کد خبر: ۴۲۷۱۸۱۲

تاریخ: ۲۴ اسفند ۱۴۰۳ - ۰۸:۲۳

نهضت ملی زندگی با آیه‌ها؛ روز سیزدهم رمضان

آیه 7 سوره ابراهیم (ع)؛ کلید پیروزی‌های بزرگ + صوت

نهضت ملی زندگی با آیه‌ها برای روز سیزدهم ماه رمضان، آیه 7 سوره ابراهیم (ع) را انتخاب کرده است؛ شعری از شاعر شیرین سخن پارسی؛ سعدی شیرازی که به ضرب‌المثل تبدیل شده که می‌گوید: شکر نعمت، نعمتت افزون کند/ کفر، نعمت از کفت بیرون کند، مصداق این آیه شریفه است.

به گزارش ایکنا، نهضت ملی «زندگی با آیه‌ها» امسال و همزمان با آغاز ماه مبارک رمضان برای دومین سال متوالی است که به همت سازمان تبلیغات اسلامی و با مشارکت اغلب دستگاه‌های حاکمیتی، سیاستگذار و اجرایی در امور فرهنگی و قرآنی برگزار می‌شود.

این نهضت از آغاز در تلاش بوده است که به ازای هر روز از ماه رمضان، یک آیه از سوره‌های هر جزء از قرآن را که محل ابتلای بیشتر مردم است و اصطلاحاً از آنها به عنوان آیات پُرکاربرد یاد می‌شود، در قالب‌های متنوع مکتوب، سمعی و بصری عرضه کند تا آحاد مردم در ایام روزه‌داری، علاوه بر انس بیشتر با آیات، ارتباطی معنایی و تدبری نیز با آنها پیدا کرده و در همین راستا موفق به حفظ آیات مورد نظر شوند.

از مجموع اقلام فرهنگی تولید شده در راستای تبلیغ و ترویج نهضت ملی زندگی با آیه‌ها، کتاب امت پیروز را مبنا قرار داده و هر روز از ماه مبارک رمضان، آیه مورد نظر همان روز و محتوای نوشتاری برگرفته از این کتاب را با شما مخاطبان در میان می‌گذاریم.

روز سیزدهم ماه رمضان

«وَإِذْ تَأَذَّنَ رَبُّکُمْ لَئِنْ شَکَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّکُمْ وَلَئِنْ کَفَرْتُمْ إِنَّ عَذَابِي لَشَدِيدٌ»/ سوره ابراهیم، آیه 7

يادتان باشد که خداوند اعلام کرده: اگر شکر کنيد، حتماً سرمايه وجودی‌تان را زياد می‌کنم و اگر ناشکری کنيد، مجازاتم خيلی شديد است.

کافیست قدرش را بدانی

توی احوال‌پرسی‌ها، به سوال دوم و سوم نرسیده، ناله‌ها و شکایت‌هایش شروع می‌شوند. می‌گوید آن قدیم‌ها کسب و کار رونق بیشتری داشت، مثل حالا نبود که در دکانش مگس بپراند! دم عید که می‌شد مشتری‌ها جلوی مغازه‌اش صف می‌کشیدند و شب که می‌شد با دخل پر به خانه می‌رفت. می‌گوید همه‌اش به خاطر خرابی بازار و وضع بد مردم است. اما یادش نیست که آن روزها هم وضع مردم خیلی رو به راه نبود. اما حواسش نیست که آن روزها آدم شاکرتری بود و توی احوال‌پرسی‌ها ذکر «الحمدلله» از زبانش نمی‌افتاد.

راز حال خوب جامعه

یکی از عوامل حال خوب، دیدن دارایی‌ها است. دیدن دارایی‌ها، مهم‌تر از داشتن دارایی است. چه بسا ما ندار نیستیم اما به خاطر ندیدن دارایی‌های خودمان، حال خوبی نداریم. چرا خیلی‌ها شاکی هستند؟ علت شکایت چیست؟ نداشتن نیست، ندیدن است. از خدا بخواهیم خدا یک چشم نعمت‌بین به ما بدهد بعد حال خوب سراغ ما خواهد آمد.

