کد خبر: ۴۲۶۹۵۲۶

تاریخ: ۱۴ اسفند ۱۴۰۳ - ۰۹:۴۰

یادداشت

بهترین ویژگی‌ها در رفتار اجتماعی منتظران ظهور امام زمان(عج)

برای اینکه بهترین رفتار اجتماعی برای ظهور را بشناسیم، باید بدانیم پس از ظهور چه اتفاقاتی خواهد افتاد که به مردم ارتباط دارد و همان‌ رفتار را قبل از ظهور در خودمان تقویت کنیم.

برای اینکه بهترین رفتار اجتماعی در زمان ظهور را بشناسیم،  باید بدانیم پس از ظهور چه اتفاقاتی خواهد افتاد که به مردم ارتباط دارد و همان‌ رفتار را قبل از ظهور در خودمان تقویت کنیم. از مهمترین‌ رفتارها، اطاعت‌پذیری بسیار زیاد و دیگری این است که مردم یکدیگر را یک خانواده بدانند. اگه به طور جد دنبال ظهور هستیم باید امروز اطاعت‌پذیری و خانواده شدن را به‌طور جدی در دستور کار خود قرار دهیم و آن را تمرین کنیم.

سید صادق علمداری، مدرس بنیاد فرهنگی حضرت مهدی(عج)، طی یادداشتی که در اختیار ایکنای خراسان‌رضوی قرار داده، بهترین ویژگی‌های رفتار اجتماعی مؤمنان را برای ظهور امام مهدی (عج) معرفی کرده است که در ادامه می‌خوانیم:

به این مثال‌ها خوب دقت کنید؛ یک دونده برای اینکه در مسابقات دومیدانی مقام کسب کند، باید بِدَود. یک شناگر برای اینکه در مسابقات شنا مقام آورد، باید در آب شیرجه بزند، یک وزنه‌بردار برای اینکه در مسابقاتش موفق شود، باید دَمبل بزند، کوهنورد برای اینکه در مسابقات صخره‌نوردی به موفقیت برسد، باید از کوه و صخره بالا برود. یک آشپز برای اینکه در مسابقات آشپزی افتخارآفرین شود باید در کنار کوره آتش و اجاق و گاز قرار بگیرد. یک خطاط یا نقاش برای اینکه در مسابقات مقام کسب کند باید بنویسد و نقاشی بکشد؛ بنابراین،  تمرین هر کسی براساس مسابقه‌ای هست که می‌خواهد در آینده شرکت کند.

اگه می‌خواهید واقعا دنبال بهترین کار برای تعجیل در امر فرج باشیم و از گفتن و شنیدن حرف‌های کلیشه‌ای و کلی، دل خوشی ندارید، اصل مطلب را به شما می‌گویم، البته باید به‌طور جدی سعی کنیم این‌ها را تمرین کنیم و فقط شنونده نباشیم:

خانواده شدن

کسانی انسان هستند که وقتی توانایی یا توانمندی خاصی دارند، بخشی از آن توانمندی و توانایی را به‌صورت رایگان در خدمت دیگران قرار ‌دهند. آدم‌های اطراف ما همه دارا و توانا نیستند؛ وقتی می‌بینم یکی از اطرافیانم مشکلی دارد و من توانایی کمک به او را دارم، دریغ نکنم و منتظر نباشم خودش به من بگوید. در امور مالی و خدمات به یکدیگر، سفت و سخت نگیریم. همانطور که اهل خانه به همدیگر خدمتِ بی‌‌منت می‌کنند، تمرین کنیم در جامعه هم اهل خدمتِ بی‌منت باشیم. حاج قاسم سلیمانی می‌گفت: ما یک خانواده‌ایم؛ در رأس آن مسیر پیاده‌روی اربعین امام حسین (ع) است. «حُبُّ الحُسَین یَجمَعُنا»

