_400_300}

فیلم اقتباسی پربیننده

همراه در تکمیل صحبت‌های خود به ذکر مثالی پرداخت و گفت: طی چندین سال تجربه ساخت فیلم کوتاه هیچکدام از آثارم به‌اندازه جدیدترین اثرم یعنی «مثل مصطفی» که اثری اقتباسی است نتوانسته در جذب مخاطب موفق باشد و همچنین تحسین منتقدان را نیز با خود به همراه داشته باشد.

وی دلیل توفیق فیلم «مثل مصطفی» را این‌گونه تشریح کرد که گام مهم در تولید این اثر به محتوایی بازمی‌گردد که پیشتر توسط محققان و پژوهشگران انجام شده و درنهایت به قلم نویسنده‌ای سرشناس همه آنها شکل و روایت داستانی پیدا کرده است. این یعنی رفتن نصف راه که توسط نویسنده اثر صورت گرفته بود. من نیز با توجه به بضاعت و ظرفیت خود از این داشته استفاده کرده‌ام و به جرأت می‌گویم که از این به بعد در مسیر تجربه فیلمسازی‌ام به‌ سبب توفیق این اثر، توجه بیشتری به حوزه اقتباس خواهم داشت.

{$sepehr_media_3158305_400_300}

تفاوت بنیادین «ضد جنگ» و «ضد دفاع مقدس»

محور دوم میزگرد تعاملی ایکنا؛ مسئله عدم دستیابی و چرایی جهانی نشدن زبان سینمای دفاع مقدس ما با توجه به رویکرد جهانی که نسبت ‌به آن برهه از تاریخ هشت ساله معاصر کشورمان همواره وجود داشته اختصاص داشت.

محروقی در پاسخ و تشریح دلایل آنکه چرا تاکنون شاهد تحقق جهانی شدن زبان سینمای دفاع مقدس خود نبوده‌ایم و نتوانسته‌ایم سهمی از بازار سینمای جهانی و جشنواره‌ها را به آثار سینمای دفاع مقدس خود اختصاص دهیم یادآور شد: کماکان مهم‌ترین دلیل این اتفاق را دوری از اقتباس و عدم پرداخت درست به مفهوم جنگ و دفاع مقدس با استناد به آثار و کتاب‌های مختلفی که در کشورمان وجود دارد می‌دانم.

وی با بیان آنکه تفاوت مهم دوران حماسه‌سازی هشت سال جنگ تحمیلی ما با جنگ‌های دیگر آن است که ما دفاع کردیم و هیچ زمانی رویکرد جنگاوری نداشته‌ایم خاطرنشان کرد: در صحبت‌های کارشناسانه با این محور مدام همکاران، منتقدان و پژوهشگران به این نکته اشاره می‌کنند که نباید سراغ ساخت فیلم‌هایی با تم و موضوع «ضد جنگ» برویم. در حالی ‌معتقدم که «ضد جنگ» بودن یک اثر مانعی ندارد اما «ضد دفاع مقدس» بودن آن اشتباه است. این دو مقوله کاملاً جدا از یکدیگر است که باید از هم تفکیک شود.

کارگردان فیلم «آمبولانس» ادامه داد: به بیان دیگر مانعی برای فیلم‌هایی که با محوریت هشت سال جنگ تحمیلی در کشورمان ساخته می‌شود وجود ندارد که مفهومشان «ضد جنگ» باشد؛ اما این دست از آثار نباید آثاری «ضد دفاع مقدس» باشند. عدم درک و تفکیک میان دو مولفه «ضد جنگ» و «ضد دفاع مقدس» بودن میان هنرمندان ما به عدم جهانی شدن زبان سینمای دفاع مقدس منتج شده است.

محروقی با بیان آنکه مسئله دیگر آن است که جغرافیای مطرح ‌شده در حوزه آثار سینمای دفاع مقدس ما هموار متمرکز بر جغرافیای ایران بوده است یادآور شد: این نکته دیگری در عدم دستیابی به زبان جهانی در حوزه آثار سینمای دفاع مقدس است که باید به آن توجه شود.

