کد خبر: ۴۱۷۶۰۷۵

تاریخ: ۲۶ مهر ۱۴۰۲ - ۱۱:۳۱

آیت‌الله عابدینی:

چه سؤالاتی در قیامت از انسان پرسیده می‌شود

نماینده ولی‌فقیه در استان قزوین در جلسه تفسیر قرآن در شرح آیات سوره قیامت به بیان سؤالاتی که در قیامت از انسان پرسیده می‌شود پرداخت.

به گزارش ایکنا از قزوین، آیت‌الله عبدالکریم عابدینی، نماینده ولی‌فقیه در استان و امام جمعه قزوین در جلسه تفسیر قرآن کریم و در شرح آیات سوره قیامت، گفت: خدای متعال در سوره قیامت می‌فرماید انسان به این دلیل قیامت را انکار می‌کند که می‌خواهد مقابل خود را باز ببیند تا هر کاری دلش خواست انجام دهد و خود را مقید به اصول و ضوابط نکند.

وی ادامه داد: وقتی قیامت شود چشم‌ها از هولناکی آن خیره می‌شوند، نظم عالم به هم می‌ریزد، ماه، خورشید، ستارگان و منظومه شمسی دگرگون می‌شود، در این رابطه علی‌بن‌ابراهیم در تفسیر قمی گفته چشم‌های انسان در روز قیامت چنان خیره می‌شود که دیگر قدرت چشم بر هم زدن ندارد، چشمش باز می‌ماند و مرعوب و متأثر از شرایط می‌شود.

نماینده ولی‌فقیه در استان قزوین بیان کرد: در این روز همان کسانی که قیامت را انکار می‌کردند می‌گویند آیا راه گریزی هست؟ خداوند در آیات ۳۴ تا ۳۷ سوره عبس می‌فرماید «روزى كه آدمى از برادرش و از مادرش و پدرش، و از همسرش و پسرانش مى‏‌گريزد، در آن روز هر كسى از آنان را كارى است كه او را به خود مشغول مى‌دارد».

چرا انسان در قیامت از همه فرار می‌کند؟

وی خاطرنشان کرد: چرا انسان در قیامت از همه فرار می‌کند؟ زیرا در آن شرایط آنقدر گرفتاری، خستگی و فشار روی سر هر کس ریخته که می‌گوید همین گرفتاری‌ها برای من بس است، بقیه کاری به کار من نداشته باشند.

امام جمعه قزوین گفت: خداوند می‌فرماید وقتی مرگ منکران قیامت می‌رسد، به خدا می‌گویند ما را به دنیا برگردان، شاید کارهایی که نکرده‌ایم را انجام دهیم، خداوند نیز به آن‌ها می‌فرماید هرگز چنین نخواهد شد و ریل‌گذاری خدا برگشت ندارد. در ادامه این آیات آمده وقتی در صور دمیده می‌شود، رشته همه نسبت‌ها، فامیلی‌ها، باندبازی‌ها، حزب‌ها و جناح‌ها به هم می‌ریزد و دیگر هیچ کس به کسی وصل نیست و بساط همه چیز برچیده خواهد شد.

وی با اشاره به آیات سوره مؤمنون تصریح کرد: «ثقلت» در آیه ۱۰۲ سوره مؤمنون ۲ معنا دارد، یکی سنگینی و ثقل را می‌رساند و دیگری به معنای بها و قیمت است، بنابراین در قیامت هر کس اعمالش قیمت و ارزش داشته باشد رستگار می‌شود، رسول اکرم(ص) فرمودند «انی تار‌ فیکم الثقلین»، یعنی بدانیم که اگر اعمال ما به قرآن و ائمه(ع) ربط داشت، وزن و ارزش پیدا می کند، در غیر این صورت ارزشی ندارند. اگر کسی همه شب‌ها را به نماز بخواند، همه روزها را روزه بگیرد، همه اموالش را در راه خدا انفاق کند و همه ساله به حج برود اما نداند ولی و امام او کیست، از اهل ایمان به حساب نمی‌آید.

امام جمعه قزوین گفت: خدای متعال در آیه ۳۵ سوره احقاف می‌فرماید «پس همان گونه كه پيامبران نستوه صبر كردند صبر كن و براى آنان شتابزدگى به خرج مده روزى كه آنچه را وعده داده مى‌شوند بنگرند گويى كه آنان جز ساعتى از روز را در دنيا نمانده‏‌اند اين ابلاغى است پس آيا جز مردم نافرمان هلاكت‏ خواهند يافت».

