کد خبر: ۴۱۸۱۶۵۵

تاریخ: ۲۲ آبان ۱۴۰۲ - ۲۰:۵۴

مدیرکل تبلیغات اسلامی خراسان رضوی:

اگر باورها قرآنی شوند قطعاً رفتارها تغییر می‌یابند

حجت‌الاسلام والمسلمین هادی صاحبقرانی گفت: رفتارهای انسان ناظر بر باورهای انسان است، لذا اگر باورهای ما قرآنی شود قطعاً رفتارهای ما تغییر می‌یابد، همچنین وقتی که انسان با قرآن انس داشته باشد، نظام محاسبه زندگی او هم تغییر می‌یابد.

به گزارش ایکنا از خراسان رضوی، حجت‌الاسلام والمسلمین هادی صاحبقرانی، مدیرکل سازمان تبلیغات اسلامی خراسان رضوی در محفل انس با قرآن که امروز 22 آبان ماه در دانشکده علوم قرآنی مشهد برگزار شد، در خصوص هفته قرآن و عترت دانشگاه‌ها اظهار کرد: نسبت به آنچه که در اندیشه قرآنی قابل تأمل و بررسی است این نکته است که وقتی ما سیر تاریخ بشر را از دوران آفرینش انسان‌ها بررسی می‌کنیم، متوجه می‌شویم که بشر همواره در جهاد بین حق و باطل قرار داشته و این میدان مبارزه‌ حق و باطل هر دو انگیزه‌ای را به دنبال داشته‌اند.

وی تصریح کرد: در باطن این انگیزه‌ها اندیشه‌ای وجود دارد که پشتیبانی این انگیزه‌ها را انجام می‌دهد. برای این پشتیبانی هر تفکر و عاملی می‌تواند نقش اساسی ایفا کند. در جبهه باطل این اندیشه پشتیبان همان وسواسی است که شیطان در درون انسان ایجاد می‌کند و خود این امر مبدأ این انگیزه فکری می‌شود و به تعبیر قرآن از لسان خود شیطان جریان فریب و گمراهی بشر با استفاده از ابزار غفلت تحقق می‌بخشد و در مقابل این اندیشه، اندیشه تمدن اسلامی قرار دارد که برگرفته از قرآن کریم است.

مدیر کل سازمان تبلیغات اسلامی خراسان رضوی اظهار کرد: انسان وقتی می‌‌خواهد با خداوند از قالب قرآن ارتباط بگیرد، با یک قلب پاکیزه در محضر قرآن حاضر می‌شود و قرآن را به عنوان یک موجود حی می‌بیند و همچنین زانوی تلمذ می‌زند و در آن لحظه ارتباط آن با خداوند به‌گونه‌ای است که گویا آن لحظه مطالب ناب توحیدی به او وحی می‌شود و معارفی را می‌یابد که در هیچ کتاب و سینه استادی نهفته نیست. باید در خصوص نحوه مواجهه و برخورد ما با قرآن اصلاحاتی صورت گیرد تا انسان قرآن را مانند دیگر اشیاء پیرامون خود نپندارد، بلکه به‌عنوان موجودی حی و زنده برای ارتباط با او حاضر شود.

صاحبقرانی بیان کرد: قرآن موجود زنده‌ای است که حیات دارد و حیات‌بخش است یعنی تعبیر نور که برای قرآن بیان می‌شود در ذات خود روشن است و هم برای عموم این نور روشنی‌بخش است. اگر از اندیشه اسلامی که منشا آن قرآن است به خوبی استفاده شود باعث پدیدآمدن تمدنی زنده می‌شود. قرآن ذکری در مقابل غفلت است لذا در تمدن غرب غفلت از یاد خداوند فراگیر شده است و این امر باعث فراموش شدن حقیقت انسان و ذاتیات خود انسان می‌شود. همچنین خداوند در آیه 19 سوره حشر در این باره می‌فرماید: (وَلَا تَكُونُواْ كَٱلَّذِينَ نَسُواْ ٱللَّهَ فَأَنسَىٰهُمۡ أَنفُسَهُمۡۚ أُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡفَٰسِقُونَ؛ ‌همانند کسانى نباشید که خدا را فراموش کردند و خدا نیز آنها را از یاد خودشان برد و دچار خود فراموشى کرد، که چنین افرادى همان نافرمآنان‌اند.)

وی افزود: رفتارهای انسان ناظر بر باورهای انسان است لذا اگر باورهای ما قرآنی شود قطعا رفتارهای ما تغییر می‌یابد. همچنین قرآن معجزه‌ای است که با دیگر معجزات تفاوت دارد. این تفاوت در این است که اگر تاریخ بشر را به 3 قسمت تقسیم کنیم، بشر سه مرحله ظهور دارد که مرحله اول ان مرحله حسی است و تمامی معجزات پیامبران از دسته معجزات حسی هستند. دومین مرحله تاریخ بشر دوران عقلانیت است که امروزه ما در دوران ارتقای عقلانیت درحال زندگی هستیم و برای اینکه به مرحله سوم دست یابیم طبق احادیث پیامبر اکرم(ص) باید این عقلانیت را به کمال تبدیل کنیم.