مظلوم‌ترین و مهجورترین گونه سینمایی

ابوالفضل همراه در پاسخ به محور دوم مطرح ‌شده در این میزگرد تعاملی؛ با وام گرفتن از سخنان محروقی نسبت ‌به ظرفیت بالای آثار سینمای دفاع مقدس و دلایل مطرح‌ شده در حوزه عدم دستیابی به زبان جهانی این آثار گفت: به جرأت می‌توانم بگویم که مظلوم‌ترین و مهجورترین گونه و ژانری که در سینمای ایران وجود دارد متوجه ژانر سینمای دفاع مقدس است.

بازیگر مجموعه سه‌گانه «اخراجی‌ها» با تاکید بر آنکه بعد از انقلاب اسلامی قرار بود که سینمای ملی و انقلابی خود را داشته باشیم که هویت ما را بازتاب دهد تصریح کرد: در دهه 60 آثار بسیار خوبی در سینمای ملی و انقلابی با محوریت دفاع مقدس تولید شد؛ اما سال‌هاست که با وجود درخشش فیلم‌سازان ما در گونه سینمای اجتماعی، نتوانسته‌ایم آن درخشش را در حوزه سینمای دفاع مقدس تکرار کنیم.

{$sepehr_media_3158308_400_300}

بیگانگی جامعه سینمایی از فضای دفاع مقدس

همراه با طرح این پرسش که چرا هر سال که از دهه 60 به بعد را سپری کرده‌ایم توفیقمان در ساخت آثار درخشان سینمای دفاع مقدس کمتر و کیفیت آثار ضعیف‌تر شده ‌است گفت: برای این آسیب دو دلیل را در ذهن دارم. نخست آنکه متأسفانه جامعه سینمایی ما فضای دفاع مقدس را جدی نگرفته و خود را با آن بیگانه می‌دانند.

وی ادامه داد: این در شرایطی است ‌که ژانر جنگ در تمامی کشورهای دنیا که کشورهایی صاحب سینما هستند و یا حتی کشورهایی که تجربه کوچکترین جنگ را نداشته‌اند از ژانرهای محبوب است. سینماگران و هنرمندان آن کشورها هرساله فیلم‌هایی را با محوریت دفاع از میهن و سرزمین خود تولید می‌کنند تا آن شور و حماسه را میان مردم و مخاطبان کشور و جامعه هدفشان نگه دارند.

همراه با تأکید بر آنکه ژانر دفاع مقدس می‌توانست ستون سینمای ایران باشد اما متأسفانه نتوانستیم از این گنجینه بزرگ به‌درستی بهره ببریم خاطرنشان کرد: نکته دوم آن است که هرچه از دهه 60 جلوتر آمدیم؛ ارگان‌ها، سازمان‌ها و نهادهایی که وظیفه حمایت از سینمای دفاع مقدس را داشته‌اند کمتر در راستای رسالت فعالیتشان استوار بوده‌اند. اگر در این ‌میان سینماگری به شکل خودجوش و با توجه به دغدغه‌های خود اثری را تولید کرده و آن اثر مورد اقبال و درخشش میان مخاطبان و جامعه منتقدان قرار گرفته، تازه مسئولان یادشان می‌افتد که باید به گونه سینمای دفاع مقدس توجه شود و در اکران این دست از آثار برای گرفتن عکس یادگاری حضور پیدا می‌کنند.

هویت جامعه ارزشی

بازیگر سینمایش «410» آسیب دیگر را متوجه هنرمندان سینماگر دانست و یادآور شد: با وجود آنکه میان سینماگران کشورمان شاهد حضور هنرمندان بسیار توانمند هستیم اما احساس من آن است که دوستان سینماگر برای ساخت آثار سینمایی دفاع مقدس اکراه دارند. برخوردشان با تولید آثار سینمایی دفاع مقدس به‌گونه‌ای است که در میان تمامی دل مشغله‌هایشان اگر زمانی وجود داشت آن را به تولید یک اثر سینمایی دفاع مقدسی اختصاص می‌دهند. درحالی‌که لازمه جامعه ارزشی مانند ایران عزیز آن است که در طول سال شاهد آثار متفاوت و متعددی با محورهایی چون مقوله دفاع مقدس باشیم.

