کد خبر: ۴۲۱۳۹۰۲

تاریخ: ۱۶ ارديبهشت ۱۴۰۳ - ۱۲:۳۱

پاسخ به شبهه قرآنی تحلیلگر اسرائیلی در توجیه غصب سرزمین فلسطین

«ایدی کوهن» روزنامه‌نگار و تحلیلگر اسرائیلی، با سوءاستفاده از دو آیه قرآن کریم گفت که ورود یهودیان به سرزمین مقدس فلسطین بر اساس آیات قرآن بوده است.

به گزارش ایکنا، به نقل از سی‌ان‌ان عربی، سوءاستفاده ایدی کوهن از آیات قرآن به نفع یهودیان، واکنش‌هایی را از سوی کاربران شبکه‌های اجتماعی در ‌پی داشت.

کوهن در صفحه شخصی خود در شبکه اجتماعی ایکس(توییتر سابق) نوشت:‌ «ما (یهودیان) به امر خدا وارد این سرزمین شدیم. ﴿ وَإِذ قالَ موسىٰ لِقَومِهِ یاقَومِ اذكُروا نِعمَةَ اللَّهِ عَلَیكُم إِذ جَعَلَ فیكُم أَنبِیاءَ وَجَعَلَكُم مُلوكًا وَآتاكُم ما لَم یؤتِ أَحَدًا مِنَ العالَمینَ* یاقَومِ ادخُلُوا الأَرضَ المُقَدَّسَةَ الَّتى كَتَبَ اللَّهُ لَكُم وَلا تَرتَدّوا عَلىٰ أَدبارِكُم فَتَنقَلِبوا خاسِرینَ﴾: و [یاد كن‌] زمانى را كه موسى به قوم خود گفت: «اى قوم من، نعمت خدا را بر خود یاد كنید، آنگاه كه در میان شما پیامبرانى قرار داد، و شما را پادشاهانى ساخت، و آنچه را كه به هیچ كس از جهانیان نداده بود، به شما داد.» (سوره مائده/ 20-21)»

وی ادامه داد:‌ «و ما هرگز از این سرزمین خارج نخواهیم شد ... ﴿وَنُریدُ أَن نَمُنَّ عَلَى الَّذینَ استُضعِفوا فِى الأَرضِ وَنَجعَلَهُم أَئِمَّةً وَنَجعَلَهُمُ الوارِثینَ﴾: ما می‌خواهیم بر مستضعفان زمین منّت نهیم و آنان را پیشوایان و وارثان روی زمین قرار دهیم! (سوره قصص/ 5) ... مسلمانان! این قرآن شماست.»

در واکنش به این اقدام، کاربران شبکه‌های اجتماعی به او پاسخ داده و از او خواستند که آیات تکمیلی را نیز در ادامه آیاتی که ذکر کرده بیان کند.

کاربری به نام «عبدالله» آیات تکمیلی این آیات را در شبکه ایکس آورده و نوشته است: «آیه را تکمیل کن: قَالُوا یا مُوسَىٰ إِنَّا لَنْ نَدْخُلَهَا أَبَدًا مَا دَامُوا فِیهَا ۖ فَاذْهَبْ أَنْتَ وَرَبُّكَ فَقَاتِلَا إِنَّا هَاهُنَا قَاعِدُونَ(24) قَالَ رَبِّ إِنِّی لَا أَمْلِكُ إِلَّا نَفْسِی وَأَخِی ۖ فَافْرُقْ بَینَنَا وَبَینَ الْقَوْمِ الْفَاسِقِینَ(25) قَالَ فَإِنَّهَا مُحَرَّمَةٌ عَلَیهِمْ ۛ أَرْبَعِینَ سَنَةً ۛ یتِیهُونَ فِی الْأَرْضِ ۚ فَلَا تَأْسَ عَلَى الْقَوْمِ الْفَاسِقِینَ(26) : گفتند: «اى موسى، تا وقتى آنان در آن [شهر]ند ما هرگز پاى در آن ننهیم. تو و پروردگارت برو[ید] و جنگ كنید كه ما همین جا مى‌نشینیم.»(24) [موسى‌] گفت: «پروردگارا! من جز اختیار شخص خود و برادرم را ندارم؛ پس میان ما و میان این قوم نافرمان جدایى بینداز. (25) خدا گفت: ورود به آن سرزمین به مدت چهل سال برایشان حرام شد و در آن بیابان سرگردان خواهند ماند. پس براى این نافرمانان اندوهگین مباش.»(26)

