کد خبر: ۴۱۸۸۱۹۴

تاریخ: ۲۵ آذر ۱۴۰۲ - ۱۶:۳۰

رایزن فرهنگی ایران در تانزانیا نوشت:

روایت مقلوب رژیم صهیونیستی از میراث فرهنگی سرزمین‌های اشغالی

«میراث فرهنگی» دارایی های مشهود و نامشهود یک گروه یا جامعه است که از نسل های گذشته به ارث رسیده است.

به گزارش ایکنا، محسن معارفی؛ رایزن فرهنگی ایران در تانزانیا و عضو هیئت علمی جامعة المصطفی(ص) العالمیه در مطلبی با نام «روایت مقلوب رژیم صهیونیستی از میراث فرهنگی سرزمین‌های اشغالی» نوشت: «میراث فرهنگی» دارایی‌های مشهود و نامشهود یک گروه یا جامعه است که از نسل‌های گذشته به ارث رسیده است. ساختمان‌ها، بناهای تاریخی، مناظر، کتاب، مواد آرشیوی و هنری که معمولاً در موزه‌ها نگهداری می‌شوند جزئی از میراث مشهود و تاریخ یک سرزمین، سنت‌ها، زبان و دانش بومی بخشی از فرهنگ نامشهود هستند.

این میراث پیشینه و اصالت تاریخی، تمدن و فرهنگ مردم هر کشور را بیان می‌کند و فارغ از سیاست‌ورزی دولت‌ها در گردش ایام شناسنامه و هویت هر کشور و ملتی هستند. این‌ها امانت‌های به جای مانده از اجداد خوب و بد ملت‌ها هستند که چون نخ تسبیح تاریخ و فرهنگ یک ملت را به هم متصل می‌کنند و البته در این میان آثار مشهود تاریخی وزن بیشتری دارند، چون میراث نامشهود اصیل را به میراث مشهود مستند تبدیل می‌کند تا کسی نتواند تاریخ و فرهنگ آن سرزمین را به آسانی انکار کند؛ چنانچه کسی نتواند برای خودش تاریخ و فرهنگ جعلی بر پایه‌های دروغ بسازد و ذهنیت‌های خود را به آن منطقه و تاریخ ببندد.

به تعبیر قرآن دیدن این تاریخ مستند باعث تصدیق سخن و آرامش قلبی می‌شود و نشان می‌دهد که روایت گفته شده، درست و مستند است. «وَ قالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ آيَةَ مُلْكِهِ أَنْ يَأْتِيَكُمُ التَّابُوتُ فِيهِ سَكِينَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَ بَقِيَّةٌ مِمَّا تَرَكَ آلُ مُوسى وَ آلُ هارُونَ[بقره-248]: و پيامبرشان به آن‌ها گفت: نشانه حكومت او اين است كه صندوق عهد را به سوى شما خواهد آورد که در آن یادگارهای خاندان موسى و خاندان هارون قرار دارد. همان صندوقى كه‏ باعث آرامش و شماست.»

مفسرین گفته‌اند: «‌در داخل آن صندوق عصای حضرت موسی و الواح آن حضرت و عمامه و قبای هارون، بود.» بر همین اساس پیامبر مکرم اسلام (ص) نیز همواره سفارش می‌کردند که در جنگ با دشمنان، بعد از غلبه بر دشمن آثار تاریخی و فرهنگی را ویران نکنند و این سفارش قرآن نیز هست که حتی اگر دشمن کافر و مجرم بود، آثار را از بین نبرید تا آیندگان بیایند و ببینند که حتی عاقبت مجرمان و بدکاران با آن همه کبکبه و دبدبه چه شده است. «قُلْ سِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَانظُرُوا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُجْرِمِينَ(نمل-69)». قرآن سفارش می‌کند بروید در کشورهای مختلف ببنید که عاقبت گناهکارانی که قبل از شما بودند، چه شد؟ در جریان فتوحات اسلامی، نیز می‌بینم که مسلمانان به این دستور عمل می‌کردند و کلیساها و کاخ‌های پادشاهان مورد تخریب قرار نگرفت و لذا علیرغم سیطره مسلمانان به این کشورها، برای سالیان متمادی، همچنان برخی از این کلیساها و کاخ‌ها و آثار مختلف فرهنگی از تمدن‌های باستانی در سرزمین‌های اسلامی همچنان وجود دارد.

