کد خبر: ۴۲۰۸۸۶۹

تاریخ: ۱۸ فروردين ۱۴۰۳ - ۱۰:۰۹

در جلسه تفسیر قرآن مطرح شد

احسان بی‌واسطه داشته باشیم

نماینده ولی فقیه در لرستان با بیان اینکه احسان شامل احسان مادی، معنوی و عاطفی است، با استناد به قرآن به احسان بی‌واسطه به والدین اشاره کرد و گفت: با توجه به آیات قرآن باید نسبت به والدین احسان مستقیم و بی‌واسطه داشته باشیم.

به گزارش ایکنا، به نقل از روابط عمومی دفتر نماینده ولی فقیه در لرستان، حجت‌الاسلام والمسلمین سیداحمدرضا شاهرخی، نماینده ولی‌ ‎فقیه در استان و امام جمعه خرم‌آباد، 17 فروردین‌ماه در سلسله جلسات «آموزه‌هایی از قرآن کریم» ویژه ماه مبارک رمضان در مسجد صاحب‌الزمان(عج) محله ماسور خرم‌آباد گفت: در ادامه مباحث به آیه 81 از سوره بقره «بَلَىٰ مَنْ كَسَبَ سَيِّئَةً وَأَحَاطَتْ بِهِ خَطِيئَتُهُ فَأُولَٰئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ ۖ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ؛ نه چنین است که می‌گویید بلکه کسانی که مرتکب گناه شدند و آثار گناه، سراسر وجودشان را فرا گرفت، آنان اهل آتش‌اند و در آن جاودانه‌اند» رسیدیم که قبل از آن بخشی از یهود می‌گفتند ما مجازات نمی‌شویم اگر هم باشد ایام محدود و زودگذر است، خداوند فرمود، ما در مقابل نافرمانی‌هایی شما عهد و پیمانی نبسته‌ایم قانون الهی، قانون عمومی است، تبعیض ندارد، عدالت محض است و این از روی جهل شماست.

یک زمان شخصی از روی غفلت، خطایی می‌کند، شیطان بر قلب او حاکم می‌شود و بعد توبه می‌کند؛ کسانی نیز هستند که همه نوع گناهی انجام می‌دهند اعم از گناهان فردی و اجتماعی. برخی افراد تفرقه‌افکن، دروغگو، دو به هم زن، شیطان‌صفت و مجسمه گناه و نافرمانی هستند و از سر و صورت‌شان نافرمانی و دشمنی با خدا و خلق خدا می‌بارد، این‌ها پیوسته در آتش جهنم هستند. اما، در مقابل افرادی هستند «وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ أُولَٰئِكَ أَصْحَابُ الْجَنَّةِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ؛ و کسانی که ایمان آوردند و کارهای شایسته انجام دادند، اهل بهشت‌اند و در آن جاودانه‌اند.»

ایمان و عمل صالح از هم جدا شدنی نیستند، آنان که «الله» گفتند و در گفته خود استقامت کردند و عمل صالح انجام دادند، رابطه‌شان با خدا و مردم این‌چنین است؛ در امور مردم آسیب‌های اجتماعی را برطرف کردند، دل مؤمنی را شاد کردند، دو طایفه‌ای را با هم آشتی دادند، این‌ها همان عمل صالح است اینان رفیق بهشت هستند.

در آیه بعد به تعهدات قوم بنی‌اسرائیل اشاره می‌کند که تعهدات ما نیز است: «وَإِذْ أَخَذْنَا مِيثَاقَ بَنِي إِسْرَائِيلَ لَا تَعْبُدُونَ إِلَّا اللَّهَ وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَانًا وَذِي الْقُرْبَىٰ وَالْيَتَامَىٰ وَالْمَسَاكِينِ وَقُولُوا لِلنَّاسِ حُسْنًا وَأَقِيمُوا الصَّلَاةَ وَآتُوا الزَّكَاةَ ثُمَّ تَوَلَّيْتُمْ إِلَّا قَلِيلًا مِنْكُمْ وَأَنْتُمْ مُعْرِضُونَ؛ و یاد کنید زمانی‌که از بنی‌اسرائیل پیمان گرفتیم که جز خدا را نپرستید و به پدر و مادر و خویشان و یتیمان و مستمندان نیکی کنید و با مردم با خوش‌زبانی سخن گویید و نماز را بر پا دارید و زکات بپردازید، سپس همه شما جز اندکی از پیمان خدا روی گردانیدید؛ و شما به‌طور عادت روی‌گردان هستید.

