کد خبر: ۴۲۳۹۸۹۱

تاریخ: ۱۴ مهر ۱۴۰۳ - ۰۹:۳۵

محمدزاده عنوان کرد:

کاربردی‌سازی اساس آموزشی قرآن به نوآموزان باشد

یک کارشناس آموزش قرآن گفت: پرداختن به نکات تدبری در اولویت محتوای آموزشی قرآن نیست و به ویژه در مواجهه با کودک و نوجوان بر اساس نیازسنجی به عمل آمده باید به دنبال کاربردی‌سازی آیات بود.

به گزارش ایکنا، انس کودکان و نوجوانان با قرآن متضمن سعادتمندی آنها در زندگی آینده با بهره‌مندی از آموزه‌هایی در پرتوی فرامین قرآن در این سنین است که اوج ظرفیت یادگیری و تأثیرپذیری آنها محسوب می‌شود.

توجه به ساحت  و ظرفیت فکری و اندیشه‌ای این سنین که غالباً با سپری شدن اوقات آنها در اشتغال به تحصیل همراه است به مصداق این فرمایش حضرت علی(ع) است که فرمود: «اَلْعِلمُ فی الصِّغَرِ کَالنَّقْشَ فی الْحَجَرِ» و می‌تواند نقش تعیین‌کننده‌ای در نصب‌العین شدن قرآن و آموزه‌های آن در نهاد این قشر سرنوشت‌ساز داشته باشد که به این واسطه آموزش و پرورشی مبتنی بر کلام وحی را به دنبال داشته و تربیت شده در محضر قرآن را به عنوان فردی متعهد و معتقد به اصول اخلاقی در به کارگیری اندیشه و دانش او به منظور خدمت‌رسانی به آحاد مردم معرفی می‌کند.

طرح تحولی و تغییرات که در محتوای کتاب‌های درسی پایه سوم و ششم ابتدایی مقارن با آغاز سال تحصیلی جدید صورت گرفت و از آن به «هجرت آموزش عمومی قرآن از صورت به سیرت» یاد شده است به نظر می‌رسد که گامی مؤثر در تحقق این مطلوب باشد هر چند که تا حصول نتیجه و بررسی بازخوردهای اجرای آن که آیا توانسته است برخی انتظارات و مطالبات را تأمین کند، هنوز زود است.

صرفنظر از این مسئله باید به این نکته پرداخت که اساساً چه ارائه‌ای از محتوای قرآنی برای کودک و نوجوان محصل مفید است تا با انگاره‌های ایجاد شده براساس این ذهنیت و مقابل کردن آن با آنچه که در عرصه عمل شاهد آن هستیم، این پژوهش به عمل آید که آیا توانسته‌ایم شروع مناسبی در زمینه تحول محتوای آموزشی قرآن دانش‌آموزی داشته باشیم؟

سازمان پژوهش و برنامه‌ریزی آموزشی و دفتر سیاستگذاری کتب درسی این سازمان در ایجاد تغییرات صورت گرفته در محتوای درسی مقطع ابتدایی از نقطه نظرات کارشناسان متعددی در عرصه آموزش قرآن استفاده کرده است که از آن جمله می‌توان از محمدرسول محمدزاده؛ مدیرعامل مدارس قرآنی آیات یاد کرد.

محمدرسول محمدزاده؛ کارشناس آموزش قرآن و مدیرعامل مدارس قرآنی آیات در گفت‌و‌گویی در مورد نحوه و شیوه ارائه ساختاری و محتوایی قرآن به کودکان و نوجوانان گفت: امر پیچیده‌ای نیست و هیچگاه نباید با اولویت مسائل تدبری به این موضوع ورود کرد، قرآن با وجود همه پیچیدگی‌هایی که در مضامین و اشاراتش دارد در عین حال بسیار ساده، گویا و بلیغ است و نباید در مواجهه با آن به ویژه در مواجهه با نوآموزان قرآنی به دنبال نظام هندسی سوره‌های آن بود.

وی گفت: البته باید گفت که این امر حتی در مواجهه با قرآن‌آموز بزرگسال نیز اولویت دارد، پرداختن به مسائل تدبری اولویت پرداختن به قرآن نیست و این امر باید در اولویت‌های بعدی قرار گیرد هر چند که باید به فعالان این حوزه که به نکات تدبری قرآن نیز پرداخته و مخاطبان خاص خود را دارند، احترام گذاشت.

این کارشناس آموزش قران تصریح کرد: به کلام عامیانه باید گفت که درد، تدبر و بیان معانی ژرف و تفسیر قرآن نیست بلکه در وهله نخست ما باید اولیات این کتاب را کاربردی سازیم؛ کاری که تاکنون به انجام نرسیده و یا بسیار کمرنگ به آن پرداخته شده است. خوشبختانه این دغدغه از بدو تأسیس مدارس قرآنی آیات به عنوان یک دغدغه مطرح و به آن تا اندازه زیادی پرداخته شد به این معنی که ما به جای کلی‌گویی و مواجهه‌ای گنگ و نامفهوم با قرآن در پیشگاه کودک و نوجوان دانش‌آموز، ابتدا به نیازسنجی پرداخته و با توجه به نیازهای مخاطب مواردی از اشارات و آموزه‌های قرانی را استخراج کرده و به آن پرداختیم.

محمدزاده در ادامه گفت: خوشبختانه این شیوه مواجهه با قرآن که به تعبیر من اساس آشنایی مخاطب صدر اسلام و عصر پیامبر(ص) نیز بوده است، مدتی است که در جامعه تعمیم داده شده و شاهد هستیم که در قالب اجرای طرح «مسطورا» و یا «زندگی با آیه‌ها» مسئولان نیز به دنبال مواجهه و مفاهمه‌ای تدریجی، آیه به آیه مخاطبان خود با قرآن هستند؛ آیاتی که بر اساس نیازسنجی به عمل آمده در اجتماع فهرست شده و در پیشگاه مخاطب قرار می‌گیرد و از آنجا که جوابگوی پرسش‌های آنها نیز هست، اغلب مخاطبان با آن نیز ارتباط خوبی برقرار می‌کنند.

مدیرعامل مدارس قرآنی آیات در پایان تأکید کرد: بر اساس یک باور غلط گفته می‌شود که ارائه سوره‌های کوچک و کوتاه قرآن مناسب برای کودکان و نوجوانان است آن هم صرفاً به این جهت که کوتاه هستند و یادگیری و نهایتاً حفظ و به خاطر سپردن آنها آسان است در حالیکه بسیاری از این آیات از چنان محتوای درکی سنگینی برخوردار هستند و کلی‌گویی در آنها مطرح است که مناسب ارائه به این قشر سنی نیست و  مثلاً گفته می‌شود که درک  منظور و محتوای آیه «قل هوالله احد» برای افرادی میسر است که سال‌ها به دنبال نکات بینشی و تدبری در قرآن بوده‌اند و لذا پرداختی از این منظر موجب می‌شود که تغافلی نسبت به آیات دیگر که شاید در آن نیاز گروه سنی هدف مطرح شده باشد به وجود آید.