در عصر کنونی نیز می‌بینیم که حفظ آثار فرهنگی دشمنان و احترام به سرمایه‌های فرهنگی دشمنان به عنوان جزئی از حقوق بشردوستانه در مخاصمات در قوانین بین‌المللی مختلفی مثل یونسکو، سازمان ملل و یا سازمان سپر آبی ذکر شده است.

طبیعی است کشورهای مختلف برای آشنایی دیگران با تاریخ و هویت و ظرفیت‌های کشورشان از این آثار بهره ببرند و آنها را به نحو مؤثری با این تاریخ مستند و مجسم آشنا کنند. رژیم اشغالگر اسرائیل نیز به همین روش می‌خواهد مثل دیگر کشورها برای معرفی هویت و تاریخ خود به طور مستند از آثار فرهنگی آنجا استفاده کند و لذا هر سال قریب 700 هزار نفر را از سرتاسر دنیا به خصوص از آفریقا به آن سرزمین می‌برند تا به اصطلاح برای تاریخ و تمدن خود، مستندسازی کنند.

آنها در این تورها تأکید می‌کنند، تاریخ [اسرائیل] و ظلم به یهودیان بسیار شبیه تاریخ دیگر ستم کشیده‌ها مثل سیاهان آفریقا است و اسرائیل همیشه مظلوم بوده و هست[1]. چنانچه می‌خواهند نشان دهند که این سرزمین اصالتاً از آن یهودیان است که عرب‌ها از آنها گرفته‌اند. این سرزمین عبری و برای «قوم یهودی آواره شده» است و نه برای عرب‌های فلسطینی که به زور به اینجا آمده‌اند و مسجد الاقصی خودشان را بر روی معبد سلیمان ما ساخته‌اند و تمدن ما را ویران کرده‌اند.

اما معلوم نیست رژیم اسرائیل اساساً از چه تاریخ و تمدنی صحبت می‌کند. طبق شواهد علمی، تاریخی و پژوهش‌های مختلف (از جمله کتاب بسیار الهام‌بخش «اختراع قوم یهود» که نویسنده‌اش یک اسرائیلی منصف است) تاریخ این سرزمین تاریخ عربی 5500 ساله است و اساساً ما در تاریخ، قومی به نام «قوم یهود» نداریم که سرزمین و دولتی یهودی داشته‌اند و از آنجا بیرون رانده شده‌اند. آئین یهود، بعد از ظهور دو رقیب پیروزش یعنی مسیحیت و اسلام، در حد اقلیت‌های بسیار نادر که هر کدام از ملت‌ها و منطقه‌های مختلفی بودند، توانست حیات این آیین را به صورت کمرنگ استمرار ببخشد.

رژیم اسرائیل با انجام هزینه‌های زیادی سعی می‌کند که با انجام آزمایش‌های علمی تبارشناسی، نشان دهد «نژاد و خون یهودی» وجود دارد، ولی آنچه که دروغ است، چگونه می‌توان از نظر علمی آن را ثابت کرد؟! هیچ مطالعه علمی «قوم یهود» را تأیید نکرده است و اساساً عبارت «قوم یهود آواره» یک عبارت مجعول و نادرست است و بر اساس برخی پژوهش‌ها، این عبارت بر اساس اعتقاد برخی مسیحیان است که خواستند بگویند، خداوند یهودیان را به جرم کشتن حضرت مسیح(ع) تا قیامت آواره کرده است.

میراث تاریخی اصیل نیز نشان می‌دهد، این سرزمین هیچگاه متعلق به یهودیان نبوده است. اساساً یهودیان در این منطقه هیچ وقت نه قبل از اسلام و نه بعد از اسلام، دولتی نداشته‌اند به جز دوره کوتاهی توسط حضرت داوود(ع) و حضرت سلیمان(ع)، آن هم بر اساس متون دینی که شواهد عملی تاریخی برای آن یافت نشده است. علی‌رغم کاوش‌های زیاد باستان‌شناسی و حفاری‌های متعدد در زیر و اطراف مسجد الاقصی هیچ اثر باستانی (و به معنای دقیق کلمه؛ هیچ اثر) که از نظر علمی قابل استناد باشد، از یک حکومت و حتی معبد سلیمان اول و دوم به دست نیامده است و باستان‌شناسان می‌گویند حال که هیچ چیزی باقی نمانده است که لااقل حکومت کوتاه این دو پیامبر را تأیید کند، در بهترین حالت، ممکن است یک حکومت محلی بوده است که آثاری از آن برجای نمانده است. البته اقلیت یهود در برخی جاهای دیگر مثل اروپای شرقی پادشاهی خزرستان و یا در یمن پادشاهی حمیر را در برهه‌ای از تاریخ داشته‌اند، و شاید اگر اسرائیلی‌ها بروند اروپای شرقی بتوانند آثاری از دولت یهود پیدا کنند و مدعی مالکیت آن سرزمین شوند! ولی در فلسطین اشغالی قطعاً چیزی پیدا نمی‌کنند، چون اصلاً چیزی نبوده است تا چیزی پیدا کنند! هر چه هم تا کنون پیدا شده فقط متعلق به تمدن‌های باشکوه گذشته عربی، اسلامی، مسیحی، رومی، مصری، فینیقی و ... است که در آن سرزمین تشکیل شده است.

