کد خبر: ۴۱۹۴۶۵۴

تاریخ: ۲۹ دی ۱۴۰۲ - ۱۲:۳۷

در جلسه هفتگی معالم‌القرآن بنیاد قرآن مطرح شد

تعریف واژه حکمرانی خوب

در جلسه معالم‌القرآن حسینیه قرآن و عترت بنیاد قرآن مطرح شد؛ واژه حکمرانی خوب ساخته شده تئوریسین‌های غربی است و ریشه‌ الهی ندارد و نقطه ضعف آن دقیقاً از همینجا آغاز می‌شود.

به گزارش ایکنا، در جلسات هفتگی معالم‌القرآن حسینیه قرآن و عترت بنیاد قرآن حجت‌الاسلام والمسلمین سیدمحمدرضا حسینی، استاد دانشگاه و حوزه به تدریس موضوع مصادیق حکمرانی پرداخت. که در ادامه گزیده‌ای از این سخنان را می‌خوانیم؛

«حکمرانی با صفت‌های مختلفی به زبان آورده می‌شود مثل حکمرانی دینی، حکمرانی الهی، حکمرانی خوب، حکمرانی برتر و ... صفاتی که از پژوهشگران داخلی و غربی شنیده‌ایم.

در رابطه با مفاهیمی که اندیشمندان اسلامی بیان کرده‌اند، تقریباً همه به دنبال تعریف یک مفهوم هستند. معتقدم حکمرانی قرآنی که امروز در اندیشکده بنیاد قرآن مطرح می‌شود، نزدیک‌ترین معنا به چیزی است که به دنبال تعریف آن هستیم، اما با این وجود هر کدام از این بیان‌ها قادر به معنا کردن صددرصدی حکمرانی که الهی باشه و بدون نقص نیست، با این حال تفاوتی میان مفاهیمی که اندیشمندان اسلامی بیان کرده‌اند و آنچه اندیشمندان غربی عنوان کرده‌اند، هست.

حکمرانی خوب که ساخته شده تئوریسین‌های غربی است، ریشه‌ الهی ندارد و نقطه ضعف آن دقیقاً همینجاست. ابتدا اینکه هر مکتبی که ساخته بشری باشد در جهت پیشبرد و ترقی بشریت کارساز نخواهد بود که نمونه آن را در موضوع کمونیست و شوروی شاهد بودیم، دیگر اینکه در این شکل از حکمرانی مردم در خدمت خدا نیستند و خداوند است که باید طوری باشد که مردم بپسندند.

اِشکال بعدی این است که این ایده چون از اساس مشکل دارد، نمی‌تواند «خوب» را معنا کند، بنابراین حکمرانی خوب واژه‌ای بی‌معنا می‌شود، چرا که خوب، زمانی دارای اساس نباشد، گرفتار سلیقه می‌شود و آن وقت هرکس آن را به شیوه‌ای که دوست دارد، معنا می‌کند. فرض کنید که شخصی می‌گوید دوست دارد فلان گلدان را در مرکز خانه بگذارد و دیگری می‌گوید که دوست دارد آن را در گوشه خانه بگذارد، اینجا کدام درست و خوب است؟... اصلاً شاید هر دو خوب باشند یا شاید هیچکدام خوب نباشند، اما در تعاریفی که منشأ دینی دارند، این خوب یا الهی یا قرآنی خواستگاه مشخصی دارند و قابل تشخیص هستند.

امیدواریم که به این موضوع بیشتر دقت شود و حکمرانی قرآنی هرچه سریع‌تر در کشور جاری شود و پس از آن در سطح بین‌الملل گسترش یابد. حاکمان و مدیران، اساتید دانشگاه، دانشجویان و دیگر اقشار باید این را بدانند که هر چیزی از قرآن گرفته شود، راه درست و کلید سعادت بشری است، بنابراین نباید بیش از ظرفیت چه در سطح مدیریتی چه در سطح دانشگاهی به ایدئولوژی‌ غربی بها داده شود.»