کد خبر: ۴۱۷۲۶۹۴

تاریخ: ۱۰ مهر ۱۴۰۲ - ۱۶:۱۱

محسن رجبی قدسی بیان کرد:

خود حق‌پنداری و دیگران هیچ‌انگاری ریشه در تفکر یهودی دارد

عضو هیئت علمی دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم، گفت: تفرقه از منظر قرآن کریم امری کاملا مشرکانه و خلاف خواست خداوند است و منشا آن هم عمدتا دینداران هستند.

به گزارش ایکنا، محسن رجبی قدسی؛ عضو هیئت علمی دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم، 10 مهرماه در نشست علمی «اختلاف و تفرقه از منظر قرآن» با بیان اینکه قرآن کریم بر این باور است که اختلاف میان انسان‌ها تا قیامت باقی است، گفت: گرچه عقاید مسیحیان و اهل کتاب درست نیست ولی کسی حق تحقیر و مجادله و بگو مگو با آنان را ندارد بلکه باید با جدال احسن متقاعد شوند ضمن اینکه اگر آنها بر عقیده خود باشند مادامی که آسیب و ضرری به مسلمین نرسانند نباید رفتار نادرستی با آنان داشته باشیم.

وی افزود: اگر زمینه مناسبی برای بیان عقیده باشد مانند اینکه طرف مقابل سؤالی از ما بپرسد می‌توانیم بیان کنیم بدون اینکه بخواهیم عقیده طرف مقابل را تخریب کنیم و اگر نپذیرفتند نیازی به مجادله و بگو و مگو نیست. اگر گفتند عقیده شما باطل است بگویید ما تسلیم امر خدا هستیم و عقیده شما برای خود شماست.

رجبی قدسی با بیان اینکه بیشترین رشد و پیشرفت اسلام از راه اخلاق و رفتار نیکو با مثلا بازرگانانی بوده است که از ایران و کشورهای دیگر به حجاز رفته‌اند، تصریح کرد: کسی با مباحث کلامی مسلمان نشده است که ما هم بخواهیم همه انرژی خود را روی این مسئله بگذاریم و مثلا مبلغ اعزام کنیم تا به تبلیغ بپردازد البته اگر از مبلغ دعوت شود اشکالی ندارد و خیلی خوب است ولی اینکه بدون مقدمه و پیش زمینه بخواهد تبلیغ نظری کند ممکن است نتیجه عکس هم بدهد البته باز اگر تبلیغ عملی صورت بگیرد خیلی بهتر است یعنی مبلغانی به مناطق محل سکونت ادیان دیگر بروند و در رفتار و عمل اسلام را به آنان نشان دهند.

قدسی با بیان اینکه اگر هدف مبلغ، فقط برپایی جلسه سخنرانی و تبلیغ خیلی آشکار باشد معمولا نتیجه چندانی نداشته است، اظهار کرد: براساس آیات قرآن کریم ما با پیروان ادیان دیگر اختلافات مناسکی و شریعتی، فکری و فرهنگی و ...  داریم و تا زمانی که این اختلافات سبب تفرقه میان جوامع بشری و تخریب محیط زیست و ظلم به انسان‌ها نشود مورد قبول قرار گرفته است.

تفرقه امری مشرکانه است

استاد دانشگاه علوم و معارف اسلامی گفت: تفرقه از منظر قرآن کریم امری کاملا مشرکانه و خلاف خواست خداوند است. فرق با مشتقاتش 72 مرتبه در قرآن کریم به کار رفته است از جمله در آیه 13 سوره شوری فرمود: شَرَعَ لَكُمْ مِنَ الدِّينِ مَا وَصَّىٰ بِهِ نُوحًا وَالَّذِي أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ وَمَا وَصَّيْنَا بِهِ إِبْرَاهِيمَ وَمُوسَىٰ وَعِيسَىٰ ۖ أَنْ أَقِيمُوا الدِّينَ وَلَا تَتَفَرَّقُوا فِيهِ ۚ كَبُرَ عَلَى الْمُشْرِكِينَ مَا تَدْعُوهُمْ إِلَيْهِ ۚ اللَّهُ يَجْتَبِي إِلَيْهِ مَنْ يَشَاءُ وَيَهْدِي إِلَيْهِ مَنْ يُنِيبُ؛ در این آیه تشریع دین را با نزول آن به حضرت نوح شروع فرموده است و اینکه به پیامبر(ص) اسلام دین داده است و به ابراهیم و موسی و عیسی هم دین را تشریع فرمود و تاکید کرده است مبادا در آن تفرقه کنید و باید دین را اقامه کنید. قرآن کریم از کلمه دین استفاده کرده است که نشان می‌دهد گوهر واحدی دارد.