اینکه هیچ چیز تاریخی که سندی بر حضور یهودیان باشد، پیدا نمی‌شود، برخی یهودیان را خیلی اذیت می‌کند و چنانچه مسئولین فلسطینی موزه‌ها می‌گویند، گاهی اسرائیلی‌ها سعی می‌کنند خودشان چیزی را دفن کنند، تا بعد پیدایش کنند و تاریخ‌سازی کنند. هر چه در موزه‌های فلسطین اشغالی هست، یا اقلام دزدیده شده از مصر و عراق است و یا متعلق به تمدنی‌های گذشته آن سرزمین اشغالی است که هیچ گاه یهودی نبوده است. بنابراین قصه‌هایی که در تورهای اسرائیلی گفته می‌شود، جز خیال‌پردازی و پاره‌ای دروغ‌بافی چیز دیگری نیست و تمام میراث فرهنگی گواهی دروغین بودن آن را می‌دهد.

تمدن 5500 ساله فلسطین و غزه، چیزی نیست که بتوان آن را نادیده گرفت. یک منطقه غنی از میراث فرهنگی اسلامی، مسیحی، عربی و تمدن‌های باستانی است که هیچ تعلقی به یهود ندارد و این آثار گواهی می‌دهند که این سرزمین متعلق به چه کسی است. به همین دلیل است که اسرائیل ـ علیرغم اینکه خودش را متمدن جلوه می‌دهد ـ هیچ علاقه‌ای به حفظ این میراث فرهنگی ندارد و هر روز آنها را نابود می‌کند. چنانچه در همان سال‌های اول تشکیل این دولت جعلی، تعداد 2350 میراث تاریخی و مذهبی توسط اسرائیل نابود شده و اسرائیل هر وقت فرصت کند، به این آثار حمله می‌کند و یورش می‌برد تا آنها را از تاریخ محو کند. در همین جنگ غزه نیز تا کنون حدود یکصد اثر تاریخی و مذهبی را ویران کرده است که کلیسای سنت پورفیریوس، که تصور می‌شود سومین کلیسای قدیمی جهان است و مسجد عمری که یادگاری از قرن هفتم است، کاملاً از بین رفت.

اسرائیل به کسانی که برای زیارت به سرزمین‌های اشغالی می‌روند، به دروغ می‌گوید که مسلمانان این مسجد را روی معبد سلیمان ساخته‌اند و به این طریق می‌خواهند نفرت از مسلمانان را در دل آفریقایی‌ها بکارند. اما این هم دروغ دیگری است، اساساً معبد سلیمان ـ اگر وجود داشته باشد که معلوم نیست ـ طبق همان کتب مذهبی بعد از مرگ حضرت سلیمان توسط بخت النصر ویران شد.  معبد دوم نیز در سال 70 میلادی توسط بیزانس‌ها ویران شد و در آنجا طی صدها سال کلیساهای متعددی وجود داشته است. پس چطور مسلمانان 600 سال بعد از میلاد، معبدی یهودی را در آنجا ویران کرده و مسجدالاقصی را ساخته‌اند!

بنابراین همه اسناد تاریخی و علمی، نشان می‌دهد که عده‌ای بی‌ریشه که عمدتاً از کشورهای غربی آمده‌اند و دولتی جعلی بر اساس دروغ بنا کرده‌اند،  نمی‌تواند تاریخ غزه و فلسطین را بدزدند و ادعای سرزمینی را کند که با استناد میراث فرهنگی غنی 5500 ساله خود، هیچ گاه متعلق به آنها نبوده و نیست و انشاءالله نخواهد بود. غزه به بلندای تاریخ ریشه‌دار خود در برابر این ظلم آشکار مقاومت خواهد کرد.

والسلام

[1] بخشی از سخنرانی بنیامین نتانیاهو در اجلاس ECOWAS- سال 2017- لیبریا