کد خبر: ۴۱۹۸۴۶۹

تاریخ: ۱۸ بهمن ۱۴۰۲ - ۰۹:۰۵

مراسم عزاداری شهادت امام موسی کاظم(ع) در دفتر آیت‌الله فاضل لنکرانی

مراسم سوگواری و عزاداری سال‌روز شهادت امام کاظم(ع) با حضور دل‌سوختگان اهل بیت عصمت و طهارت در دفتر آیت‌الله فاضل لنکرانی در قم برگزار شد.

به گزارش ایکنا به نقل از روابط عمومی مرکز فقهی ائمه اطهار(ع)، حجت‌الاسلام والمسلمین سید محمدتقی قادری سخنران این  مراسم عزاداری اظهار کرد: یکی از پرسش‌های مهم و کلیدی نسبت به حیات سیاسی امام کاظم(ع) این است با اینکه هارون نه‌تنها مقتدرترین خلیفه عباسی بود؛ بلکه امپراتوری در عصر خودش بود چه خطری از ناحیه امام کاظم (ع) احساس می‌کرد، امامی که ظاهراً نه عده‌ای داشت نه عُده‌ای. آن حضرت را بازداشت و سرانجام با شکنجه‌های سخت به شهادت رساند. این تصمیم هارون چند علت داشت که هرکدام نشان‌دهنده عظمت و جایگاه رفیع و بلند سیاسی، عرفانی و تدبیر امام است.

استاد حوزه ادامه داد: علت اول؛ به بن‌بست سیاسی رسیدن هارون در مواجه با امام کاظم(ع) است؛ چراکه امام تا قبل از بازداشت با استفاده از تاکتیک تقیه افراد لایق و شایسته شیعه را چون علی بن یقطین به‌عنوان نخست‌وزیر، عبدالله سنان بن وزیر دارایی، حفض بن قیاث به‌عنوان قاضی بغداد و کوفه، محمد بن اسماعیل به‌عنوان  وزیر در بدنه حکومت هارون نفوذ داد. هارون هرچه سعی کرد تشخیص دهد که اینان شیعه هستند نتوانست اثبات کند چون خطر را جدی می دید شخص را بازداشت کرد که بیش ازاین امام نتواند نفوذ کند.

حجت‌الاسلام قادری افزود: علت دوم‌؛ بعد از بازداشت و زندانی کردن امام(ع) هارون با خطر جدی‌تر مواجه شد؛ چرا که ابتدا امام را از مدینه به بصره تبعید کرد و به دست پسرعموی خودش ((عیسی بن جعفر)) سپرد که در بازداشت وی باشد امام آن‌چنان او را تحت‌تأثیر خودش قرار داد که عیسی بن جعفر به هارون نوشت که امام را آزاد می‌کنی یا آزاد کنم.

وی بیان کرد: هارون امام را به بغداد آورد و به فضل بن ربیع داد او نیز به‌جای سخت‌گیری آن‌چنان تحت‌تأثیر نفس گرم امام قرار گرفت خادم و خدمتگزار امام شد، هارون که خطر را جدی‌تر می‌دید به فضل بن یحیی تحویل داد؛ ولی خطر به‌مراتب جدی‌تر شد؛ چراکه به او گزارش دادند فضل بن یحیی که معتمدترین فرد به هارون بود امام را در خانه خودش نگه می‌دارد. هارون وی را محاکمه و صد ضربه شلاق زد و به نتیجه رسید که امام(ع) در زندان هم از بدنه حکومت و از نزدیکان وی سربازگیری می‌کند؛ چون احساس شکست در مقابل تدبیر امام می‌کرد تصمیم به حذف فیزیکی امام گرفت و امام کاظم(ع) را به شهادت رساند.