قدسی اضافه کرد: مراد از اینکه در اقامه دین تفرقه نکنید یعنی چه؟ باید در قرآن و سیره بررسی کنیم یعنی باید بدانیم ما در دینداری خود چگونه عمل می‌کنیم که باعث تفرقه می‌شود. مرحوم مصطفوی در التحقیق فی القرآن گفته است اصل این واژه در برابر جمع است یعنی هر کجا مشارکت و همگرایی به واگرایی و تک‌روی و خودرایی منجر شود تفرقه است یعنی تفرقه پراکنده و جداکردن مردم است. در آیات 102و 103 سوره آل‌عمران معنای لغوی و اصطلاحی تفرقه کاملا در کنار همدیگر به کار رفته و فرموده است: يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ حَقَّ تُقَاتِهِ وَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنْتُمْ مُسْلِمُونَ؛ وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعًا وَلَا تَفَرَّقُوا ۚ وَاذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ كُنْتُمْ أَعْدَاءً فَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ فَأَصْبَحْتُمْ بِنِعْمَتِهِ إِخْوَانًا وَكُنْتُمْ عَلَىٰ شَفَا حُفْرَةٍ مِنَ النَّارِ فَأَنْقَذَكُمْ مِنْهَا ۗ كَذَٰلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمْ آيَاتِهِ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ؛ یعنی ای کسانی که ایمان آورده‌اید تقوا پیشه کنید آن طور که حق آن است و به حبل الهی بپیوندید و دچار اختلاف و تفرقه نشوید و این وظیفه جمعی و همگانی است لذا تفرق ضد جمعیت و جماعت است.

وی افزود: در آیات فراوان با اینکه واژه جمع به کار نرفته است ولی روح جمعیت و همگرایی و وحدت در آن مشهود است؛ و امرهم شورا بینهم... تعاونوا علی البر و التقوی. همه همکاری‌ها باید براساس بر و تقوا باشد؛ یا فرمود: انما اعظکم بواحده ان تقوموا لله؛ همه برای خداوند به پا خیزید دونفری یعنی اصل بر جماعت است.

منشا تفرقه از منظر قرآن

استاد دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم با اشاره به علت تفرقه و مصادیق آن اضافه کرد: براساس آیات قرآن کریم که حداقل در 5 آیه بیان شده است، تفرقه را دینداران ایجاد کرده‌اند و نه افراد بی‌دین که خیلی جالب است. اولین بار یهودیان ایجاد کردند و بعد مسیحیان هم از آنها تبعیت کرده و مسلمین هم این راه را متاسفانه رفتند و تبعیت از آنان می‌کنند زیرا به جای پیروی از بینات و دستورات روشن راه خود را رفتند.

وی با بیان اینکه اولین ریشه این تفرقه، آن است که برخی تلاش می‌کنند دیگران را مانند خود کنند، اظهار کرد: یعنی می‌گویند چون ما قرآن و اسلام و تورات و انجیل داریم باید همه معتقد به قرآن و اسلام و تورات و انجیل شوند و این عامل تفرقه است؛ یهودیان سالیان سال کشت و کشتار مسیحیان را انجام دادند تا آنان را به آئین یهودی تبدیل کنند ولی نتوانستند و چون نتیجه نگرفتند راهبرد خود را تغییر دادند یعنی گفتند به جای وادارکردن مسیحیان و مسلمین به یهودی‌شدن اسمی، راه و روشی را طی کنند که شبیه یهودیان باشد و الان هم راه و رفتار و مسلک و خوی یهودیان مانند خداستیزی و ظلم در مسیحیان به وفور دیده می‌شود و متاسفانه مسلمین هم این تاثیر را گرفتند که پیامبر(ص) هم این هشدار را داده بودند و در طول تاریخ روحیه یهودیت مانند دنیاگرایی، خودخواهی و خودپسندی و اینکه ما قوم برتر هستیم در مسلمین هم ترزیق شده و رسوخ یافته است.

وی افزود: در آیه 135 بقره می‌خوانیم؛ وَقَالُوا كُونُوا هُودًا أَوْ نَصَارَىٰ تَهْتَدُوا ۗ قُلْ بَلْ مِلَّةَ إِبْرَاهِيمَ حَنِيفًا ۖ وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ؛ یعنی هدایت فقط در اختیار ما اهل کتاب است و اگر مثل ما بودید هدایت شده‌اید وگرنه در ضلالت هستید و الان خیلی از گروه‌های دیگر هم این حرف را می‌زنند در حالی که خلاف قرآن است؛ 4 مرتبه در قرآن کریم این تعبیر را داریم که اگر خدا می‌خواست همه انسان‌ها بر یک امت واحد قرار می‌گرفتند ولی اراده خدا بر این تعلق نگرفته است و این اختلاف منسکی و فکری و شریعتی و ... ادامه خواهد داشت و کسی نمی‌تواند بدون اراده الهی همه مردم دنیا را به یک دین وادارد و فقط در دوره ظهور امام زمان(عج) این مسئله رخ می‌دهد.