ببخش مال و مَترس از کمی که هرچه دَهی/جزای آن بـه یکی، دَه زِ دادگر یابی

در قرآن و روایات، در مورد بعضی از نقشه‌ها و برنامه‌های شیطان و اولویت‌هایش در هجوم و حمله به انسان‌ها، گفته شده است: یکی از مهمترین اولویت‌ها و حساس‌ترین نقاط برای ضربه زدن به انسان‌ها، حمله به پیوندهای مقدس در بین مؤمنان و از بین بردن آنهاست. در جامعه پیوندهایی هست که خدا این پیوند‌ها را دوست دارد، این جمع‌ها و تجمع‌ها را دوست دارد و همین الفت‌ها و پیوند‌ها سلامت جامعه و فرد را تضمین می‌کند؛ بین زن و شوهر، بین والدین و فرزندان، بین برادر و خواهر، بین اعضای خانواده و فامیل، بین دوستان ایمانی، بین مؤمنان در مسجد، بین مردم با عالم دینی‌ خود، بین مردم و ولی‌فقیه و ولی جامعه ...؛ چراکه «اِنَّ الشَّیطانَ یَنرَغُ بَینَهُم». شیطان میانشون رو به هم می‌زنه. شیطان اختلاف می‌اندازد، کاه رو کوه جلوه می‌دهد و بین افراد کینه ایجاد می‌کند: «إنّما یُریدُ الشّیطانُ اَن یُوقِعَ بَینَکُمُ العَداوَةَ وَ البَغضاء»

کوهنوردها را دیدید؟ کوهنوردهای حرفه‌ای، در مناطق صعب‌العبور خصوصاً جاهای که خطر سقوط زیاد است، با طناب کمرهای خود را به یکدیگر می‌بندند، زیرا باعث می‌شود که اگه یکی پایش لغزید و افتاد، چون به دیگران پیوند دارد، تا ته دره سقوط نکند، برخلاف زمانی که تنها باشد و با دیگران ارتباطی نداشته باشد.

در خطبه 127 نهج‌البلاغه آمده که حضرت امیر(ع) فرمود: لطف خدا به همراه جماعته «فَإنَّ یَدُ اللهِ مَعَ الجَماعَه...» مبادا بین‌تون تفرقه و جدایی بیفته. چون اگه کسی از بقیه جدا بیفته، نصیب شیطان می‌شود. کما اینکه اگه گوسفندی از گله جدا شد، نصیب گرگ میشه. «...کما إنَّ الشّاذَّ مِنَ الغَنَمِ لِلذِّئب.»

این اتفاق در دنیای غرب بیشتر دیده می‌شود و آدم‌ها از هم دور شدند و پیوندهای خانوادگی و فامیلی و اجتماعی به‌شدت دچار آسیب شدند و از این ناحیه خسارت‌های سنگینی بر آنان وارد شده است. در سال 2018 میلادی دولت انگلستان مجبور شد وزارتخانه‌ای به نام «وزارت امور تنهایی» تأسیس کند که به عوارض و آسیب‌های ناشی از تنها شدن افراد مثل حس پوچی، افسردگی، ناامیدی، عقده‌های درونی و خودکشی که سالانه بالغ بر 32 میلیارد پوند خسارت وارد می‌کند، رسیدگی کند و به داد افراد تنها برسد.

نخست‌وزیر سابق انگلیس، تِرزا مری مِی می‌گوید: «تنهایی» در جامعه ما واقعیت تلخ دنیای مدرن است.

روزنامه گاردین می‌نویسد: «تنهایی» فقط مشکل سال‌های پایانی عمر جامعه‌ ما نیست، بلکه بیماری عمومی است که به همه‌ سنین سرایت کرده است. آنها از هم دور شدند و نمی‌توانند یکدیگر را تحمل کنند.

ببینید اسلام عزیز چقدر بر پیوندها سفارش کرده و آنها را محبوب خدا خوانده است؛ نماز جماعت، صله رحم، گذشت از همدیگر، آشتی دادن بین دو مسلمان، احترام به والدین، انفاق، ایثار، از مظلوم دفاع کردن و... همه این موارد کمک به اجتماع و همدلی می‌کند.

