کد خبر: ۴۲۳۳۳۵۱

تاریخ: ۰۶ شهريور ۱۴۰۳ - ۰۸:۱۹

سمیه فریدونی بیان کرد:

«عدالت» مهم‌ترین چالش و عامل بقای نظام آموزش عالی

یک پژوهشگر آموزش عالی ضمن تاکید بر «عدالت» به عنوان عامل بقای نظام آموزشی عالی گفت: ضرورتی در نهاد آموزش عالی ما وجود دارد و آن توجه به عدالت است؛ چه عدالتی که درون آموزش عالی اتفاق می‌افتد و چه عدالتی که از طریق آموزش عالی در جامعه توسعه پیدا می‌کند.

با توجه به شروع کار حسین سیمایی صراف در جایگاه وزیر علوم، تحقیقات و فناوری، انتظار می‌رود رویکرد جدیدی برای حل چالش‌های بی‌شمار نظام آموزش عالی کشور آغاز شود و تحول جدی در این عرصه را شاهد باشیم.
بی‌شک هر یک از اعضای جامعه علمی کشور، یکسری نیازها و ضرورت‌ها را در این عرصه شناسایی و معرفی کردند که انتظار می‌رود وزیر جدید، نسبت به آنها دغدغه‌مند باشد و ضمن آگاهی از آنها در مسیر اصلاح گام بردارد.

در این رابطه سمیه فریدونی، عضو هیئت علمی موسسه پژوهش و برنامه‌ریزی آموزش عالی در گفت‌وگو با خبرنگار ایکنا، «عدالت» را مهم‌ترین چالش پیش‌روی نظام آموزش عالی کشور قلمداد کرد و گفت: بر اساس یک فرآیند پژوهشی که در پانزده سال گذشته آن را طی کردم، این نکته را دریافتم که یک ضرورتی در نهاد آموزش عالی ما وجود دارد و آن توجه به عدالت است؛ چه عدالتی که درون آموزش عالی اتفاق می‌افتد و چه عدالتی که از طریق آموزش عالی در جامعه توسعه پیدا می‌کند.

وی توضیح داد: مسئله‌ای که وجود دارد این است که واژه عدالت زیاد در کلام سیاست‌گذاران شنیده می‌شود و یکی از آسیب‌هایی که وجود دارد این است که ما کلمات را اینقدر زیاد و نابجا استفاده می‌کنیم تا از معنا تهی می‌شوند؛ یعنی اینقدر درباره عدالت صحبت می‌کنیم که یادمان می‌رود عدالت یک مفهوم پایه و یک ارزش اصلی برای بقا است. آن چیزی که در آموزش عالی بسیار ضروری است، بسیار حیاتی است و از اساس، بقای آموزش عالی به آن گره خورده و متاسفانه در بخش‌های مختلف توجهی که باید به آن صورت بگیرد اتفاق نمی‌افتد مسئله عدالت است. موضوع عدالت در معانی مختلفی استفاده می‌شود و نکته‌ای که وجود دارد اجماعی است که نسبت به این مفهوم قرار است اتفاق بیفتد.

پژوهشگر گروه آینده‌پژوهی و نظریه‌پردازی در ادامه تصریح کرد: عدالت آنقدر موضوع مهمی است که از اساس، سنجش نظام‌های آموزش عالی در سطح جهان بر پایه آن اتفاق می‌افتد. لذا شاخص‌ها، مولفه‌ها و زیرساخت‌ها کاملا مشخص است و پژوهش‌های بسیاری در این حوزه انجام شده که قابل استفاده است. فقط مهم است که گفتمان عدالت نه به عنوان یک گفتمان شعاری بلکه به عنوان یک گفتمان اجرایی در نظر گرفته شود. گفتمانی که می‌تواند دسترسی به فرصت‌های برابر را تامین کند، گفتمانی که می‌تواند امکان تجربه کردن را برای همه افراد در فضاهای آموزشی بسازد، گفتمانی که می‌تواند توسعه آموزش با کیفیت را در فضاهای مختلف ضمانت کند و از همه اینها مهمتر دسترسی گروه‌های به حاشیه رانده شده اجتماعی را به فرصت باکیفیت آموزشی در حوزه آموزش عالی تضمین می‌کند.

فریدونی در ادامه تاکید کرد: از این جهت موضوع عدالت بسیار موضوع مهمی است و متاسفانه گفت‌وگوهای کلیشه‌ای درباره عدالت، برداشت‌های سطحی از عدالت که عموما برداشت‌های فردی افراد است و متناسب با چیزی که ما در حوزه نظر و در حوزه دانش از عدالت در آموزش عالی می‌شناسیم نیست، باعث شده این موضوع از ضرورت خودش خارج شود و درک درستی نسبت به آن صورت نگیرد و یک کج‌اندیشی جدی در این حوزه اتفاق بیفتد که این کج‌اندیشی‌ها از اساس ضرورت عدالت در آموزش عالی را زیر سوال برده است.

وی در پایان یادآور شد: عدالت در آموزش عالی اینقدر موضوع مهمی است که حتی بسیاری از اندیشمندان این حوزه، عدالت اجتماعی را روی دیگر عدالت در آموزش عالی می‌دانند یعنی عدالت اجتماعی از عدالت در آموزش عالی منتج می‌شود و عدالت در آموزش عالی را تحت عنوان عدالت اجتماعی بیان می‌کنند. بنده فکر می‌کنم بر اساس رویکردی که دولت جدید دارد و نگاهی که دکتر پزشکیان دارند این موضوع از دولت جدید قابل مطالبه است و می‌توان امیدوار بودبه نقطه‌ای مطلوب برسد و از آن استفاده شود.