کد خبر: ۴۲۵۳۵۳۸

تاریخ: ۲۱ آذر ۱۴۰۳ - ۰۸:۳۶

دعاخوان راه‌یافته به مرحله نهایی مسابقات سراسری اوقاف:

سبک تلفیقی بهترین شیوه در اجرای ادعیه است

علی‌محمد دانه‌چین نماینده استان خوزستان در رشته دعاخوانی گفت: سبک تلفیقی در دعاخوانی یعنی به کار بردن کلام منظوم و استفاده از شعر به عنوان گریزهایی که دعاخوان ما بین فرازهای دعا می‌زند و این اگرچه ممکن است دعاخوان را متمایل به روضه‌خوانی و مداحی کند، اما با رعایت برخی موازین، بهترین شیوه در اجرای ادعیه است.

علی‌محمد دانه‌چین؛ متسابق دعاخوان از استان خوزستان شرکت‌کننده در رشته دعاخوانی بخش نغمات دینی چهل‌وهفتمین دوره مسابقات سراسری قرآن کریم در گفت‌و‌گو با خبرنگار ایکنا گفت: چهارمین بار است که به نمایندگی از استان خوزستان در مسابقات کشوری شرکت کردم و از اهالی صفی‌آباد شهرستان دزفول هستم.

وی با اشاره به اینکه اجرای روز گذشته‌ام در نخستین روز رقابت‌های مرحله نهایی مسابقات در تبریز فرازی از دعای ابوحمزه ثمالی بود، ادامه داد: انتخاب دعا به عهده ستاد برگزاری مسابقات و هیئت داوران است، اما اینکه چه قرعه‌ای را برای خواندن انتخاب کنیم، به عهده خود متسابق است، هر چند که با انتخاب عدد قرعه، تا پیش از اجرا در مرحله نهایی، متسابق اطلاعی از شماره‌ای که منظور کرده است و اینکه دقیقاً چه فرازی از دعا را شامل می‌شود، ندارد.

دانه‌چین تصریح کرد: 12 دعاخوان در رشته دعاخوانی در مرحله نهایی رقابت آقایان این دوره حضور دارند که به ازای هر کدام یک قرعه یا یک شماره منظور شده است. من براساس انتخاب، قرعه شماره یک را قرائت کردم، البته همانطور که می‌دانید یک دعاخوان راه‌یافته به چنین مرحله حساسی باید بر کل دعایی که به این منظور انتخاب شده است، تسلط کامل داشته باشد، اشراف بر ترجمه دعا نیز در نحوه صحیح خوانش آن مؤثر است و در نهایت می‌تواند نظر مثبت هیئت داوران را جلب کند.

این دعاخوان شرکت‌کننده در مرحله نهایی بخش نغمات دینی این دوره از مسابقات سراسری قرآن مدت زمان ارائه متسابقان در این مرحله را حداکثر شش دقیقه عنوان کرد و گفت: براساس آئین‌نامه هیئت داوران هر دعاخوان از این شش دقیقه ارائه باید یک دقیقه را نیز به ترجمه فارسی بخشی از آن دعا اختصاص دهد و معمولاً با همان لحن و نوای دعاخوانی ارائه می‌شود. این امر بستگی به مهارت دعاخوان دارد که عین ترجمه را خوانش کند یا به شکل مفهومی منظور از دعایی را که خوانده با به کار بردن جملات و واژگانی برساند. خلاقیت در چنین زمینه‌ای نیز می‌تواند در امتیازی که کسب می‌کند، مؤثر باشد.

دانه‌چین تأکید کرد: تصور می‌کنم تنها دوره‌ای که دعاخوان مجاز بود در کنار این روایت ترجمه‌ای دعا، گریزهای دیگر در قالب کلام منظوم و شعر نیز بزند دوره چهل و چهارم بود که می‌توانست حال و هوایی معنوی‌تری را به جهت ارتباط و همراهی مخاطبان با درصدهای بالا ایجاد کند و البته این امر به جهت اینکه برخی از دعاخوانان شرکت‌کننده در آن دوره این عرصه را به سمت مداحی و روضه‌خوانی سوق دادند، منسوخ شد و در حال حاضر اگر دعاخوانی، اجرای خود را به سمت مداحی متمایل سازد، نمره منفی خواهد داشت.

وی افزود: با همه این تفاصیل من سبک تلفیقی را بیشتر می‌پسندم و اعتقاد دارم که باید دعاخوان دست بازتری در استفاده از فضاهای آوایی و اجرایی داشته باشد و از کلام منظور و شعر و برخی عبارات که مترادف با منظور دعا است استفاده کند که هم جلوه بهتری به اجرای او می‌دهد و هم اینکه تأثیر بیشتری بر روی مستمعان دارد، کمااینکه در امتیازدهی داوران، گزینه‌ای هم به نام تأثیرگذاری بر روی مخاطب همراه با امتیاز منظور شده است.

این دعاخوان متسابق اظهار کرد: در اجرای دعا مطلوب است که تلفیقی از سبک‌های گوناگون اجرا به کار بسته شود که قطعاً در امتیازدهی مؤثر خواهد بود و باید به این نکته توجه داشت که تقلید محض از سبک یک دعاخوان پیشکسوت مورد پسند هیئت داوران نیست. با این وجود من از آنجا که ممکن است قرعه‌ای سخت به جهت واژگان و شکل سخت ادای برخی کلمات عربی برایم منظور شود، لذا سبک عربی عراقی را در اجراهای دعاخوانی انتخاب می‌کنم.

وی در پایان گفت: به غیر از شناخت از برخی دوستان رقیب از سال‌های قبل در مجموع اطلاعی از سوابق، توانایی و قابلیت‌هایی که ممکن است هر کدام حتی آنهایی که می‌شناسم، ندارم و باید به این نکته اشاره کنم که در رشته دعا قرعه شرط است و ممکن است قرعه انتخابی دعاخوان آسان باشد که قطعاً کار را در اجرا برای او نیز به مراتب تسهیل خواهد کرد.

گفت‌وگو از امیرسجاد دبیریان