تا زمانی‌ که شاکر هستند نعمت دارند، زمانی‌ که شاکر نبودند نعمت از آنها گرفته شد، می‌فرماید: ما تعهد گرفتیم، در تعهد گاهی پیامبر از انسان تعهد می‌گیرد، گاهی عقل و فطرت و دل پاک انسان به انسان می‌گوید که یار مظلومان باش، ظالم نباش، عادل باش، راستگو باش، خود عقل و فطرت انسان از انسان پیمان می‌گیرد، غیر از خدا عبد کسی نباش، حُر باش، عبودیت فقط از آن خداست، عبودیت نیز بخشی از آن نماز است، بخشی فعالیت‌های اجتماعی است، که در راستای خشنودی خداوند و نفع‌رسانی به مردم است این هم عبادت است.

احسان، هم شامل احسان مادی است و هم معنوی و هم عاطفی، «و بالوالدین احسانا» به این معنا که مستقیماً احسان کن، نه اینکه در سرای سالمندان باشند، این احسان مستقیم نیست و اگر خدمتکار گرفتی مانع خدمت‌رسانی مستقیم تو نباشد، بنابراین بی‌واسطه احسان کن و البته قوم و خویش در احسان مقدم‌اند، آن چیزی که برای همه است خوب حرف زدن با مردم است که عمومیت دارد، آنچه که عامل خیلی از خسارت‌هاست بدزبانی است، خصوصاً آنچه منجر به جراحت و قتل می‌شود، بنابراین با همه مردم خوش‌زبان باش.

هم خود نماز بخوانید و هم مروج نماز باشید، نوجوانان و جوانان را با مساجد آشنا کنید، باید محل کار مملو از این‌ها باشد، خانوادگی در مسجد در مراسم دینی و مذهبی شرکت کنید، رابطه انسان با خدا با اقامه نماز، رابطه انسان با مردم زکات دادن، زکات اعم است، غیر از زکات فقهی شامل هر نوع کمک و احسان مادی می‌شود، که خیلی می‌تواند به وضعیت اجتماع و سامان دادن آن کمک کند. «وَإِذْ أَخَذْنَا مِيثَاقَكُمْ لَا تَسْفِكُونَ دِمَاءَكُمْ وَلَا تُخْرِجُونَ أَنْفُسَكُمْ مِنْ دِيَارِكُمْ ثُمَّ أَقْرَرْتُمْ وَأَنْتُمْ تَشْهَدُونَ؛ و یاد کنید هنگامی که از شما پیمان گرفتیم که خون همدیگر را نریزید و یکدیگر را از خانه‌های خود آواره نکنید، سپس به پیمانتان اقرار کردید و بر آن هم گواهی می‌دهید.»

این‌طور نباشد که قدرت گرفتید تعدی و تجاوز کنید، قتل نفس از گناهان کبیره است، هر کسی حق حیات دارد به صرف اینکه سلاح در دستان شماست آیا باید قدرت خود را نشان بدهید؟ اگر اهل آسمان و زمین در قتل یک انسان مؤمن شریک باشند همه به جهنم می‌روند جان انسان مهم است، کاری که امروز رژیم صهیونیستی انجام می‌دهد.

برخی از امور به علت اهمیت آنها نیازمند عهد و پیمان است، یکی از آنها جان انسان است، امنیت جان و وطن بسیار مهم است، کسی را نکشید، کسی را از سرزمینش اخراج نکنید، چراکه علاقه به وطن یک امر فطری است، نباید کسی را بالاجبار از وطنش دور کرد.