همراه یکی دیگر از راه‌های جریان‌سازی و افزایش تولید آثار سینمایی دفاع مقدس را به تلفیق ژانرها و گونه‌های مختلف مربوط دانست و تصریح کرد: طی چند سال اخیر مخاطبان نشان داده‌اند که با گونه سینمای کمدی تعامل و ارتباط بیشتری دارند. گیشه این آثار گیشه‌ای پررونق بوده ‌است. با همین رویکرد می‌توان چه با محوریت سینمای اجتماعی و چه با محوریت سینمای طنز شاهد تلفیق این دو گونه با ژانر دفاع مقدس باشیم.

وی ادامه داد: آن‌چنان‌که پیش‌ازاین نیز تعدادی معدود از آثار سینمای دفاع مقدس ما از این مهم بهره برده‌اند و اتفاقا در مواجهه با مخاطبان و جامعه منتقدان به‌شدت مورد اقبال و استقبال قرار گرفته‌اند. گام برداشتن در حوزه تلفیق گونه‌های سینمایی با مسئله دفاع مقدس می‌تواند برگ برنده‌ای برای رشد کمی و کیفی این‌گونه سینمایی در خیل تولیدات آثار سینمایی کشورمان باشد.

رویکرد و پوست‌اندازی جدید

همراه با تأکید بر این نکته که در بیان این سخنان قصد سیاه جلوه دادن فضا را ندارم خاطرنشان کرد: خوشبختانه طی یکی، دو سال اخیر در نهادی مثل انجمن سینمای انقلاب و دفاع مقدس بنیاد فرهنگی روایت فتح با تغییر مدیریت، شاهد تغییر رویکرد و پوست‌اندازی جدیدی در عرصه سینمای دفاع مقدس هستیم که این را به فال نیک می‌گیرم.

وی ابراز امیدواری کرد با توجه به سختی‌های این مسیر مسئولان این نگاه را رها نکنند و افزود: همچنین امیدوارم که فعالیت آنها بتواند الگویی برای دیگر مدیران برای حمایت از سینماگران در تمامی حوزه‌ها از سینمای بلند تا گونه سینمایی مستند و فیلم کوتاه باشد.

{$sepehr_media_3158306_400_300}

محیطی که آوینی در آن نفس کشیده

فصل سوم میزگرد تعاملی ایکنا به فرازی از فرمایشات و منویات مقام معظم رهبری درباره محور آینده‌پژوهی متمرکز بود. پرسشی که از دو هنرمند حاضر مطرح شد به آینده جریان تولیدات سینمای دفاع مقدس و نگرشی که در آنها برای ارتباط با نسل نوجوان و جوان کشورمان باید جاری باشد استوار بود.

محروقی درباره مؤلفه آینده سینمای دفاع مقدس و ارتباطش با نسل مخاطبان نوجوان و جوان با اعتقاد به آنکه آینده روشنی برای این سینما وجود دارد گفت: نسل نوجوان و جوان ما نسلی پویا و فعال هستند. امروز نیز شاهدیم همین هنرمندان جوان در حوزه فیلم کوتاه و فیلم بلند موفقیت‌های متعددی را برای کشور به ارمغان آورده‌اند. این را مدیون همان پویایی نسل جوان می‌دانم.

وی با بیان آنکه آقای همراه در بخش پیشین این میزگرد به نکته بسیار مهمی در راستای حمایت مسئولان اشاره کرد، یادآور شد: مسئولان نیز باید پابه‌پای نسل جوان با همان شور، علاقه و پویایی این نسل حرکت کنند. در کنار شناسایی ظرفیت‌ها از نهادهای مختلف درخواست می‌کنم که دست حمایتگر خود را از هنرمندان جوان دریغ نکنند. با توجه به تغییر رویکردی که در بدنه مدیریت و سیاست انجمن سینمای انقلاب و دفاع مقدس بنیاد فرهنگی روایت فتح شاهد هستیم می‌توان آن را به‌عنوان الگویی برای دیگر بدنه مدیریت سینمای کشور نیز در نظر بگیریم.