مدیرکل سازمان تبلیغات اسلامی خراسان رضوی در خصوص دستیابی به مرحله سوم تصریح کرد: طبق روایات و احادیث تبدیل عقلانیت به کمال در دوران ظهور امام زمان(عج) اتفاق می‌افتد. همچنین در جلد پنجاه و دوم کتاب «بحار الانوار» از امام باقر عليه السلام نقل شده که فرمودند: (إِذَا قَامَ‏ قَائِمُنَا وَضَعَ‏ اللَّهُ‏ يَدَهُ‏ عَلَى‏ رُءُوسِ الْعِبَادِ فَجَمَعَ بِهَا عُقُولَهُمْ وَ كَمَلَتْ بِهِ أَحْلَامُهُمْ؛ هنگامى كه قائم ما قيام كند خداوند دستش را بر سر بندگانش مى گذارد و بدين وسيله عقول آنها كامل و افكارشان را پرورش مى دهد.) پس سومین دوره از زندگی بشر که در دوران ظهور بقیة الله(عج) است همان مرحله تجلی شهود در جامعه به صورت عمومی است. یعنی رشد عقلانی فردی کافی نیست و این رشد باید در تمامی ساحت جامعه اتفاق بیافتد.

صاحبقرانی افزود: در هر برهه‌ی زمانی افرادی هستند که به صورت فردی در مرحله بعدی از سه مرحله‌ای که مردم جامعه در آن حضور دارند، قدم برداشته‌اند. امروزه تمامی نگرانی شیطان این است که مبادا انسان از مرحله حس گذر کند و به مرحله عقلانیت دست یابد و در نهایت به اوج یعنی همان شهود دست یابد. همچنین مقام معظم رهبری در خصوص انس با قران می‌فرمایند: (اگر جامعه ما با قرآن مانوس شود بسیاری از مشکلات این جامعه حل می‌شود.) لذا یکی ازعلتهای عقب‌افتادگی جامعه مسلمانان، همین عدم ارتباط با قرآن است‌ همچنین وقتی که انسان با قرآن انس داشته باشد، نظام محاسبه زندگی او تغییر می‌یابد.

وی بیان کرد: باید دریابیم که سیاست گذاری تمدن‌سازی در جوامع اسلامی چقدر منطبق بر معارف قرآنی است؟ اینکه ما مجموعه‌ای از زیرساخت‌های مادی را در جامعه پدید آوریم، بر اساس مدل سند توسعه نه تنها محرومیت‌زدا نیست، بلکه محرومیت‌زا به شمار می‌رود، زیرا تکنولوژی که تک ساحتی طراحی شود و تنها به بعد مادی و آسایش دنیوی انسان توجه کند و در او بعد معنوی انسان لحاظ نشود، قطعاً بر ضد پیشرفت خود عمل می‌کند.

مدیر کل سازمان تبلیغات اسلامی خراسان رضوی گفت: در برخی از کشورهای پیشرفته و توسعه‌یافته امکانات و تجهیزات در حد بالایی وجود دارد اما امار آسیب‌های اجتماعی و اختلالات روحی بسیار بالا و فراوان است زیرا در سند توسعه آنها به بعد معنوی و فرامادی انسان توجه‌‍ای نمی‌شود. به عنوان مثال در کشوری مانند ژاپن که در تکنولوژی جزء برترین‌ها محسوب می‌شود و تنها اقتصاد دریافتی سالانه ژاپن از انیمه و انیمیشن بیش از سه برابر اقتصاد دریافتی سالانه ایران از نفت است اما در بررسی آماری نشان داده می‌شود که این کشور آمار خودکشی بالایی را دارا است، زیرا حقیقت انسان که همان روح اوست در آن سیستم جایگاهی ندارد و به آن در هیچ جنبه‌ای پرداخته نشده است.

صاحبقرانی بیان کرد: هرجایی که حقیقت انسان را زیر پا بگذارد، ضربه خواهد خورد و ضرر می‌کند. اگر بخواهیم فعالیتی ناظر بر انسان بر محور قرآن طراحی کنیم باید به تمامی ابعاد و حقیقت انسان توجه نماییم لذا خود قرآن هم در بخش مفصلی انسان‌شناسی را ارائه می‌دهد و همچنین انسان و ساحت‌های او را معرفی می‌کند. انسان موجودی است که به خودی خود در جهان تاثیر بسزایی ایفا می‌کند، شاید انسانها این تاثیر را نادیده بگیرند اما همین انسانها هستند که با عملکردهایشان به صورت فردی در جامعه و اجتماع خود کنشگر محسوب می‌شوند. همچنین گاها بلاهایی که نازل می‌شود بخاطر کنش‌های یک انسان است و در روایتی پیامبر اکرم(ص) در این باره می‌فرمایند: (لولا عِبادٌ للّه ِِ .رُكَّعٌ ، و صِبيانٌ رُضَّعٌ ، و بَهائمُ رُتَّعٌ ، لَصُبَّ علَيكُمُ العَذابُ صَبا؛ اگر نبود وجود بندگانى كه براى خدا ركوع مى كنند و كودكان شيرخوارْ و حيوانات چرنده، بی‌گمان عذاب سختى بر سر آنان مى ريخت.) یعنی خداوند تنها بخاطر کودکان و پیرمردان به دیگر انسانها رحم می‌کند.