وی اظهار کرد: خدا در این آیه می‌فرماید در قیامت، منکران روز قیامت وقتی به عقبه خود نگاه می‌کنند گویا یک روز در دنیا بوده‌اند، یعنی متوجه می‌شوند خیلی کوتاه در دنیا ماندگاری داشته‌اند، خداوند در اینجا از آنان می‌پرسد آیا غیر از آن‌هایی که فاسق هستند کسی به هلاکت می‌رسد؟ یعنی هلاکت نتیجه جهان‌بینی و برداشت‌های آدم‌ها در دنیاست.

پناهگاهی در روز قیامت برای منکران نیست

این مفسر قرآن کریم گفت: خداوند در آیه ۱۷ سوره غافر می‌فرماید «امروز هر كسى به موجب آنچه انجام داده است كيفر مى‏‌يابد امروز ستمى نيست آرى خدا زودشمار است»، خدا در این آیه می‌فرماید در قیامت هر کس نتیجه کار خود را می‌بیند و به کسی ظلم نمی‌شود.خداوند در آیه ۱۱ سوره قیامت می‌فرماید «كَلَّا لَا وَزَرَ»، یعنی «هرگز چنين نيست راه فرار و پناهگاهى وجود ندارد»، بنابراین در قیامت برای منکران روز قیامت پناهگاهی وجود ندارد.

وی ادامه داد: خداوند در آیه ۱۲ سوره قیامت می‌فرماید «إِلَى رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمُسْتَقَرّ»، یعنی «آن روز قرارگاه نهايى تنها به‌سوى پروردگار تو است»، چرا منکران قیامت در روز قیامت پناهی ندارند؟ چون پناه مؤمنین پروردگار آن‌هاست، این منکران قیامت در دنیا به چه چیزی پناه داشتند؟ هر چیزی که در دنیا دلشان را به آن خوش می‌کردند صرفاً در دنیا بوده و در قیامت وجود ندارد. بنابراین آدم‌ها در پیشگاه خدا استقرار و پناه پیدا می‌کنند، اگر در دنیا خدا را داشته باشند در قیامت استقرار دارند، زیرا دل‌ها تنها با یاد خدا آرام می‌شود.

امام جمعه قزوین بیان کرد: خداوند در آیه ۱۳ سوره قیامت می‌فرماید «يُنَبَّأُ الْإِنْسَانُ يَوْمَئِذٍ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ»، یعنی «در آن روز انسان را از تمام كارهايى كه از پيش يا پس فرستاده آگاه مى‌كنند«، خداوند در این آیه می‌فرماید در قیامت به هر کسی کارهایش را اعم از کار بزرگ و کوچک خبر می‌دهند و او با تعجب می‌گوید چطور ممکن است هر کاری که کرده‌ایم را می‌بینیم و هیچ چیزش گم نشده است.

وی خاطرنشان کرد: در کتاب تحف‌العقول آمده اولین چیزی که در قیامت سؤال می‌شود از پروردگاری است که باید او را عبادت می‌کردی، یعنی می‌پرسند چقدر بنده خدا و چقدر بنده هوا و هوس بودی؟ دومین سؤال این است که از پیغمبرت می‌پرسند که آیا کلام او را شنیدید و دنباله‌رو او شدید؟ سؤال سوم این است که از دین می‌پرسند و می‌گویند دینی که قرار بود بر اساس آن زندگی کنی چه بود؟ آیا به جای اینکه زندگی‌ات را بر اساس دین تنظیم کنی، زندگی‌ات را بر اساس منافعت تنظیم کردی؟

عابدینی اظهار کرد: سؤال چهارم راجع به کتاب است و می‌پرسند آیا قرآن تلاوت می‌کردی و بر اساس قرآن زندگی می‌کردی؟ سؤال پنجم راجع به امام است و می‌پرسند آیا امامت و ولایت امامان را پذیرفتی و از آن‌ها پیروی کردی؟ سؤال بعدی از عمر می‌پرسند و می‌گویند عمر امانتی بود که در اختیارت قرار دادیم، کجا آن را مصرف کردی؟ سؤال بعدی در مورد مال است، دو سؤال در رابطه با مال پرسیده می‌شود، اول اینکه این مال را از کجا به دست آوردی؟ دوم اینکه این مال را در چه راهی خرج کردی؟