اینک در پاسخ به این روزنامه‌نگار اسرائیلی، به تفسیر این آیات بر اساس تفاسیر شیعه می‌پردازیم:

در تفسیر نمونه ذیل آیه 20 سوره مائده آمده است:

بنی‌اسرائیل و سرزمین مقدس

از این به بعد قرآن برای زنده کردن روح حق‌شناسی در یهود، و بیدار کردن وجدان آنها در برابر خطاهایی که در گذشته مرتکب شدند، تا به فکر جبران بیفتند، نخست چنین می‌گوید: به خاطر بیاورید «زمانی را که موسی به پیروان خود گفت: ای بنی‌اسرائیل نعمت‌هایی را که خدا به شما ارزانی داشته است بیاد آورید» (وَ إِذ قالَ مُوسی لِقَومِهِ یا قَومِ اذکرُوا نِعمَتَ اللّهِ عَلَیکم).
سپس به سه نعمت مهم اشاره کرده، نخست می‌گوید: «هنگامی که در میان شما پیامبرانی قرار داد» و زنجیر فرعونی را شکست (إِذ جَعَلَ فِیکم أَنبِیاءَ).
در پرتو این نعمت بود که از درّه هولناک شرک و بت‌پرستی و گوساله‌پرستی رهایی یافتند، و این بزرگترین نعمت معنوی در حق آنها بود.
سپس به بزرگترین موهبت مادی که به نوبه خود مقدمه مواهب معنوی نیز هست اشاره کرده می‌فرماید: «شما را صاحب اختیار جان و مال و زندگی خود قرار داد» (وَ جَعَلَکم مُلُوکاً).
زیرا بنی‌اسرائیل سالیان دراز در زنجیر اسارت و بردگی فرعون و فرعونیان بودند و هیچ گونه «اختیاری» از خود نداشتند، خداوند به برکت قیام موسی آنها را صاحب اختیار هستی و زندگی خود ساخت.
و در آخر آیه به‌طور کلی به نعمت‌های مهم و برجسته‌ای که در آن زمان به احدی داده نشده بود اشاره فرموده، می‌گوید: «به شما چیزهایی داده که به احدی از عالمیان نداد» (وَ آتاکم ما لَم یؤتِ أَحَداً مِنَ العالَمِینَ).

و تفسیر اطیب البیان تألیف سید عبدالحسین طیب (جلد 6 – صفحات 336 و 337) در تفسیر آیه 21 سوره مبارکه مائده نوشته است:
«حضرت‌ موسی‌ فرمود ای‌ قوم‌ ‌من‌ (بنی‌ اسرائیل‌) داخل‌ شوید زمین‌ مقدس‌ ‌را‌ ‌که‌ ‌خدا‌ ‌برای‌ ‌شما‌ مقرر فرموده‌ و به پشت‌ ‌بر‌ نگیرید ‌که‌ به‌خسران‌ و زیان‌ منقلب‌ خواهید شد.»

