کد خبر: ۴۲۴۴۷۱۲

تاریخ: ۰۶ آبان ۱۴۰۳ - ۲۳:۱۶

حجت‌الاسلام طاهر امینی گلستانی:

منشور پیامبر(ص) بهترین الگو برای شکستن یخبندان دینی کنونی است

رئیس مؤسسه بین‌المللی صلح و ادیان گفت: به نظر بنده در شرایط فعلی که با عصر یخبندان ادیان مواجهیم، باید از صرف بیان مطالب به صورت نظری دوری کنیم و مراکز دینی راهکار ارائه دهند و بهترین سرمشق منشور مدینه پیامبر(ص) است.

به گزارش ایکنا، حجت‌الاسلام و المسلمین طاهر امینی گلستانی، رئیس مؤسسه بین‌المللی صلح و ادیان، ششم آبان ماه در هفدهمین نشست علمی همایش بین‌المللی مطالعات تطبیقی اخلاق در اسلام و مسیحیت با موضوع نقش گفت‌وگوی ادیان در پیشگیری از جنگ جهانی که از سوی پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی برگزار شد، با بیان اینکه در دو یا سه دهه قبل دیالوگ چندان مطرح نبود، گفت: به ویژه از سال 1960 به بعد واتیکان به شکل بی سابقه این نظریه را داد که بعد از جنگ‌های متعدد در دوهزار ساله باید گفت‌وگو کنیم و این در حالی است که پیامبر(ص) در نامه‌ای به مسیحیان بر  مسئله گفت‌و‌گو تأکید داشتند که نکته جالب توجهی است و گویا برای امروز نوشته شده است.

وی افزود: دیالوگ چند روند و مرحله را طی کرده است؛ زمانی برای تغییر دین دیگری بود؛ در برهه دیگر تخطئه طرف مقابل هدف گفت‌وگو بود، در مرحله بعد گفت‌وگو میان ادیان برای شناختن شرایط فرهنگی یکدیگر بوده است؛ در مرحله بعد شناخت نقاط قوت و ضعف خود هدف گفت‌وگو شد، در مر حله پنجم باز گفت‌وگو بین ادیان برای شناخت بیشتر هدف قرار گرفت، در مرحله ششم گفت‌وگو برای بازگوکردن اشتراکات و رسیدن به آن انجام شد که کافی نبود و صرفاً دور هم جمع‌شدن است ولی مرحله هفتم مرحله جدیدی در عصر حاضر است و آن گفت‌وگو برای مواجهه علمی با مشکلات و ایجاد راه حل مشترک در حل آن است.

رئیس مؤسسه بین‌المللی صلح و ادیان بیان کرد: الان وقت گفت‌وگو برای یافتن راه حل مشترک برای مشکلات مشترک است. به نظر بنده منشور مدینه به عنوان اولین قانون اساسی جهان که توسط پیامبر(ص) نوشته شد قابل طرح است؛ قبل از بعثت پیامبر اکرم(ص) اعراب و مسیحیان دائماً در جنگ بودند.

وی افزود: قانون و منشور مدینه برای آن آمد که اگر دین را هم کنار بگذاریم با محوریت انسانیت دور هم جمع شویم. اینقدر این منشور مهم بود که خود قبایل و مسیحیان و یهودیان از پیامبر می‌خواستند ایشان در مشکلات آنان مداخله کرده و آن را خاتمه دهد.

امینی گلستانی اضافه کرد: پیامبر(ص) یک فدراسیون متشکل از هشت قبیله را ایجاد کرد؛ الفردبلش از نظریه‌پردازان در مدخل محمد دایره المعارف اسلام گفته است این سند سرشار از قواعد دیپلماتیک است و راهکارهای متعدد برای جلوگیری از خشونت را در اختیار پیروان ادیان مختلف قرار داده است. بحث دیگر هم نامه تاریخی پیامبر(ص) به مسیحیان است که می‌تواند سرمشق باشد.

عصر یخبندان دینی

این پژوهشگر با اشاره به راهکارهای موجود در شرایط فعلی، اظهار کرد: به نظر بنده در شرایط فعلی که با عصر یخبندان ادیان مواجهیم و مارشال مک‌لوهان گفت‌وگوی تمدن‌ها و فوکویاما هم جنگ تمدن‌ها و پایان تاریخ را مطرح کرده است و اینکه اگر جنگ جهانی سوم رخ دهد در این صورت جنگ بین ادیان هم رخ خواهد داد لذا باید از صرف بیان مطالب به صورت نظری دوری کنیم و مراکز دینی راهکار ارائه دهند و بهترین سرمشق منشور مدینه پیامبر(ص) است.

وی با بیان اینکه ادیان آمده‌اند تا بخشی از راه حل همزیستی مسالمت‌آمیز بین انسان‌ها باشند، افزود: وارونه‌انگاری که در خصوص دین رخ داده است حتی به باور دینمداران هم رسیده است؛ به نطر بنده ادیان در درجه اول باید جبهه واحد ادیان ایجاد کنند آن هم در حد رهبران. یعنی رهبران در اتحادیه‌ای عضو شوند و از انفعال به حالت خودباروی برسند. همچنین قدرت سیاسی دینی در جهان بیشتر شود و ادیان با ابزار روز به جهان بفهمانند که باید از این بی‌عدالتی‌ها دست برداشته شود.

امینی گلستانی اظهار کرد: در برخی موارد ادیان با تکنولوژی بیگانه هستند و از طرفی چون با سونامی تهاجم فرهنگی و اخلاقی مواجهیم باید از سوی ادیان هم سونامی مقابله با آن شکل بگیرد و این کار در بستر تکنولوژی جدید انجام شود.

رئیس مؤسسه بین‌المللی صلح و ادیان اضافه کرد: ما دو نوع سکولاریسم داریم؛ مذموم و خوب و پسندیده؛ واقعاً سکولاریسم مذموم ویرانگر است و الان هم شاهد این مسئله هستیم.

رهبران دینی به صدور بیانیه اکتفا نکنند

امینی گلستانی با بیان اینکه ادیان به خصوص جوانان باید حضور پررنگ در مسائل اجتماعی داشته باشند اظهار کرد: الان متأسفانه برخی کلیساها و کنیسه‌ها به موزه تبدیل شده‌اند که افراد از آن عکس می‌گیرند؛ موضوع دیگر عدم اکتفای رهبران دینی به صدور بیانیه در مورد حوادث جهان؛ ادیان باید با واقعیات جامعه و سیاست‌ها روبرو شوند و بر حسب واقعیات تصیمیم بگیرند.

وی تأکید کرد: همچنین ادیان باید برای اثرگذاری در جوامع بین‌الملل حضور فعال داشته باشند و گفت‌وگوها را از سمت دیالوگ به سمت حل مسئله ببرند و از بستر قوانین موجود بین‌المللی استفاده کنند زیرا بعضاً رهبران دینی از قوانین بین‌المللی و ظرفیت حقوقی آن آگاه نیستند.