وی تصریح کرد: خداوند در آیه ۴۹ سوره کهف می‌فرماید «وَوُضِعَ الْكِتَابُ فَتَرَى الْمُجْرِمِينَ مُشْفِقِينَ مِمَّا فِيهِ وَيَقُولُونَ يَا وَيْلَتَنَا مَالِ هَذَا الْكِتَابِ لَا يُغَادِرُ صَغِيرَةً وَلَا كَبِيرَةً إِلَّا أَحْصَاهَا وَوَجَدُوا مَا عَمِلُوا حَاضِرًا وَلَا يَظْلِمُ رَبُّكَ أَحَدًا»، خداوند در این آیه می‌فرماید وقتی پای نامه عمل به میان می‌آید، مجرمان خیلی ترس و واهمه دارند و می‌گویند وای بر ما، کوچک و بزرگ اعمال ما در این نامه دیده می‌شود، بنابراین مجرمان اعمالشان را حاضر می‌بینند و خدا به کسی ظلم نمی‌کند، اگر حال کسی در قیامت بد باشد، به‌خاطر اعمال خودش است.

آیت‌الله عابدینی اظهار کرد: علی‌بن‌ابراهیم قمی در رابطه با آیه ۱۳ سوره قیامت فرموده در قیامت به انسان خبر می‌دهند که تو این چنین بوده‌ای، در دنیا هم این گونه است، یک وقت ممکن است ما به جای اینکه جوابگوی کارهایمان باشیم، شروع به عذر تراشی و بهانه‌جویی می‌کنیم تا دیگران را قانع کنیم که شما راجع به من اشتباه می‌کنید، همان موقع اگر بتوانیم وجدانمان را به حرف بیاوریم، او به ما می‌گوید تو باز هم داری راه را اشتباه می‌روی.

تأثیر باطن انسان بر ظاهر

وی ادامه داد: خداوند در آیه ۱۴ سوره قیامت می‌فرماید «بَلِ الْإِنْسَانُ عَلَى نَفْسِهِ بَصِيرَةٌ»، یعنی (بلكه انسان خودش از وضع خود آگاه است)، در آیه ۱۵ سوره قیامت نیز آمده «وَلَوْ أَلْقَى مَعَاذِيرَهُ»، یعنی (هر چند در ظاهر براى خود عذرهايى بتراشد). انسان از وضع خودش آگاه است، هر چند وقتی به آدم‌های دیگر می‌رسد عذر و بهانه بتراشد اما اگر همان موقع با خودش خلوت کند و انصافش را زیر پا نگذارد، حقیقت را می‌گوید، اگر هم عذرتراشی کند معلوم می‌شود که دچار نفاق است.

آیت‌الله عابدینی افزود: امام باقر(ع) فرمود چه نفع و فایده‌ای برای بنده دارد که اظهار نیکی کند اما باطن او بد و سیاه باشد؟ آیا این آدم وقتی به خودش بر می‌گردد نمی‌فهمد آنچه نشان داده نبوده و خودش را در انظار مردم گریم کرده است. امام(ع) در ادامه فرمود باطن اگر پاک، صالح، صادق و سالم باشد، بیرونِ انسان قوی می‌شود؛ برای نمونه اینکه امثال حاج قاسم‌ها قوی بودند به سلامت باطن‌شان بر می‌گشت، اینکه امام (ره) جهان را متحول کرد به باطنی برمی‌گشت که باصلاحیت بود، اگر باطن کسی صالح باشد آدم در مواضعش محکم است.

امام جمعه قزوین خاطرنشان کرد: بنابراین اگر باطن صالح باشد، انسان در ظاهر هم با قوت و قدرت جلوه می‌کند، پیامبر(ص) فرمودند هر کس با تقوای الهی زندگی کند، قوی زندگی می‌کند، قوی صحبت می‌کند، قوی موضع می‌گیرد، قوی حرکت می‌کند و اراده و کلامش هم قوی است، چنین کسی اگر در کشور دشمنانش هم زندگی کند احساس امنیت می‌کند.