کد خبر: ۴۲۶۹۴۵۴

تاریخ: ۱۴ اسفند ۱۴۰۳ - ۱۴:۴۴

نهضت زندگی با آیه‌ها؛ روز سوم ماه رمضان

آیه 92 سوره آل عمران؛ با دوست‌‏داشتنی‌‏هایت چه می‏‌کنی؟ + صوت

نهضت ملی زندگی با آیه‌ها برای سومین روز از ماه رمضان، آیه 92 سوره آل‌عمران را انتخاب کرده است؛ انسان‌ها در زندگی، مکرر در بوته آزمایش و امتحان قرار می‌گیرند و قطعاً در زندگی نسبت به چیزها و مقولاتی تعلق خاطر دارند در این میان افرادی در پیشگاه خدا مقرب‌تر هستند که در مسیر امتحان و ابتلائات الهی، به راحتی بتوانند از داشته‌ها و تعلقات خود صرف‌نظر کنند.

به گزارش ایکنا، نهضت ملی «زندگی با آیه‌ها» امسال و همزمان با آغاز ماه مبارک رمضان برای دومین سال متوالی است که به همت سازمان تبلیغات اسلامی و با مشارکت اغلب دستگاه‌های حاکمیتی، سیاستگذار و اجرایی در امور فرهنگی و قرآنی برگزار می‌شود.

این نهضت از آغاز در تلاش بوده است که به ازای هر روز از ماه رمضان، یک آیه از سوره‌های هر جزء از قرآن را که محل ابتلای بیشتر مردم است و اصطلاحاً از آنها به عنوان آیات پُرکاربرد یاد می‌شود، در قالب‌های متنوع مکتوب، سمعی و بصری عرضه کند تا آحاد مردم در ایام روزه‌داری، علاوه بر انس بیشتر با آیات، ارتباطی معنایی و تدبری نیز با آنها پیدا کرده و در همین راستا موفق به حفظ آیات مورد نظر شوند.

از مجموع اقلام فرهنگی تولید شده در راستای تبلیغ و ترویج نهضت ملی زندگی با آیه‌ها، کتاب امت پیروز را مبنا قرار داده و هر روز از ماه مبارک رمضان، آیه مورد نظر همان روز و محتوای نوشتاری برگرفته از این کتاب را با شما مخاطبان در میان می‌گذاریم.

روز سوم ماه رمضان

«لَنْ تَنَالُوا الْبِرَّ حَتَّی تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ» / سوره آل‌عمران، آیه 92

فقط وقتی به مقامِ خوبان می‌رسيد که از چيزهای دوست‌داشتنی‌تان در راه خدا هزينه کنيد.

از دوست‌داشتنی‌ها ببخش

کوچک شروع کن. مثلاً از بخشیدن ته‌دیگ سیب‌زمینی‌ات به خواهرت. یا تقسیم‌کردن گل هندوانه‌ای که حتی از دیدنش دهانت آب می‌افتد، یا دادن صندلی اتوبوست به آدمی که خستگی از سر و رویش می‌بارد. آن وقت خودت آرام آرام احساس می‌کنی که چطور مرزهای روحت وسیع و وسیع‌تر می‌شوند، که چطور توی دلت حتی برای آدم‌های آن سر دنیا هم جا باز می‌کنی، که چطور دیگر نمی‌توانی از تماشایِ رنجِ مردمِ آن نوارِ باریکِ ایستادگی، ساده بگذری. کوچک شروع کن تا بتوانی برای فداکاری‌های بزرگ‌تر آماده شوی، تا بتوانی از دوست‌داشتنی‌های بیشتری دل بکَنی.

