کد خبر: ۴۱۹۴۰۱۴

تاریخ: ۲۵ دی ۱۴۰۲ - ۱۲:۱۵

در نشست کتاب «اشک حوا» مطرح شد:

شهیدی که پدر همه فرزندان ایران است

منتقد حاضر در نشست بررسی کتاب «اشک حوا» با اشاره به آنکه روایت مستندنگاری این اثر گاه به سمت رمان سوق پیدا می‌کند و همین مسئله به توفیق و ضعف‌های این کتاب بدل می‌شود گفت: زندگی شهید شاه‌حسنی، مصداق بارز جمله «این شهید، نه تنها پدر شما که پدر همه فرزندان ایران است» همسر صبور و عاشق این شهید بزرگ است.

به گزارش ایکنا به نقل از سوره مهر؛ نشست نقد و بررسی کتاب «اشک حوا» از آثار تازه منتشر شده انتشارات سوره مهر با حضور علی‌اله سلیمی کارشناس و منتقد ادبی، سیده‌معصومه حسینی در کافه کتاب حوزه هنری انقلاب اسلامی برگزار شد.

معصومه حسینی در ابتدای این نشست درباره محور تازه‌ترین اثرش گفت: پیش از این، چند نفر دیگر به سراغ خانم کلثوم موسوی رفته بودند اما موفق نشدند با او صحبت کنند، چون خانم موسوی سالخورده است و به خاطر رنج‌هایی که پشت سر گذاشته کم حوصله شده است.

وی افزود: ضمن اینکه به خاطر غم زیادی که در این سال‌ها متحمل شده، تمایلی به کنار زدن خاکستر خاطرات نداشت و نمی‌خواست دوباره دردها را مرور کند. تا این که خواهرزاده‌اش او را برای ثبت خاطراتش راضی می‌کند.

حسینی ادامه داد: در «اشک حوا» شاهد داستانی عجیب و روایت سوگ از دست دادن‌های متوالی اعضای خانواده کلثوم هستیم. در واقع اتفاقاتی بزرگ در روستایی کوچک که با محرومیت عجین شده، رخ می‌دهد. در کنار همه این‌ها مهاجرت اجباری، خوشه‌چینی، خشکسالی، سیل، زلزله، قتل و ترس از موجودی که در روستا شایع شده سایه‌اش همه جا دیده می‌شود، زندگی را برای آن‌ها تلخ می‌کند.

بازتاب قدرت ماورایی بانوان در مصاف با سختی‌های زندگی

نویسنده کتاب «اشک حوا» افزود: فکر می‌کنم نقطه قوت کتاب جایی است که علاوه بر نقل قصه زندگی، مسائل فرهنگی و تاریخی یک جامعه کوچک روستایی را روایت می‌کند و اطلاعاتی از شیوه زندگی و خرده فرهنگ‌های منطقه جنوب به مخاطب منتقل می‌کند.

وی افزود: خوشبختانه انتشار کتاب بازخورد خوبی هم در میان خوانندگان داشته و توانسته‌اند با داستان ارتباط برقرار کنند. بعد از مطالعه کتاب خیلی‌ها می‌گویند انگار سال‌هاست ما این خانم را می‌شناسیم. اما برای برخی دیگر سوال است که این اتفاقات در ایران رخ داده است؟ و آیا این داستان برای دوره و زمانه ما است؟

حسینی در ادامه درباره نام‌گذاری کتاب گفت: داستان درباره زنی است که زمانی دختر، همسر و مادر بوده و در هر مرحله رنجی را پشت سر گذاشته است. این زن باید قدرتی ماورایی داشته باشد تا بتواند این درد و رنج را تحمل کند و ادامه دهد. از این جهت نام «حوا» را انتخاب کردم، حوایی که زن است و مادر. این کنایه می‌زند به حوایی که در ابتدای خلقت وجود داشته و همه چیز به دست او رقم خورده و حالا ما در این جا ادامه رنج‌های او را تحمل می‌کنیم.

ضعف و قوت‌های مستندنگاری

در ادامه علی‌الله سلیمی؛ کارشناس و منتقد حوزه کتاب صحبت‌های خود را اینگونه آغاز کرد: سیر حوادث و ماجراهایی که در کتاب رخ می‌دهد ما را دقیقا به همان نقطه جنوبی استان فارس می‌برد. در طول مطالعه کتاب، خواننده علاوه بر آشنایی با شهید شاه‌حسنی با خانواده او هم آشنا می‌شود. برای مثال مادر کلثوم هم زندگی عجیبی داشته و چقدر نگارش کتاب زندگی او جذاب خواهد بود. می‌توان گفت کتاب شناسنامه منطقه خُنج استان فارس و داستان سه نسل از زنان ایران در این منطقه محسوب می‌شود.

سلیمی در ادامه افزود: چون مصاحبه‌ها از قبل توسط خواهرزاده راوی جمع‌آوری شده، نویسنده سعی کرده این مواد آماده را در کنار هم قرار دهد که از حق نگذریم با تسلط به فنون داستان‌نویسی، متن روان و شیوایی خلق کرده است.

وی اضافه کرد: کتاب در جاهایی شبیه رمان شده است. چون این خانم زندگی بسیار تراژیکی داشته اما نویسنده اجازه نداده این اتفاق بیفتد و کتاب وجه مستندگونه خود را نگه داشته است، اما در کتاب گاهی مرز واقعیت و داستان گم می‌شود و اگر روی جلد را نخوانیم فکر می‌کنیم با داستانی ساخته ذهن و تخیل نویسنده روبرو هستیم. وفاداری نویسنده به مستندنگاری گاهی به نقطه قوت و گاهی به نقطه ضعف تبدیلش می‌شود.

این کارشناس حوزه کتاب با بیان نقدی بر کتاب تصریح کرد: روایت داستان به گونه‌ای پیش می‌رود که اطلاعاتی از کلثوم موسوی به مخاطب نمی‌دهد. اگر «اشک حوا» رمان بود شاید از نویسنده ایراد می‌گرفتم چون شخصیت اصلی داستان را به خوبی معرفی نکرده است.

به گزارش ایکنا؛ کتاب «اشک حوا» روایتی است از زندگی سیده‌کلثوم موسوی همسر شهید حسین شاه‌حسنی که در قالب داستانی پر احساس به شکلی روان نوشته شده است.

سیده‌کلثوم موسوی؛ زنی عاشق‌پیشه اهل روستای محمله، روستایی حوالی شهر خُنج در جنوب استان فارس است که به همسرش علاقه فراوانی دارد. او در طول زندگی خود فراز و نشیب‌های زیادی را تجربه می‌کند که یکی از پردردترین این اتفاقات شهادت همسرش حسین است. اما او صبور و استوار ستون زندگی‌اش می‌شود و اجازه نمی‌دهد خانه‌اش فرو ریزد.

او فرزندانش را در سایه این جمله می پروراند: «این شهید من، نه تنها پدر شما که پدر همه فرزندان ایران است.»