کد خبر: ۴۲۰۷۶۷۴

تاریخ: ۱۱ فروردين ۱۴۰۳ - ۱۰:۳۲

در جلسه تفسیر قرآن تأکید شد؛

لزوم هوشیاری در برابر فتنه‌ها

نماینده ولی فقیه در لرستان با تأکید بر لزوم هوشیاری در برابر فتنه‌ها، گفت: شرح حال قوم یهود که در قرآن کریم به آن اشاره شده است می‌تواند درسی برای همه امت‌ها باشد.

به گزارش ایکنا از لرستان، حجت‌الاسلام والمسلمین سیداحمدرضا شاهرخی، نماینده ولی‌ ‎فقیه در استان و امام جمعه خرم‌آباد ۱۰ فروردین‌ماه در سلسله جلسات «آموزه‌هایی از قرآن کریم» ویژه ماه مبارک رمضان در مسجد صاحب‌الزمان(عج) محله ماسور خرم‌آباد در رابطه با نعمت و تکلیف، اظهار کرد: در روزهای گذشته آیاتی از سوره مبارکه بقره مورد بحث و بررسی قرار گرفت که در مورد شرح حال قوم یهود بود، گفته شد در قبال نعمت‌هایی که خداوند متعال به قوم یهود عطا فرمود، انتظاراتی را نیز از باب انجام تکلیف از آن‌ها خواستار شد، اگر کسی به آن دستورات عمل کرد و طبق نقشه راه مسیر را طی کرد، قطعاً به مقصود‌ و مطلوب خود خواهد رسید، وگرنه به آن زندگی و موفقیت ابدی نخواهد رسید.

آنچه که ما در این آیات شریف از سوره بقره خواندیم در حقیقت یک آموزه برای همه امت‌ها در همه زمان‌ها و نسل‌ها است، یک قاعده، قانون و نقشه راه است، شرح حال قوم یهود که در قرآن کریم به آن اشاره شده است می‌تواند درسی برای همه باشد، که اگر غیر از این باشد اگر موسی کلیم نبی و پیامبر او باشد به مقصد نمی‌رسد، نمونه‌اش در مورد قوم بنی‌اسرائیل است که مجموعه‌ای از فتنه‌ها اعم از نفوذ، تحریف انجیل، نقشه برای از بین بردن پیامبر و فرستاده خدا حضرت عیسی، جنگ نرم، جنگ سخت و برنامه‌های توطئه‌آمیز تا زمان رسول خاتم و تحمیل جنگ خیبر مسلمانان قلعه را فتح کردند و باقی جنگ‌ها را در بر داشت.

گروهی از یهودیان که مسلمان شدند، با خلیفه اول و دوم ارتباط گرفتند، مساجد در اختیارشان قرار گرفت، آموزه‌های اسلام و یهودیت را با هم مخلوط کردند و پیشوایان معصومی همچون امام محمدباقر(ع) و امام جعفرصادق(ع) با ۴ هزار نفر شاگرد و تشکیل مکتب نگذاشتند آموزه‌های یهودیت با آموزه‌های اسلامی مخلوط شود و از اسرائیلیات، دین را از تحریف حفظ کردند و نتوانستند آن برنامه‌ای که در مورد مسیحت اجرا کردند، در مورد اسلام اجرا کنند.

اما یهودیان دست‌بردار نبودند، اندیشکده‌های گوناگونی در کشورهای اروپایی درست کردند، به عنوان اسلام‌شناس و با تسلط به انواع زبان‌های خارجه و بیگانه، آموزه‌های اسلامی را آن‌طوری که خودشان می‌خواهند معرفی می‌کنند، لذا باید همیشه هوشیار باشیم، مجموعه حوزه‌های علمیه، دانشگاه‌ها، حاکمان، چراکه این‌ها برنامه‌های جنگ نرم و سخت تا زمان ظهور حضرت مهدی(ع) تمام شدنی نیست.

در آیه ۶۵ به یک نافرمانی از قوم بنی‌اسرائیل اشاره می‌کند که شنبه را ماهیگیری نکنند، اما با دور زدن حکم الهی، مسیری از دریا را جدا کردند و با توجه به تجمع ماهی‌ها در آن برکه، روز یک‌شنبه آن‌ها را صید می‌کردند و این آیه اشاره به همین موضوع دارد «وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ الَّذِينَ اعْتَدَوْا مِنْكُمْ فِي السَّبْتِ فَقُلْنَا لَهُمْ كُونُوا قِرَدَةً خَاسِئِينَ؛ به‌طور قطع از حال کسانی از شما، که در روز شنبه نافرمانی و گناه کردند، آگاه شده‌اید! ما به آن‌ها گفتیم: به‌صورت بوزینه‌هایی طرد شده درآیید»، «فَجَعَلْنَاهَا نَكَالًا لِمَا بَيْنَ يَدَيْهَا وَمَا خَلْفَهَا وَمَوْعِظَةً لِلْمُتَّقِينَ؛ و این عقوبت مسخ را کیفر آن‌ها و عبرت اخلاف آن‌ها و پند پرهیزکاران گردانیدیم.»

از آیه ۶۷ تا آیه ۷۳، شش آیه جمعاً در ارتباط یک واقعه‌ای است، که ماهیت قوم بنی‌اسرائیل را مشخص می‌نماید، «وَإِذْ قَالَ مُوسَىٰ لِقَوْمِهِ إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تَذْبَحُوا بَقَرَةً ۖ قَالُوا أَتَتَّخِذُنَا هُزُوًا ۖ قَالَ أَعُوذُ بِاللَّهِ أَنْ أَكُونَ مِنَ الْجَاهِلِينَ؛ و یاد کنید زمانی‌که موسی به قومش گفت: خدا به شما فرمان می‌دهد، (برای پیدا کردن قاتل) گاوی را ذبح کنید، گفتند: آیا ما را مسخره می‌کنی؟! گفت: به خدا پناه می‌برم از اینکه از نادانان باشم.»