کارگردان فیلم «مِه» با تأکید بر آنکه بنیاد فرهنگی روایت فتح محیطی است که شهید آوینی در آن نفس کشیده و همچنین قدیمی‌ترین نهاد در حوزه تولید آثار سینمای دفاع مقدس است خاطرنشان کرد: فصل مهمی از آثار درخشان دهه 60 در گونه سینمای دفاع مقدس از تولیدات این بنیاد و انجمن سینمای انقلاب و دفاع مقدس است. پس کارنامه بیش از 30 سال فعالیت و تمرکز این انجمن بر حوزه سینما می‌تواند آینده درخشانی را برای گونه‌های مستند، فیلم کوتاه و فیلم بلند دفاع مقدس کشورمان با خود به همراه داشته باشد.

تحقق دغدغه‌های رهبری در سایه همدلی هنرمندان و مسئولان

محروقی با بیان آنکه صرفاً با شعارها و عناوین قشنگ اتفاقی نمی‌افتد تصریح کرد: اگر قرار است اتفاق جدی در بدنه سینمای ایران بیفتد باید به زیرساخت‌ها دقتی بیشتر کرد و به جوانان اهمیتی بسیار بیشتر داد تا یک جوان که برای ساخت فیلم کوتاه با بودجه حداقلی وارد میدان می‌شود کمتر شاهد موانع و سنگ‌اندازی‌ها از سوی مسئولان باشد تا از حضور در این حوزه  سرخورده نشود و آن را رها کند.

به گفته کارگردان فیلم «آمبولانس»؛ سینماگری که برای ساخت فیلم بلند خود با محوریت دفاع مقدس وارد میدان می‌شود نباید با موانعی که گاه از سوی مسئولان پیش روی او گذاشته می‌شود مواجه شود که این عرصه را رها کند و از ورود خود به حوزه سینمای دفاع مقدس پشیمان شود. به همین سبب اگر قرار است آینده سینمای ایران و به‌ویژه سینمای دفاع مقدس آینده‌ای درخشان‌تر از حال و آنِ اکنون باشد باید مسئله حمایت از هنرمندان مستمر باشد.

وی همچنین با اشاره به دغدغه‌های مقام معظم رهبری در حوزه آینده‌پژوهی تأکید کرد: بدون شک تحقق آن دغدغه نیازمند همدلی میان جوانان فیلمساز و مسئولان به شکل مشترک است تا توفیق و شکوفایی سینمای دفاع مقدس را در سال‌های پیش رو درخشان‌تر شاهد باشیم.

{$sepehr_media_3158309_400_300}

دلگرمی فیلمسازان ضامن توفیق سینمای دفاع مقدس

ابوالفضل همراه نیز در مواجهه با فصل سوم میزگرد تعاملی ایکنا با محوریت آینده سینمای دفاع مقدس و نسل جوان گفت: اگر قرار است در فضای آینده‌پژوهی گام برداریم و منویات مقام معظم رهبری را سرلوحه کار خود قرار دهیم باید چند نکته را مدنظر داشته باشیم. نخست آنکه تعامل بهتری میان مسئولان مربوط با جامعه هنری، فیلم‌سازان و به‌ویژه هنرمندان نسل جوان باید به وجود آید. این تعامل باید شکل گیرد و ادامه پیدا کند.

وی ادامه داد: وقتی فیلمسازی در این حوزه ورود پیدا می‌کند و اثری را تولید می‌کند فعالیت او نباید تنها به همین یک اثر خلاصه شود و او را تنها با همین یک اثر بشناسیم. باید با حفظ این روابط او را برای حضور در عرصه سینمای دفاع مقدس ثابت‌قدم نگه داریم تا شاهد در غلتیدن او به سمت دیگر گونه‌های سینمایی کشورمان نباشیم.

