کد خبر: ۴۲۳۳۱۱۲

تاریخ: ۰۱ شهريور ۱۴۰۳ - ۱۶:۰۷

صاحب تفسیر مشکاة:

هر ظلمی، تاریکی و تیرگی به همراه می‌آورد

محمدعلی انصاری گفت: ظلم در اسلام، از موضوعات قبیحی محسوب می‌شود که با هیچ چیز نمی‌توان سیاهی و قبح آن را شست و از بین برد، ظلم و ظلمت‌، هم‌خانواده با یکدیگرند و هر ظلمی، تاریکی و تیرگی به همراه می‌آورد.

به گزارش ایکنا از خراسان رضوی، محمدعلی انصاری، صاحب تفسیر مشکاة و مفسر قرآن کریم، در نشست مجازی که امروز 1 شهریورماه با موضوع «یاری مظلوم» برگزار شد، اظهار کرد: از توصیه‌های مؤکد اسلام به مسلمانان شتافتن به یاری مظلوم است. زیرا اگر انسان شاهد ظلمی باشد و توان مقابله هم داشته باشد، اما چنین نکند، از مسلمانی به دور است. پیامبر اکرم(ص) در یکی از احادیث خود فرموده است: «مَنْ سَمِعَ رَجُلاً ینُاَدیِ یاَ للَْمُسْلمِِینَ فَلَمْ یجُِبهُْ فَلَیسَْ بمُِسْلمِ؛ كسی كه بشنود فردی فرياد می‌زند: «ای مسلمانان، به فريادم برسيد، اما‌ پاسخش را ندهد مسلمان نيست.

وی ادامه داد: در روایت نبوی صلی‌الله علیه‌و‌آله آمده است که هر مسلمان سی حق بر دیگر مسلمانان دارد که یکی از آن ها، مقابله با ظلم و یاری برادر دینی است: «وَ ینَصُْرُهُ». البته در این حدیث، دایره یاری گسترده‌تر شده و در ادامه آمده است: «ظَالمِاً وَ مَظْلُوماً» مقصود از کمک به مظلوم آشکار است، اما مراد از کمک به ظالم، بنا بر همان حدیث، آن است که برادرش را از ظلم بازدارد. درواقع، مسلمان، هم باید دست مسلمانان ستم دیده را بگیرد و یاری‌شان کند و هم جلوی ظلم کردنشان را بگیرد و به آنان اجازه این کار را ندهد. چنین وظیفه‌ای در عالم دوستی و همسایگی تأکیدی چندچندان پیدا می کند.

انصاری تصریح کرد: در مکتب اسلام و قرآن، ازجمله موضوعات ناپسند و سوئی که قبح و زشتی‌اش ازمیان‌رفتنی نیست، «ظلم» است.حضرت حق همه انواع زشتی و پلیدی را با نام «ظُلْم» یاد می‌کند. برای نمونه در قرآن، فسق و دروغ و فراتر از این، شرک از مصادیق ظلم‌اند و خداوند در آیه 13 سوره «لقمان» فرموده است: «وَإِذْ قَالَ لُقْمَانُ لِابْنِهِ وَهُوَ يَعِظُهُ يَا بُنَيَّ لَا تُشْرِكْ بِاللَّهِ ۖ إِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيمٌ؛ و (یاد کن) وقتی که لقمان در مقام پند و موعظه به فرزندش گفت: ای پسر عزیزم، هرگز شرک به خدا نیاور که شرک بسیار ظلم بزرگی است.»

صاحب تفسیر مشکاة بیان کرد: در اسلام ظلم‌پذیر بودن به اندازه ظالم بودن زشت و پلید و نارواست. ظلم دیدن و راضی بودن به آن، روی دیگر سکه ظلم کردن است. شأن مؤمن نیست که ظلم ببیند و در برابرش سکوت کند؛ خروش حسین بن علی(ع)، والاترین انسانی که ندای آزادگی سرداد و در مقابل ظالمان دوران خود جانانه ایستادگی کرد، همواره بلند و رسا، از صفحات تاریخ به گوش‌می‌رسد و مرام‌نامه عدالت‌طلبی او در دل روزگار ثبت شده است، لذا سکوت در برابر ظالم جایز نیست.

وی گفت: ظلم در اسلام، از موضوعات قبیحی محسوب می‌شود که با هیچ چیز نمی‌توان سیاهی و قبح آن را شست و از بین برد، همان گونه که به تعبیر شاعر، رنگ سیاه از جسم انسان سیاه‌پوست زدوده نمی‌شود. به همین سبب، فسق و دروغ و شرک در قرآن کریم، ظلم نامیده شده است. ظلم و ظلمت‌، هم‌خانواده با یکدیگرند و هر ظلمی، تاریکی و تیرگی به همراه می‌آورد؛ رسول خدا(ص) می‌فرماید: «اَلظُّلْمُ‏ ظُلُمَاتٌ‏ یوْمَ‏ الْقِیامَةِ؛ ظلم، تاریکی‌های روز قیامت است.»