کد خبر: ۴۲۳۰۹۴۸

تاریخ: ۲۳ مرداد ۱۴۰۳ - ۱۰:۳۶

یک چله اشک/ 30

مصیبت هزار ساله

آیت‌‎الله‌ بهجت قبل از مقام مرجعیت و پیش از آنکه به عرفان و زهد شهره شود، دلداده و شیدای اهل‌ بیت عصمت و طهارت(ع) و به ویژه حضرت سیدالشهدا(ع) بود و این دلدادگی گاه بر زبانش جاری می‌شد و ما اکنون چله‌نشین غم حسین(ع) به مدد کلام آن مرد خدا هستیم.

به گزارش ایکنا، کتاب «رحمت واسعه» مجموعه بیانات آیت‌الله محمدتقی بهجت درباره خصایص رحمت واسعه خدا، حضرت سیدالشهدا(ع) است که در مجالس درس و محافل دیگر مطرح کرده‌اند و در آن به مباحث مختلف درباره اهمیت زیارت، اشک و اقامه عزا برای امام حسین(ع) پرداخته شده است.

آنچه در «یک چله اشک» می‌خوانید منتخبی از مطالب کتاب رحمت واسعه است که در چهل روز تقدیم می‌شود؛

وقتی تأمل می‌کنیم، می‌بینیم همه قضایای امام حسین(ع) در یک روز واقع شد و وقتی مردم کوفه و بصره از قضیه قتل آن حضرت مطلع شدند، ناراحت شدند و از ابتلای آن حضرت به شهادت و اسارت اهل بیت(ع) خدا می‌داند که اهل ایمان چقدر ناراحت بودند، به حدی که گویا باورشان نمی‌شد. در طول این مدت، دل اهل ایمان خون بود اما ما بیش از هزار سال است که گرفتاریم و حضرت حجت(ع) گرفتار است و دشمن‌ها نمی‌گذارند بیاید و او را حبس کرده‌اند. آیا حبسی از این بالاتر که نتواند خود را در هیچ آبادی نشان دهد و خود را معرفی کند؟

در این مافوق هزار سال که آن حضرت در زندان است خدا می‌داند که قلوب اهل ایمان چقدر خون است. آیا شایسته است که حضرت غایب در مصائب و گرفتاری شبیه قضیه حسین بن علی(ع) به این مدت طولانی گرفتار باشد و ما برقصیم و شادی کنیم؟