وقتی انسان خوبی‌ها و نعمات زندگی‌اش را دید آن‌وقت تازه فرصت به شکرگزاری می‌رسد. همه‌ی ما در زندگی تجربه کرده‌ایم که قدردانی و شکرگزاری، چگونه حال‌ها را خوب‌تر می‌کند. تصور کنید در محل کارتان، از همکار یا مدیری که برایتان زحمت کشیده تشکر می‌کنید. این قدردانی ساده، نه‌تنها روابط را گرم‌تر می‌کند، بلکه انگیزه‌ی بیشتری به همکارتان می‌دهد تا به شما خوبی کند. یا در محیط خانواده، وقتی کودکی به جای شکایت از کمبودها، از زحمات والدینش سپاس‌گزاری می‌کند، نه‌تنها محبت بیشتری دریافت می‌کند، بلکه فضای خانواده نیز صمیمی‌تر می‌شود.

اما شکرگزاری فقط به زندگی فردی محدود نیست. این اصل، در زندگی اجتماعی و ملی نیز تأثیر عمیقی دارد. خداوند در آیه‌ی کریمه‌ی «وَإِذْ تَأَذَّنَ رَبُّکُمْ لَئِنْ شَکَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّکُمْ وَلَئِنْ کَفَرْتُمْ إِنَّ عَذَابِي لَشَدِيدٌ» ، وعده داده است که شکرگزاری، باعث افزونی نعمت‌ها می‌شود.

شکر چیست؟ شکر یعنی شناخت نعمت‌ها و قدردانی قلبی، زبانی و عملی از آن‌ها. «آفتِ اول ما این است که به نعمت توجه نمی‌کنیم؛ نعمت سلامت را ‌جز بعد از مریض شدن و ناقص‌العضو شدن نمی‌فهمیم؛ نعمت جوانی را جز بعد از پیر شدن، درست تشخیص نمی‌دهیم؛ اشکال کار این است. نعمت امنیت را جز بعد از دچار شدن به ناامنی نمی‌فهمیم. مردم کوفه، وقتی نعمت امیرالمؤمنین را فهمیدند، که حجاج بالای سرشان آمد.» (بیانات رهبری در دیدار مسئولان و کارگزاران نظام جمهوری اسلامی، 29 خرداد 1385)

یکی از نعمت‌های بزرگ الهی، نعمت انقلابی است که ما را از وابستگی و تحقیر نجات داد و مسیری برای استقلال و پیشرفت گشود. شکر این نعمت، فقط به زبان نیست؛ بلکه دیدن و یادآوری دستاوردها، تلاش برای گسترش آن‌ها و قدردانی از زحمات اقشار مختلف جامعه است. در نقطه‌ی مقابل، سیاه‌نمایی و نادیده‌گرفتن این پیشرفت‌ها، موجب دلسردی و توقف حرکت جامعه خواهد شد. «اگر شکر کردیم می‌ماند، اگر شکر نکردیم گرفته می‌شود.»(بیانات رهبری در دیدار بسیجیان/ سوم آذر 95) بیایید با دیدن و بیان پیشرفت‌ها، قدردان نعمات الهی باشیم و در مسیر تقویت آن‌ها گام برداریم.

خداوند در این آیه از ما خواسته است که:

شکرگزار نعمت‌های او باشیم، چرا که شکرگزاری باعث افزونی نعمت‌ها خواهد شد و کفران نعمت باعث عذاب.

برای عمل به این آیه در زندگی می‌توانیم:

ـ هر شب قبل از خواب، سه نعمت روزانه‌ خود را یادداشت کنیم و برای هرکدام، به شیوه‌ای شکرگزاری کنیم؛ مثلاً شکر نعمت سلامتی با ورزش یا شکر نعمت خانواده با محبت به آن‌ها.

ـ از داشته‌های خود برای کمک به دیگران استفاده کنیم و به یاد داشته باشیم که شکر نعمت، صرفاً زبانی نیست.

ـ اگر در لحظه‌ای احساس کردیم چیزی نداریم، سریع یاد نعمت‌هایی مثل دیدن، شنیدن یا نفس کشیدن بیفتیم.

صوت همخوانی آیه 7 سوره ابراهیم از سوی گروه تواشیح «محمد رسول‌الله(ص)»

{$sepehr_media_3808191_400_300}