کد خبر: ۴۲۳۴۶۳۱

تاریخ: ۱۲ شهريور ۱۴۰۳ - ۱۱:۲۳

نحوه راه رفتن و ارتباط آن با خشوع یا کبر و غرور + اینفوگرافیک

اعمال و گفتار و حرکات انسان به عنوان نمونه‌هایی بارز از بروز اخلاق و منش یک فرد می‌تواند در زمره اخلاق الهی باشد یا جنبه‌هایی از غرور و تکبر را در خود متجلی سازد. راه رفتن، بارزترین رفتار در این تلقی است که فرد را به واسطه آن بتوان خاشع یا متکبر و مغرور به حساب آورد.

به گزارش ایکنا، حجت‌الاسلام‌و‌المسلمین علی رجبی؛ کارشناس و حافظ کل قرآن کریم در جدیدترین اینفوگرافی قرآنی خود با نام زبان پاها(انواع و آداب راه رفتن)، غور و جستجویی در آموزه‌های هدایتی و تربیتی آیات قرآن کریم کرده است که مقدم بر همه آنها، در رفتار و سکنات یک مؤمن متجلی می‌شود.‌

در این مبحث طریقه راه رفتن و انواع آن مورد مداقه است که به عنوان بارزترین مظهر بروز رفتار از سوی فرد عیان شده و شاید به این واسطه و با استناد به آن بتوان تحلیلی از میزان تکبر و یا در نقطه مقابل آن خاکساری و فروتنی فرد که دومی از جمله نشانه‌های عابدان صالح است، داشت.

در ادامه متن توضیح این اینفوگرافی از نظر می‌گذرد؛

تبیین تدبّری آموز‎ه‌های هدایتی و پیام‎های تربیتی آیات

زبان بدن، آیینه شخصیّت فرد است و از نشانه‏‌هایی که در زبان بدن می‌توان به آن استناد کرد، شیوه راه رفتن فرد است، که قرآن کریم در ابعاد سه‌گانه مذکور در تصویر‎نگاری به نمونه‌هایی از این نوع زبان بدن، اشاره کرده است.

ملکات اخلاقی همیشه خود را در لابلای اعمال و گفتار و حرکات انسان نشان می‌‎دهند تا آنجا که با دقّت در شیوه راه رفتن یک انسان(آهسته یا سریع، قامت راست یا خمیده و ...) می‌توان به بخشی از اخلاق و منش او پی برد.

با توجّه به معنای واژه مَشی(راه رفتن ظاهری و معنوی)‎، مقصود از آن صرفِ راه رفتن ظاهری نیست، بلکه خط‎ّ مشی و روشِ زندگی را نیز فرا می‌گیرد، یعنی بندگان خدای رحمان(چه زن و چه مرد) نَه بیراه می‎روند، نه راه کسی را می‎بندند و نه با جلوه‎گری در راه و مسیرها، نامحرمان را مسحور می‌‎نمایند بلکه با «هَون» و «اِستِحیَاء» زندگی می‎کنند، به گونه‌‎ای که زیست ایشان بر مبنای تواضع، سَکینَت، وقار، شرم و حیا است؛ همانند زیست انبیاء و معصومین(ع) که از مصادیق اَتمّ آیات مذکور هستند.

تواضع و حیا در قبال گردنکشی و بی‎شرمی است(اسراء/37- نور/31- احزاب/33)، یعنی تکبّر و بی‎شرمی وجهی ندارند، زیرا اگر انسان مغرور و بی‎حیا به وَضع ظاهری و جسمانی خویش بنگرد، زمینی که روی آن راه می‎رود از او سنگین‎تر و زیباتر است و چنانچه به بلندی قامت خویش نگاه کند، کوه‌ها از او بلندترند؛ امّا اگر بخواهد معنویّت داشته باشد کاری از او ساخته است که آسما‎ن‌ها و زمین تحمّل آن را برنمی‌‎تابند(احزاب/72).

