کد خبر: ۴۲۶۷۰۹۸

تاریخ: ۰۱ اسفند ۱۴۰۳ - ۱۱:۵۹

از قرار بی‌قرارها تا چریک شده در «فکه»

ماهنامه «فکه» با مروری بر زندگی سردار شهید «سعید علی‌دادی» و مرور رویدادهای انقلاب به مناسبت چهل‌وششمین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی ایران منتشر شد.

به گزارش ایکنا؛ دویست‌وشصت‌ویکمین شماره ماهنامه «فکه» در کنار پرداختن به رویدادهای پیروزی انقلاب، پرونده ویژه خود را به سردار شهید سعید علی‌دادی اختصاص داده است. شهیدی که در ۱۳ بهمن سال گذشته بر اثر حمله جنگنده‌های رژیم صهیونیستی در حومه شهر دمشق به شهادت رسید.

دعای مستجاب؛ گفت‌و‌گو با غلام‌عباس علی‌دادی و بتول پناهی پدر و مادر شهید؛ تو که شهید نمی شوی؛ گفت‌وگو با نجمه سادات میرطبایی، همسر شهید؛ قرار بی قرارها؛ گفت و گو با اشرف علی‌دادی، خواهر شهید؛ رفیقترین برادر؛ گفت‌وگو با علی علی‌دادی برادر شهید و سعید همیشه سعید بود؛ گفت‌وگو با امیرحسین ایروانی همرزم شهید، مطالب ماهنامه فکه درباره شهید سعید علی‌دادی را به خود اختصاص داده است.

از چریک شیدا تا چراغ حسن باقری

در این شماره از مجله «فکه» همزمان با ایام الله دهه فجر مطالبی همچون یک انقلاب متفاوت؛ مقایسه انقلاب ایران با سایر انقلاب‌های دنیا، توهم یا واقعیتی 40 ساله؛ واکاوی و تبیین برخی از چالش‌های ملت و نظام از آغاز تا کنون، بیماردلانی به نام غرب‌گرایان؛ بررسی آسیب‌های غرب‌گرایی در جامعه، ابعاد جدید صدور انقلاب؛ نگاهی به صدور انقلاب در ابعاد اعتقادی، فرهنگی و سیاسی و همچنین مقاله‌ای با عنوان خطر تحریف؛ ردپای جریان تحریف انقلاب تاکنون منتشر شده و به مناسبت سالروز شهادت آیت‌الله سیدمحمدرضا سعیدی مطلبی با عنوان روحانی مجاهد به چاپ رسیده است.

چریک شیدا؛ خلاصه‌ای از زندگی سردار شهید مجید بقایی فرمانده قرارگاه کربلا، چراغی که حسن باقری روشن کرد؛ خاطره‌گویی سردار فتح‌الله جعفری از فرماندهان دوران دفاع مقدس، فلسطین و نبرد عقیده از زهره علی‌عسگری، غزه برای ماندن؛ درباره رمان خار و میخک نوشته شهید یحیی سنوار و مقاومت یمن؛ شناختی اجمالی درباره یمن و جایگاه آن در جبهه مقاومت از دیگر مطالبی است که در این شماره منتشر شده است.

قرار بی‌قرارها در «فکه»

در برشی از سرمقاله این شماره فکه به قلم علی حسین‌پور چنین می‌خوانیم: نوجوانی من و خیلی از هم سن‌هایم مصادف شده بود با روزهایی که قرار بود سرنوشت یک کشور از سختی‌ها، زشتی‌ها، بی‌عدالتی‌ها و هزاران «و» دیگر به روزهای روشن، سفید و نابودی ظلم و فساد رقم بخورد؛ روزها و شب‌هایی که برای محقق شدن آینده‌ای روشن خون‌های زیادی برایش داده شده بود. انسان‌های زیادی زندان و شکنجه شده بودند و آن قدر در این مسیر مقدس، جوانان دانشجو و طلبه و بازاری سال‌ها خون دل خورده بودند تا ثمره آن درخت نونهال را بچشند.

این قصه‌ای که برای شما در چند جمله آتی مشق می‌کنم واقعیتی انکارناپذیر است و که باید به ابعاد آن از زاویه‌های مختلف هندسی نگاه کرد و تا عمق آن رفت و دست پر برگشت و شاهد آن بود که چه انسان‌هایی در گذرگاه رسیدن به هدف، چه خون دل‌ها خوردند و سفاکان چه خون‌ها که بی‌گناه ریختند.