کد خبر: ۴۲۳۴۹۴۲

تاریخ: ۱۴ شهريور ۱۴۰۳ - ۰۹:۴۱

در گفت‌وگو با ایکنا مطرح شد

سیره امام رئوف؛ الگویی تمام عیار برای شیعیان

مدرس حوزه‌های علمیه بانوان قم با یادآوری سیره امام رئوف به‌عنوان الگویی تمام عیار برای شیعیان گفت: ویژگی که یک مؤمن باید از امامش به ارث ببرد صبر کردن در زمان تنگدستی و پریشان حالی است.

سمیه تقی‌پور، مدرس حوزه‌های علمیه حضرت خدیجه(س) و کریمه اهل بیت(ع) بانوان قم در گفت‌وگو با ایکنا از فارس، ضمن تسلیت فرا رسیدن سالروز شهادت امام رضا(ع) با بیان اینکه امام رئوف ولی نعمت تمام ایرانیان هستند، گفت: امام هشتم نیز مانند همه اهل بیت(ع) سراسر عمر خود را مشغول هدایت مؤمنین و شیعیان در قالب‌های متفاوت بودند و از راه‌های گوناگون سعی در هدایت شیعیان داشتند.

وی ادامه داد: از جمله روش‌ها و شیوه‌هایی که امام رضا(ع) برای هدایت شیعیان به‌کار گرفته است سخنرانی‌ها و کرسی‌های درسی بود که حضرت به‌مناسبت‌های مختلف در موضوعات متفاوت راه‌اندازی می‌کردند.

مدرس حوزه علمیه حضرت خدیجه(س) بانوان قم افزود: جملات و خطابه‌های حضرت در قالب‌های مختلفی به دست ما رسیده است، کتاب عیون الاخبار الرضا(ع)، الامالی مرحوم صدوق یا نامه‌هایی که ایشان خطاب به عموم مردم بالاخص شیعیان نوشته‌اند منابعی هستند که در خصوص فرمایشات این بزرگوار گردآوری شده است و توصیه‌های راه‌گشا به سمع شیعیان رسانده‌اند.

وی با استناد به یک روایت شیخ صدوق در کتاب الامالی اظهار کرد: مؤمن در واقع مؤمن نمی‌شود مگر اینکه سه خصلت در وجود او پیدا شود، یک روش از پروردگارش، یک روش از پیامبرش، یک روش و ویژگی از امامش. سنتی که مؤمن باید از خداوند به ارث ببرد این است که کتوم و پوشاننده باشد، ویژگی که از پیامبر(ص) باید بروز دهد سازش، مدارا و نرمی با مردم است و اما ویژگی که باید از امامش به ارث ببرد صبر کردن در زمان تنگدستی و پریشان حالی است.

مدرس حوزه علمیه کریمه اهل بیت(ع) بانوان قم تصریح کرد: وقتی به زندگی تمام ائمه دقیق شویم مشاهده می‌کنیم که تمام ائمه در زندگی خود در برابر مصیبت‌ها صبر می‌کنند. امام رضا(ع) وقتی علی‌رغم میل باطنی از مدینه به خراسان تبعید می‌شوند، صبر پیشه کردند.

وی ادامه داد: خداوند متعال برای هر عمل نیک پاداشی قرار داد اما برای صبر فرموده‌اند خودم پاداش صابرین را خواهم داد.

تقی‌پور با اشاره به گزیده‌ای از نامه‌ای که امام رضا(ع) به حضرت عبدالعظیم حسنی(ع) نوشته‌اند که در واقع یک نامه تذکردهنده و دلگرم کننده است، افزود: یا عبدالعظیم سلام من را به شیعیان برسان و چند نکته را یادآوری کن که بر دل‌های خود راهی برای وجود شیطان قرار ندهند. این دل حرم خداست پس در کنار خداوند غیر خدا نباید جایگاهی پیدا کند. به شیعیان من تأکید کن که صدق در گفتار داشته باشند و نسبت به امانت و ادای امانت اهتمام بورزند در مورد چیزی که برای آنان فایده ندارد و برای کارهای بیهوده جدال نکرده و ترک صله رحم نکنند همچنین مراقب فرصت‌های گران‌بها و ارزشمند زندگی خود باشند و این وقت ارزشمند را با دشمنی با یکدیگر تلف نکنند.