کد خبر: ۴۲۱۵۲۲۳

تاریخ: ۲۳ ارديبهشت ۱۴۰۳ - ۱۳:۰۰

آیت الله یعقوبی: موکب‌های حسینی از گسترش باورهای غلط جلوگیری کنند

مرجع تقلید شیعیان عراق تأکید کرد:‌ موکب‌های حسینی باید به مسئولیت بزرگ خود آگاهی داشته باشند و از گسترش برخی باورهای غلط جلوگیری کنند.

به گزارش ایکنا از عراق، آیت‌الله شیخ محمد یعقوبی (دام ظله) مرجع شیعیان عراق، در دیدار جمعی از موکب‌‌داران حسینی در استان ذی‌قار این کشور که در نجف‌ اشرف برگزار شد، طی سخنانی همگان را به توجه کامل و آماده‌باش برای ادامه مقابله در برابر چالش‌های روزافزونی که جوامع اسلامی، به ویژه مردم عراق را احاطه کرده، فرا خواند.

وی همه مردم را به داشتن ابتکار در میدان‌های مبارزه، سازماندهی و یکپارچه‌سازی نیروها، دوری جستن از اختلافات، آسیب‌شناسی آن و یافتن راه‌حل‌های مناسب و تدوین برنامه‌ها برای مقابله با این چالش‌ها دعوت کرد.

این مرجع تقلید تأکید کرد که چالش‌های فراروی ما گسترده است و در مرحله اول نیازمند وحدت، یکپارچگی و مشارکت تمامی گروه‌ها برای شناسایی، تحلیل و تشخیص علل، عوامل، شناخت و درک بهتر آن هستیم و در مرحله دوم باید هرکسی نقش و مسئولیت خود را در برابر آن بداند و جایگاه خود را در میدان و خط مقدم این مبارزه بشناسد و در آن قرار گیرد.

آیت‌الله یعقوبی تلاش‌های موکب‌های حسینی را قابل تقدیر دانست و خواستار آن شد که هر موکب با توجه به خدمات ارائه شده از جمله فرهنگی، اجتماعی و دینی، عنوان موکب را برگزیند؛ زیرا این عنوان در نظر جامعه قابل قبول بوده و اثرگذاری بیشتری دارد و نام موکب در نظر مردم قابل اطمینان است، در حالی که عناوین حزبی به دلیل پیامدها و واکنش‌های اجتماعی، موجب شک و تردید در جامعه می‌شود.

وی همچنین تأکید کرد که موکب‌های حسینی باید به مسئولیت بزرگ خود آگاهی داشته باشند و از گسترش برخی باورهای غلط (طبق آنچه می‌شنویم) که به برخی از موکب‌های حسینی سرایت کرده و متأسفانه چهره شعائر حسینی را بد جلوه می‌دهد، جلوگیری کنند.

وی ادامه داد: آیا منطقی است این باورهای باطل و غلو آمیز، به نام شعائر حسینی گسترش پیدا کنند؟ آیا منطقی است که ما با نام حسین (علیه السلام) گناه کنیم و از خدا نافرمانی کنیم؟ درحالی که جوانان این موضوع را با نیت و دل پاک خود باور می‌کنند و گمان می برند که در حال تعظیم شعائر الهی هستند، اما نمی‌دانند که حتی ائمه معصومین (علیهم السلام) نیز از آنها دوری کرده و کسانی که این باورها را دارند را لعنت کرده‌اند.

آیت‌الله یعقوبی اظهار کرد:‌ امیرالمؤمنین (علیه السلام) می ‌فرماید: «یهلک فیّ رجلان: محب مفرط بما لیس فیّ، ومبغض یحمله شنآنی على أن یبهتنی» دوگروه درباره من هلاک مى‌‌گردند: دوستدار زیاده‌رو که در آنچه در من وجود ندارد مرا دوست دارد، و دشمنى که دشمنى‌اش او را بر آن مى‌دارد که بر من تهمت زند. و همچنین از آنها روایت شده است که خداوند از راه گناه اطاعت نمی‌شود؛ ابو حمزه ثمالی می گوید نزد امام سجاد (علیه السلام) بودم که مردی آمد و به ایشان عرض کرد من مردی هستم که به زنان مبتلا شده‌ام و یک روز زنا می‌کنم و یک روز روزه می‌گیرم، آیا این کفاره آن گناه می شود؟ امام سجاد (علیه السلام) به ایشان فرمود: چیزی محبوب‌تر از این نزد خداوند متعال نیست که اطاعت شود و نافرمانی نشود، پس زنا نکن و روزه هم نگیر. امام باقر (علیه السلام) با دست خود او را سمت خود کشید و فرمود: اى ابا زنّه! عمل دوزخیان را انجام مى‌دهى و امید دارى که وارد بهشت می گردى‌؟!

این مرجع تقلید همچنین به خطرات پنهان برای کشور عراق از جمله نقشه‌ها و توطئه‌ها اشاره کرد و گفت: این کشور به ویژه استان ذی قار مرکز نور و منبع هدایت و به إذن خداوند متعال محور تغییرات جهانی آینده است.

وی با اشاره به ریشه تاریخی و میراث فرهنگی طولانی کشور عراق و تأثیر آن بر فرهنگ کل جهان ابراز تأسف کرد که بسیاری از فرزندان این سرزمین به ارزش فرهنگ این سرزمین و ساکنین آن توجه نکردند و از نقش فرهنگی آن که خداوند آن را به آنها ارزانی داشته غافل شدند. به نظر می‌رسد که آنها فراموش کرده‌اند تاریخ از این سرزمین شروع شده است و شعله نور از آنجا بیرون آمده ‌است. ما به خواب عمیق فرو رفته‌ایم یا به برخی از مشکلات جانبی کوچک مشغول شده‌ایم و از واقعیت غافلیم، در حالی که پاپ به آنجا می‌آید تا مراسم مقدسی را در آنجا برگزار کند و دیگری به آنجا می‌آید تا معبدی برای دین ابراهیمی بنا کند یا مرکزی را تأسیس کند. و گردشگران از سراسر دنیا به آنجا می‌آیند و درباره پروژه‌ها و طرح‌های زیادی که در سر دارند صحبت می‌کنند، در حالی که باید به برخی از آنها با شک و تردید نگاه کرد.

آیت‌الله یعقوبی در پایان سخنان خود تأکید کرد: اگر می‌خواهیم پیرو حقیقی امام حسین (علیه السلام) باشیم، باید مسئولیت‌هایمان را درک کنیم و نقش خود را ایفا کنیم. زیرا امام حسین (علیه السلام) زمانی که فریاد می‌زد «هل من ناصر ینصرنی»، خوب می‌‌دانست که یارانش شهید شده و به سوی پروردگار خود رفته‌اند و هیچ کس از آنان باقی نمانده است؛ اما خطاب او به تمام نسل‌ها است که او را در تحقّق اهدافی که برای آنها فدارکاری و جانفشانی کرد یاری کنند، و خطاب او به همه ما است.

ما از خداوند متعال می‌خواهیم که ما و شما را از پیروان راستین او و از کسانی که موجب خوشنودی آن‌ حضرت می‌شوند قرار دهد.