اطاعت‌پذیری

درباره اخلاق و احوال یاران امام زمان(عج) پس از ظهور، حدیث داریم: «هُم اَطوَعُ مِن الأمَة لِسَیّدها، مجدّون فی طاعَتِه بِهم، یَنصُر الله امام الحق» آن‌ها آنچنان امام مهدی(عج) را اطاعت می‌کنند، بیشتر از فرمانبرداری و اطاعت کنیز در برابر مولایش. آن‌ها اهل جدیت و تلاش هستند و از هیچ کوششی فروگذاری نمی‌کنند و در این رسالت بزرگ همراه و هم پای امام هستند.

مگه کنیز در برابر مولایش می‌توانست مخالفت کند؟! اینکه امام صادق(ع)، اطاعت یاران امام زمان(عج) را به اطاعت کنیز از مولایش مثال زدند، منظور این بوده که کیفیت و سرعت اطاعت‌پذیری یاران امام زمان(عج) خیلی بالاست. در دعای عهد که از زبان خود امام صادق(ع) به ما رسیده، می‌خوانیم: «المُسارعینَ إلیه فی قضاء حوائجه» منتظران ظهور در کمک به امام زمان(عج) و انجام کارها و حاجات امام مهدی(عج) سرعت دارند.

ما باید در خدمت ایشان باشیم و هرچه گفت «چشم» بگوییم. ما باید بار از روی دوش حضرت(عج) کم کنیم، نه اینکه هرچه من خواستم او به من بگوید «چشم» او امیر است یا من؟! از تاریخ عبرت بگیریم کاری که با امیرالمؤمنین(ع) کردند، غلط بود. علی امیر بود، اما بعضی ایشان را مأمور خودشان می‌دانستند.

خب حالا با خود می‌گویی: «ما دَربست نوکر امام زمانیم» اما صبر کن.  مگر می‌شود کسی امروز تمرین نکند و فردا بتواند از امام زمان(ع) اطاعت کند؟! یه نگاهی به صدر اسلام بیندازید! آیا مشکل این نبود که بعضی پیامبر(ص) را اطاعت نمی‌کردند؟ حضرت علی(ع) چطور؟ دیگر امامان(ع) چطور؟ طرف در سپاه امام حسن(ع) بوده، پشت امام را با جمعیت بسیار بالایی خالی کرده است و به سمت معاویه رفته است. روضه‌های کربلا را هم که شنیدید. امام صادق(ع) هم با 4000 شاگرد به سدیر صیرفی فرمود: من اگر 17 یار داشتم قیام می‌کردم؟ مگر هر شاگردی یار می‌شود؟ مگر هر مُریدی اطاعت می‌کند؟ اطاعت‌پذیری را تمرین کنیم.

در رأس این تمرین، اطاعت از توصیه‌ها و فرمایش‌های ولی‌ فقیه‌ است. باید گوش‌مان به دهان آقا باشد و تا ایشان مطلبی گفتند، آب دستمان است، زمین بگذاریم اما حرف ایشان زمین نماند.

وقتی امام خمینی(ره) گفت: نفتکش بریجتون از خلیج فارس نباید عبور کند و من اگر بودم آن را می‌زدم. آن‌وقت نادر مهدوی و بیژن گرد آب دستشان بود، زمین گذاشتند. جانشان را کف دست گرفتند و رفتند. او و چند تا از رفقاش با برنامه‌ریزی و انجام عملیاتی بسیار سخت در دل اقیانوس مواج و خطرناک، آن نفتکش مجهز که چند دستگاه آن را محافظت می‌کردند، با بمب‌هایی منفجر کردند. وقتی امام گفت: سوسنگرد باید آزاد شود. عده‌ای رفتند و سوسنگرد را به هر قیمتی پس گرفتند.

