کد خبر: ۴۲۱۳۵۳۵

تاریخ: ۱۳ ارديبهشت ۱۴۰۳ - ۱۴:۱۰

بازدید طلاب حوزه‌های علمیه خراسان‌جنوبی از بافت تاریخی خوسف

مسئول اداره میراث‌ فرهنگی، گردشگری و صنایع‌ دستی خوسف گفت: جمعی از طلاب خواهر حوزه‌های علمیه بیرجند و خوسف در سفری یک روزه از ظرفیت‌های گردشگری خوسف بازدید کردند.

به گزارش ایکنا به نقل از روابط‌ عمومی اداره‌کل میراث‌ فرهنگی، گردشگری و صنایع‌ دستی خراسان‌جنوبی، علی صالحی، مسئول اداره میراث‌ فرهنگی، گردشگری و صنایع‌ دستی خوسف با بیان اینک جمعی از طلاب خواهر حوزه‌های علمیه بیرجند و خوسف از ظرفیت‌های گردشگری این شهرستان بازدید کردند، گفت: این کاروان ۷۵ نفره در سفر یک روزه به این شهرستان از منظر و بافت ۵۰۰ هکتاری فرهنگی تاریخی خوسف، آرامگاه ابن حسام، مزارع کشاورزی، خانه‌های تاریخی دکتر شکوهی و میرزا جعفر، مسجد جامع و دریاچه طبیعی گواب این شهر دیدن کردند.

وی افزود: تبیین شاخص‌های مختلف معماری اسلامی، انتقال فرهنگ و هنر منطقه، اهمیت میراث تاریخی و کهن و حفظ و نگه‌داشت آن از جمله اهداف تورهای گردشگری یک روزه است.

صالحی گفت: شهر خوسف در 36 کیلومتری غرب بیرجند و در حاشیه کویر لوت قرار گرفته است و  به دلیل وجود کتیبه‌های تاریخی کال جنگال در نزدیکی خوسف و وجود محوطه‌های قبل از اسلامی، نشان از قدمت این شهرستان در این دوران دارد.

مسئول اداره میراث‌ فرهنگی، گردشگری و صنایع‌ دستی شهرستان خوسف افزود: در دوران اسلامی، اول بار جیهَانی در اَشکال العالم از خوسف نام برده و می‌نویسد: «شهری خُرد است و در آن بستان‌های بسیار و زراعت همراه است و عمارت فراوان و آب‌های بسیار.» حمدالله مستوفی اولین کسی است که در سال 740 ه.ق در نُزهه القلوب نام کنونی خوسف را آورده و درباره آن چنین می‌گوید: «خوسف شهر کوچکی است و چند موضع توابع دارد و آب آن از رودخانه باشد و دیه‌ها را آب از کاریز باشد و در آنجا همه نوع محصولی حاصل آید.» حافظ اَبرو در مورد تعداد دهات، مزارع و موقعیت شهر خوسف چنین نوشته: «بیست قریه و صد مزرعه از توابع خوسف است که بر کنار بیابان است و بر آن طرف بیابان، حدود کرمان است.

خَبیص از نواحی آن است و آن را بیابان لوت خوانند و در تابستان از آن موضع نمی‌توان گذشت چهل فرسنگ در آن راه، آب ندارد.» بافت تاریخی خوسف که از دوران صفویه به بعد شکل گرفته، نشان از پیشینه عظیم معماری در این شهر دارد. بیشتر آثار معماری فعلی شهر متعلق به دوره صفوی تا قاجار است.