بازیگر سریال‌های «ترور خاموش» و «دردانه‌های خلیج‌فارس» با تأکید بر آنکه تمام افرادی که در این حوزه حتی یک فیلم ساخته‌اند باید به شکل مستمر از سوی مسئولان مورد رصد، حمایت و مشورت قرار گیرند خاطرنشان کرد: همین مسئله باعث می‌شود تا آن هنرمندان احساس دلگرمی کنند و مشوق‌هایی که به آنها از سوی مسئولان داده می‌شود می‌تواند تضمین‌کننده حضور آنها پشت دوربین ساخت آثار سینمایی باشد. اگر هنرمند حس کند که برای مدیران و متولیان هنر دفاع مقدس حضورش جدی است بی‌هیچ تردیدی تداوم ارتباط خود را با گونه سینمای دفاع مقدس حفظ خواهد کرد و از این شاخه فیلم‌سازی جدا نخواهد شد.

سینماگران به چه شرطی دفاع مقدس را رها نمی‌کنند؟

همراه در تشریح نکته دوم خود با اشاره به اهمیت بحث آموزش در حوزه فضای سینمای انقلاب و دفاع مقدس گفت: آثار مستند، فیلم کوتاه و فیلم بلند در کنار مسئله تولید به تکنیک وابسته است. هنرمندان جوان و نسل جدید باید در این دو حوزه به شکل مشترک مورد آموزش قرار بگیرند.

وی با بیان آنکه پرسش اصلی آن است که نسل امروز و فردای کشورمان جز آثار مکتوب، معدود فیلم‌های ساخته‌شده و آثار مستند در حوزه سینمای دفاع مقدس چه منبعی برای شناخت و دریافت دقیق دوران دفاع مقدس دارد خاطرنشان کرد: کلاس‌های آموزشی و دوره‌های آموزشی باید برای این افراد گذاشته شود تا آنها به شکل توأمان با معارف، محتوا و همچنین تکنیک ساخت آثار سینمایی آشنا شوند. تربیت نیروی انسانی موفق در این عرصه اصلی حیاتی است.

بازیگر سریال‌های «چه کسی به سرهنگ شلیک کرد» و «غبار» با تاکید برآنکه برای آنکه خوراک خوب داشته باشیم باید امکانات خوب و مناسبی نیز فراهم کنیم اظهار داشت: از همه اینها مهمتر سوژه‌ها و ایده‌های فراوانی است که در بطن و متن حادثه دفاع مقدس وجود دارد و باید با جدیت بیشتری این موارد را مورد پیگیری قرار دهیم.

همراه به تجربه شخصی خود و ارتباط نزدیکش با کتاب اشاره کرد و گفت: به ‌سبب توفیقی که در مقام بازیگر، فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان در سینمای کشور دارم، نیازمند ارتقا و حفظ ارتباط تنگاتنگ خود با مطالعه و پژوهش هستم. گاه در مواجهه با برخی از کتاب‌ها و منابع بغض می‌کنم، گریه‌ام می‌گیرد و با خود می‌گویم چنین سوژه‌هایی را در اختیار داریم و این‌قدر ساده از کنار آنها می‌گذریم.

مدیر فرهنگسرای نیاوران در پایان تأکید کرد: اگر تمامی سوژه‌ها و ایده‌هایی که در حوزه دفاع مقدس که با زیبایی توسط هنرمندان و نویسندگان ما گردآوری و مکتوب شده ‌است به‌درستی مورد رصد قرار گیرد و در اختیار فیلمسازان قرار گیرد، مطمئنم که از هر 10 فیلمساز حداقل نیمی از آنها سراغ هیچ ژانری به‌ جز ژانر سینمای دفاع مقدس نخواهند رفت. این تضمینی برای ارتقای کمی و کیفی آثار سینمایی دفاع مقدس در سال‌های پیش رو است.

گزارش و گفت‌وگو از امین خرمی