حالا امروز حواس‌مون باشه که آقا چه می‌فرماید؟! می‌گوید: همت‌تان حمایت از کالای ایرانی باشد، در گاز و آب و برق اسراف نکنید، دشمن‌شناس باشید و در زمین او بازی نکنید، وحدت داشته باشید، در انتخابات شرکت کنید، مطالعه کنید، ازدواج را آسان بگیرید، فرزندآوری را جدی بگیرید، امر به معروف و نهی از منکر کنید. بله، اطاعت‌پذیری تمرین می‌خواهد. کسی که پشت مسلم بن عقیل را خالی کرد، فردا هم حسین(ع) را در کربلا تنها گذاشت. حکومت امام زمان(عج) هزینه دارد. البته مردم ما در این زمینه بسیار موفق هستند، اما باید تمرین کنیم این مسیر سرعت پیدا کند تا زودتر آقاجان‌مان را ببینیم و ظهور ایشان را درک کنیم. تمرین کنیم که مانند شهدا، سریع و عملیاتی باشیم. با دعا و ادعا، خداوند امام زمان(عج) را نمی‌فرستد که تنها بار روی دوش باشد. یادمان نرفته است که در سال 1362، معمار کبیر انقلاب فرمود: با نشستن و عجل عجل کردن، تعجیل نمی‌شود. باید اقدام عملی کرد. دعا مقدمه است، نباید در مقدمه بمانیم. در کنار دعا، حرکت نیز لازم است و چه زیبا گفت: «او با سپاهی از شهیدان خواهد آمد.»

آیات متعددی از قرآن پاسخگوی ما در مورد سبک زندگی منتظران است. اما به اختصار به یک آیه اشاره می‌کنیم. در سوره «مائده» آیه 54 آمده است که آنها کسانی هستند که خدا آنها را دوست دارد، آنها هم خدا را دوست دارند، در برابر مؤمنان خضوع و افتادگی دارند، در برابر ستمکاران و کافران، قدرتمند و نفوذ ناپذیرند، جهاد در راه خدا، برنامه همیشگی آنهاست، ثابت قدم هستند و از ملامت‌کنندگان باکی ندارند. البته در سوره «توبه» آیه 112 نیز اوصافی ذکر شده است. همچنین در روایات متعددی هم به حالات و اوصاف یاران اشاره شده است که شامل موارد زیر است:

شناخت عمیق نسبت به خدا

«امام صادق(ع ) فرمودند: در قلوب آنان (یاران مهدی(عج)) نسبت به ذات خدا شکی نیست.»

معرفت به امام زمان(عج)

امام سجاد(ع) می‌فرمایند: «آنان کسانی اند که به امامت مهدی(ع) اعتقاد دارند.»

اخلاص

امام جواد(ع): «هنگامی که برای مهدی، 313 تن از اهل اخلاص جمع شدند، خداوند امر او را ظاهر خواهد کرد.»

اطاعت و فرمانبری

امام صادق(ع): اطاعت آنان از امام، بیشتر از فرمانبری کنیز در برابر مولایش است.»

استقامت

«گویا قلب‌های آنان مانند تکه‌های آهن است... محکم‌تر از سنگ»

جان‌نثاری

«آنان پروانه‌وار، شمع وجود امام را در میان گرفته و او را با جانشان محافظت می‌کنند.»

شهادت‌طلبی

«یاران مهدی(عج) آرزو می‌کنند که در راه خدا به شهادت برسند.»

صبر و بردباری

«آنان گروهی‌اند که به خاطر صبر و بردباری در راه خدا، بر او منت نمی‌گذارند و از اینکه جان خود را تقدیم حضرت حق می‌کنند به خود نمی‌بالند و تکبر نمی‌کنند.» و نمونه‌های دیگری همچون «شیران روز و زاهدان شب، همدلی، اهل عبادت، علم و بصیرت، حق یاوری و...» که در روایات متعددی به آن اشاره شده است. نتیجه اینکه هر چه بیشتر این اوصاف را در خودمان تقویت کنیم یاران بهتری برای حضرت خواهیم بود.