«قَالُوا ادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّنْ لَنَا مَا هِيَ ۚ قَالَ إِنَّهُ يَقُولُ إِنَّهَا بَقَرَةٌ لَا فَارِضٌ وَلَا بِكْرٌ عَوَانٌ بَيْنَ ذَٰلِكَ ۖ فَافْعَلُوا مَا تُؤْمَرُونَ؛ گفتند: از پروردگارت بخواه برای ما بیان کند که آن گاو چگونه گاوی باشد؟ گفت: او می‌فرماید که آن گاوی است نه پیر از کارمانده، نه جوان نارسیده، بلکه گاوی میان این دو نوع گاو است. پس آنچه را به آن فرمان داده‌اند، انجام دهید.»

«قَالُوا ادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّنْ لَنَا مَا لَوْنُهَا ۚ قَالَ إِنَّهُ يَقُولُ إِنَّهَا بَقَرَةٌ صَفْرَاءُ فَاقِعٌ لَوْنُهَا تَسُرُّ النَّاظِرِينَ؛ گفتند: «از پروردگارت بخواه که برای ما توضیح دهد رنگش چگونه باشد؟ گفت: خدا می‌گوید: گاوی زرد و رنگش روشن که بینندگان را شاد و مسرور می‌کند.»

گاو ميان سالِ زرد رنگ با آن خصوصيات، تنها در اختيار جوانى بود كه معامله‌ پرسودى برايش پيش آمده بود، اما چون كليد انبار زير سر پدرش بود و او براى اينكه پدر را بيدار نكند، از سود گذشت. و خداوند براى جبران اين خدمت فرزند به پدر، پاسخ بهانه‌هاى بنى‌اسرائيل را چنان قرار داد كه گاو آن جوان، متعين شود تا آن‌را با قيمت گران بفروشد. حضرت موسى(ع) فرمود: «انظروا الى البر ما يبلغ باهله؛ بنگريد به نيكى، كه چه به اهلش مى‌رساند.»

«قَالُوا ادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّنْ لَنَا مَا هِيَ إِنَّ الْبَقَرَ تَشَابَهَ عَلَيْنَا وَإِنَّا إِنْ شَاءَ اللَّهُ لَمُهْتَدُونَ؛ گفتند از پروردگارت بخواه برای ما بیان کند که نهایتاً آن گاو چه گاوی است؟ زیرا این گاو بر ما مُبهم و مُشتبه شده، و اگر خدا بخواهد به شناخت آن هدایت خواهیم شد.»

با اين‌كه فرمان ذبح، دو بار صادر شد، اما گويا برخى از آن‌ها قاتل را مى‌شناختند و نمى‌خواستند معرفى شود، لذا از روى لجاجت و بهانه‌تراشى، سؤال‌هاى متعددى را مطرح مى‌كردند.»

«قَالَ إِنَّهُ يَقُولُ إِنَّهَا بَقَرَةٌ لَا ذَلُولٌ تُثِيرُ الْأَرْضَ وَلَا تَسْقِي الْحَرْثَ مُسَلَّمَةٌ لَا شِيَةَ فِيهَا ۚ قَالُوا الْآنَ جِئْتَ بِالْحَقِّ ۚ فَذَبَحُوهَا وَمَا كَادُوا يَفْعَلُونَ؛ گفت خداوند می‌فرماید: گاوی باشد که نه برای شخم زدن رام شده؛ و نه برای زراعت آبکشی کند؛ از هر عیبی برکنار باشد و حتی هیچ‌گونه رنگ دیگری در آن نباشد. گفتند: الان حق مطلب را آوردی! سپس (چنان گاوی را پیدا کردند و) آن را سر بریدند؛ ولی مایل نبودند این کار را انجام دهند.»

«وَإِذْ قَتَلْتُمْ نَفْسًا فَادَّارَأْتُمْ فِيهَا ۖ وَاللَّهُ مُخْرِجٌ مَا كُنْتُمْ تَكْتُمُونَ؛ و یاد کنید هنگامی که کسی را کشتید و درباره قاتل او به نزاع و ستیز برخاستید؛ و خدا آشکار کننده چیزی است که پنهان می‌داشتید.»

«فَقُلْنَا اضْرِبُوهُ بِبَعْضِهَا ۚ كَذَٰلِكَ يُحْيِي اللَّهُ الْمَوْتَىٰ وَيُرِيكُمْ آيَاتِهِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ؛ پس گفتیم: پاره‌ای از آن گاو ذبح شده را به مقتول بزنید تا زنده شود و قاتل را معرفی کند، خدا مردگان را این‌گونه زنده می‌کند و نشانه‌هایِ قدرت و ربوبیّت خود را به شما نشان می‌دهد تا بیندیشید.»

اين آيه آموزه است، نمونه‌اى از قدرت خداوند بر زنده كردن مردگان در دنيا به عنوان رجعت و در قيامت براى پاداش و احسان و نیکی به والدین است، از طرفی در تلاش است که انسان را به تفکر وادارد، ولی اگر روح و فكر انسان آلوده باشد، ديدن آيات الهى نيز تعقل را در او برنمى‌انگيزد، این همان نقشه راهی است که انسان را به مقصد می‌رساند.