«... ‌بعد‌ ‌از‌ آن‌ ‌که‌ خداوند بنی‌‌اسرائیل‌ ‌را‌ ‌از‌ چنگال‌ فرعون‌ و فرعونیان‌ نجات‌ بخشید و ‌از‌ دریا گذشتند و فرعون‌ و فرعونیان‌ غرق‌ شدند و اموال‌ و زخارف‌ ‌آنها‌ نصیب‌ اینها شد امریه‌ صادر شد ‌که‌ باید بروید ‌در‌ ارض‌ مقدسه‌ ‌که‌ بیت‌‌المقدس‌ و فلسطین‌ و شامات‌ و طور سینا ‌باشد‌ و تعبیر به مقدسه‌ ‌برای‌ این است‌ ‌که‌ محل‌ انبیاء و صلحاء و اتقیاء و مدفن‌ ‌آنها‌ بوده‌ و مركز نزول‌ وحی‌ و ملائكه‌، و ‌لو‌ فعلاً ساكنین‌ ‌آنها‌ اشرار و كفار هستند زمین‌ مقدس‌ ‌است‌ و اهلش‌ فاسد، چنانچه‌ مكه‌ معظمه‌ و مدینه‌ منوره‌ بسیار زمین‌ مقدّسی‌ ‌است‌ ولی‌ ‌از‌ ‌بعد‌ ‌از‌ رحلت‌ حضرت‌ رسول(صلّی‌ اللّه‌ ‌علیه‌ و آله‌ و سلّم‌) اهل‌ ‌آن‌ ‌از‌ نواصب‌ ائمه‌ اطهارند ‌که‌ انجس‌ ‌از‌ كلب‌ هستند، بنی‌اسرائیل‌ متعذّر شدند و گفتند (إِن‌َّ فِیها قَوماً جَبّارِین‌َ) و سرّ ‌این مطلب‌ این است‌ ‌که‌ حضرت‌ موسی‌ دوازده‌ نقیب‌ ‌از‌ دوازده‌ سبط انتخاب‌ فرمود ‌که‌ ‌از‌ اوضاع‌ داخله‌ آنجا خبر گیرند. رفتند و دیدند ‌که‌ ‌آنها‌ بسیار ‌با‌ قوّه‌ و قدرت‌ و عظمت‌ بودند. خبر ‌برای‌ موسی‌ آوردند حضرت‌ موسی‌ امر فرمود كتمان‌ كنند و به بنی‌اسرائیل‌ نگویند ‌که‌ ایجاد خوف‌ ‌در‌ ‌آنها‌ شود. دو نفر ‌آنها‌ یوشع‌ ‌إبن‌ نون‌ و كالب‌ ‌إبن‌ یوفنا كتمان‌ كردند ولی‌ بقیه‌ افشا كردند و بنی‌اسرائیل‌ خوف‌ پیدا كردند و اطاعت‌ موسی‌ نكردند و داخل‌ نشدند و گرفتار تیه‌ شدند. لذا می‌فرماید «یا قَوم‌ِ ادخُلُوا الأَرض‌َ المُقَدَّسَةَ» بعضی‌ گفتند بیت‌المقدس،‌ بعضی‌ گفتند فلسطین،‌ بعضی‌ گفتند شام،‌ بعضی‌ گفتند طور سیناء، و مانعی‌ ندارد ‌که‌ مراد سوریا و عراق‌ ‌باشد‌ و شامل‌ جمیع‌ ‌آن‌ حدود مثل‌ جبل‌ عامل‌ و نحو ‌آنها‌ بشود.

«الَّتِی‌ كَتَب‌َ اللّه‌ُ لَكُم‌» كتابة به‌ معنای‌ تقدیر ‌است‌ ‌که‌ تكوینی‌ ‌باشد‌ بلكه‌ تشریعی‌ ‌است،‌ مثل‌ «كُتِب‌َ عَلَیكُم‌ُ الصِّیام»‌ُ بقره‌ ‌آیه‌ 183 و نحوه‌.

«وَ لا تَرتَدُّوا عَلی‌ أَدبارِكُم»‌ ‌که‌ مخالفت‌ ‌این‌ واجب‌ مهم‌ ‌را‌ نكنید و ‌بر‌ نگردید.
«فَتَنقَلِبُوا خاسِرِین»‌َ خسران‌ دنیا چهل‌ سال‌ ‌در‌ تیه‌ (سرگردانی و گمراهی) گرفتار و خسران‌ آخرت‌ معذّب‌ به عذاب‌.»