مؤمنان حقیقی که خدا به ایشان نور عطا کرده و با آن در زمین حرکت می‎کنند(حدید/28) با روش زندگی روشن متواضع و با حیا راه می‎روند لذا با نورشان راهنمای دیگران نیز هستند(انعام/122). (تفاسیر: تسنیم، نمونه،مهر و کتاب ویتامین آرزوها و...)

اخلاقی اجتناب از تکبّر

ـ تواضع از صفات  بندگان خدایِ مهر گستر (راست قامتان جاده توحید)

«وَ عِبَادُ الرَّحْمَٰنِ الَّذِينَ يَمْشُونَ عَلَى الْأَرْضِ هَوْنًا وَ إِذَا خَاطَبَهُمُ الْجَاهِلُونَ قَالُوا سَلَامًا»(فرقان/63)

(نهج‌البلاغه/خطبۀ193،بخش یک  از صفات متّقین، تواضع در راه رفتن= مَشیهُم التّواضُع)

ـ نهی از غرور و سرمستی (اسراء/37)

«وَ لَا تَمْشِ فِی الْأَرْضِ مَرَحًا إِنَّكَ لَنْ تَخْرِقَ الْأَرْضَ وَلَنْ تَبْلُغَ الْجِبَالَ طُولًا»

ـ جنون نمایش ثروت عبرت از عاقبت قارون

« فَخَرَجَ عَلَىٰ قَوْمِهِ فِی زِينَتِه ِقَالَ الَّذِينَ يُرِيدُونَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا ...»

ـ نهی از خودبرتربینی و خود‎پسندی(لقمان19و 18)

«وَ لَا تُصَعِّر...وَلَا تَمْشِ فِی الْأَرْضِ مَرَحًا إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتَالٍ فَخُورٍ وَاقْصِدْ فِي مَشْيِكَ...»

نظامی (سیاسی  و اعتقادی)

- ثابت قدم بودن در میدان جنگ

«...رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَ ثَبِّتْ أَقْدَامَنَا و َانْصُرْنَا...»(بقره/250)

« يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا لَقِيتُمْ فِئَةً فَاثْبُتُوا...» (انفال/45)

«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ تَنْصُرُوا اللَّهَ يَنْصُرْكُمْ وَ يُثَبِّتْ أَقْدَامَكُمْ»(محمد/7)

چون کوه استوار بودن(خطاب به محمد حنفیه در جنگ جمل، نهج‌‏البلاغه،خطبه11)

ـ احکام رعایت عفاف برای بانوان

حیا در راه رفتن همانند دختران شعیب(قصص/25)

« فَجَاءَتْهُ إِحْدَاهُمَا تَمْشِی عَلَى اسْتِحْيَاءٍ...»

ـ ممنوعیت کوبیدن پاها و جلب توجّه.(نور/31)

«...وَ لَايَضْرِبْنَ بِأَرْجُلِهِنَّ لِيُعْلَمَ مَا يُخْفِينَ مِنْ زِينَتِهِنَّ...»

واژگان کلیدی:

ـ مَشی: راه رفتن با اراده، که در امور معنوی نیز کاربرد دارد. «...وَ يَجْعَلْ لَكُمْ نُورًا تَمْشُونَ بِهِ ...»(حدید/28)

ـ هَوناً: آسانی، نرمش و آرامش همراه وقار.

ـ مَرَحاً: خوشحالی مغرورانه، شادی خارج از حدّ اعتدال.

ـ لَن تَخرِقَ (خرق): هرگز پاره نخواهی کرد.

ـ لا تُصعِّر(صَعَر): با تکبّر برمگردان.

ـ مُختال(خَیل): کسی که به خیال خود بزرگ است.

ـ فَخُور: بسیار فخر فروش.

نسخه pdf  اینفوگرافی زبان پاها( انواع و آداب راه رفتن)

{$sepehr_media_3564756_400_300}