استاد دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم با بیان اینکه باید در امور زندگی باورهای درستی داشته باشیم، تصریح کرد: بیان قرآن کریم این است که همه پیروان در ادیان مختلف به جای اینکه به این اسم‌ها تعلق خاطر داشته باشند روی حقیقت دین، روح دین و اصل مطلب تمرکز  کنند که به همه پیامبران داده شده است. در آیه 62 سوره بقره فرمود: إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَالَّذِينَ هَادُوا وَالنَّصَارَىٰ وَالصَّابِئِينَ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَعَمِلَ صَالِحًا فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ؛ صابئین را معمولا به پیروان حضرت یحیی(ع) معنا کرده‌اند ولی اختلاف نظر در بیان مفسران بسیار زیاد است.

رجبی قدسی تاکید کرد: این آیه فرموده است که هر فردی با هر آئین و مسلکی که باشد با این سه شرط اهل نجات است؛ ایمان به خدا، ایمان به آخرت و انجام عمل صالح و در این صورت «فلاخوف علیهم و لا هم یحزنون». بنابراین نباید گفت چون فلان فرد سنی و شیعه و ایزدی و یهودی و مسیحی است نباید با او همدلی و دوستی داشته باشیم بلکه با همه تعاون و همکاری و همیاری برای حل مشکلات جهانی داریم و اگر در چنین فضایی مسیحی و یهودی از ما خواستند که نظر شما درباره فلان مسئله چیست توضیح می‌دهیم و نپذیرفت نظر او برای خودش و نظر ما هم برای خودمان محترم است و البته هر کسی اهل ظلم باشد از هر دین و آئینی قابل تحمل نیست.

رسوخ تفکرات یهودی در بین مسیحیان و مسلمین

استاد دانشگاه علوم و معارف قرآن با بیان اینکه الان فضای بد و زشتی که در جهان اسلام در نسبت بین شیعه و اهل سنت وجود دارد بسیار غلط و ناروا و نادرست و خلاف قرآن کریم و خلاف سنت رسول‌الله(ص) و ائمه طاهرین(ع) است، گفت: مصداق دیگر در اختلاف بین افراد بشر این است که پیروان یک دین به خاطر اینکه به حقیقت دین خود علم دارند هر کسی پیرو این دین نباشد جهنمی است؛ الان این تفکر بین شیعه و سنی و مسلمان و مسیحی وجود دارد و این تفکر غلط از یهودیان در بین ما رسوخ کرده است؛ وَقَالُوا لَنْ يَدْخُلَ الْجَنَّةَ إِلَّا مَنْ كَانَ هُودًا أَوْ نَصَارَىٰ ۗ تِلْكَ أَمَانِيُّهُمْ ۗ قُلْ هَاتُوا بُرْهَانَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ؛ یهودیان می‌گفتند به بهشت وارد نمی‌شود مگر کسی که یهودی و نصارا باشد و قرآن فرمود این عقیده باطل است و آرزوی دروغین شماست بلکه هر کسی تسلیم امر خدا و محسن و نیکوکار باشد اجر او نزد خداوند محفوظ است.

وی تاکید کرد: پیام قرآن این است ولی ما طوری تبلیغ می‌کنیم که پیروان ادیان باید تحقیر شوند و از آنان جزیه بگیریم و طبیعتا وقتی مسیحیان عالم چنین برداشتی از قرآن را بفهمند واکنش نادرستی هم خواهند داشت در حالی که قرآن فرموده است هر کسی با هر عقیده و دینی باید به خداو آخرت ایمان داشته باشد و اهل عمل صالح باشد. این تفکر که هر کسی به خاطر اینکه دین خود را حق می‌داند پیروان سایر ادیان را هیچ بینگارد ریشه در تفکر یهودی دارد.

رجبی قدسی با بیان اینکه متاسفانه بین شیعه و سنی هم گاهی این فضای نادرست وجود دارد، گفت: برخی می‌گویند هر کسی ولایت علی(ع) را نداشته باشد جهنمی است؛ بله درست است ولی ولایت که به حرف نیست و باید در عمل نشان داده شود. چه افرادی که مسیحی و یهودی و سنی هستند ولی در زندگی خلق و خوی علی(ع) را دارند یعنی دلسوز و مهربان هستند و برای حل مشکلات بشر تلاش می‌کنند و چه شیعیانی در کشورهای مختلف داریم که پا را فراتر از همه دشمنان علی(ع) گذاشته‌اند که اختلاس‌گران و کسانی که اهل فساد و فحشاء هستند و جوانان بسیجی ما را به شهادت رساندند نمونه‌های بارز این مسئله هستند. آیا اینها ولایت علی(ع) را دارند؟ امام باقر(ع) فرمودند اینکه نام شیعه به روی خود گذاشته‌اید شما را فریب ندهد و برخی ویژگی‌های شیعه را برشمرده‌اند و اینکه ملاک ورع و تقواست.