بزرگ شویم

دیدی بچه‌های کوچک حاضر نیستند، اسباب بازی خودشان را به بچه‌های دیگر بدهند؟ برخی افراد، و حتی جوامع، در همین عالَمِ کودکی باقی می‌مانند. زندگی غربی، آدم‌ها را کوچک تربیت می‌کند، چون همه دعوت می‌شوند به فردیت و حفظ آنچه که دوست دارند. اما چگونه می‌توان از دوست‌داشتنی‌ها گذشت؟ وقتی بزرگ شویم و به علاقه‌ای بزرگتر برسیم. بچه هیچ وقت از عروسک خودش دست نمی‌کشد، اما اگر یک ماشین که به آن علاقه دارد به او بدهی حاضرست از این علاقه کوچک‌تر بگذرد. برای رسیدن به مقام نیکان و ابرار، باید از علاقه‌های کوچک گذشت و به عشقی بزرگ‌تر دل بست؛ عشق به خدا و خَلق او. «لَنْ تَنالُوا الْبِرَّ حَتَّی تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ؛ هرگز به نیکی دست پیدا نمی‌کنید، مگر اینکه از آنچه دوستش داريد، انفاق کنيد.» «اگر در جامعه‌ی اسلامی نیازی وجود داشت، همه‌ی افراد جامعه بدون استثنا، موظفند بر حسب اختلاف تمکن خودشان آن خلأ را پر کنند. ... اسلام می‌گوید مردم تحصیل مال بکنند و از آن مالی که تحصیل کرده‌اند، حوائج معمولی زندگی و نیاز خود را برآورده بکنند و مابقی آن را در راه خدا انفاق بکنند. ... «لَنْ تَنالُوا الْبِرَّ حَتَّی تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ»؛ آن عزیزترهاش را در راه خدا بده، آنچه که بیشتر به آن علاقه داری.»

مادری که در خانه از دوست‌داشتنی‌های خودش می‌گذرد، بچه‌هایش را برای یک زندگی جمعی و ولایی تربیت کرده است. دقیقا مانند حضرت زهرا؟ سها؟ که از لباس عروسی‌اش گذشت. یتیم و اسیر و فقیر آمدند و از غذای دوست‌داشتنی‌اش گذشت: «وَ يُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلی‏ حُبِّه مِسْکيناً وَ يَتيماً وَ أَسيرا‏» اما خانه‌ای که والدین از خواسته‌هایشان نگذشته‌اند، نمی‌تواند فرزندان خوبی پرورش دهد. این نگاه ایثارگرانه، نه‌تنها در خانواده، بلکه در جامعه نیز نتایج شگرفی به همراه دارد.

گذشتن در نگاه مؤمن، از دست دادن نیست. خداوند متعال در موضوع جهاد و جان دادن، از ادبیات بازاری استفاده می‌کند، می‌فرماید من از مؤمنین جان و مالشان را می‌خرم. یعنی حواست باشد، اگر از چیزی گذشتی، من چند برابرش را به تو می‌دهم. «مصداق اتم و اکملِ «لَن تَنالُوا البِرَّ حَتّیٰ تُنفِقوا» پدران شهدا، مادران شهدا، همسران شهدا هستند.» امروز نیز مجاهدان غزه و لبنان، از همۀ هستی خود به عشق خدا گذشته‌اند. حالا نوبت ماست که این آیه را در زندگی خود به عمل درآوریم. چنان که رهبر انقلاب می‌فرمایند: «بر همه‌ مسلمانان فرض است که با امکانات خود در کنار مردم لبنان و حزب‌الله سرافراز بایستند.»

خداوند در این آیه از ما خواسته است که:

برای رسیدن به نیکی و تقرب به او، از آنچه دوست داریم انفاق کنیم.

برای عمل به این آیه در زندگی می‌توانیم:

ـ فهرستی از چیزهایی که به آن‌ها علاقه داریم (مانند زمان، توانایی‌ها، اموال یا حتی تعلقات عاطفی) و خلأهایی که اطرافمان هست تهیه کنیم و بررسی کنیم که چگونه می‌توانیم بخشی از آن‌ها را در راه خدا انفاق کنیم.

ـ در کنار بخشیدن چیزهایی که نیاز نداریم، از چیزهایی که به آن‌ها علاقه داریم و برایمان ارزشمندند، انفاق کنیم. گاهی باید از خوابت بزنی تا با بچه‌ات بازی کنی! گاهی باید از آبرویت خرج کنی تا برای کسی آبرو دست و پا کنی!

صوت همخوانی آیه 92 سوره «آل‌عمران» از سوی گروه تواشیح «محمد رسول‌الله(ص)»

{$sepehr_media_3793783_400_300}