کد خبر: ۴۲۷۵۲۱۸

تاریخ: ۱۸ فروردين ۱۴۰۴ - ۱۴:۲۹

بهاریه حدادعادل با رنگ و بوی فلسطین

رمزی که غزه به لاله گفت + فیلم

غلامعلی حدادعادل با اشاره به علاقه‌اش به سرودن شعر بهاری گفت: نتوانستم به اتفاقات تلخ و سخت فلسطین و غزه بی اعتنا باشم و در شعری گریزی به این حوادث زدم که وزن و قافیه این شعر جدید با شعرهای بهاری دیگرم متفاوت است و ضرباهنگ شادی ندارد.

به گزارش ایکنا به نقل از بنیاد سعدی، غلامعلی حدادعادل در دیدار نوروزی با همکاران بنیاد سعدی، ضمن تبریک سال نو، عید فطر و آرزوی قبولی طاعات و عبادات در ماه مبارک رمضان گفت: الحمدالله هم اکنون جایگاه بنیاد سعدی به عنوان متولی آموزش زبان فارسی به فارسی آموزان خارجی در داخل و خارج از کشور تثبیت و شناخته شده است.

رئیس بنیاد سعدی افزود: وظیفه سیاستگذاری و نظارت بر امر آموزش زبان فارسی به غیر فارسی زبانان از سوی شورای عالی انقلاب فرهنگی به عهده بنیاد سعدی گذاشته شده است. و با توجه به حضور و تحصیل بیش از ۱۰۰ هزار دانشجوی خارجی در دانشگاه های ایران این بنیاد نقش مهمی را در توسعه زبان فارسی ایفا می کند.

رئیس بنیاد سعدی همچنین بر اهمیت فضای مجازی و سرمایه‌گذاری در تجهیزات و جذب نیروی انسانی در این حوزه تاکید کرد.

حدادعادل با اشاره به علاقه‌اش به سرودن شعر بهاری گفت: ۱۹ شعر بهاری در یک کتابچه با عنوان «آنک بهار» به چاپ رسیده است، متن اشعار را همراه با صدای خودم ضبط کردیم که در آخر کتاب با قرار دادن رمزینه پاسخ سریع ( QR-code ) در اختیار علاقه‌مندان و همچنین فارسی آموزان برخی کشورها قرار گرفته است و توصیه می کنم که با شنیدن آنها فارسی آموزان خارجی با وزن شعر فارسی نیز بیشتر آشنا شوند.

در پایان وی به شرایط و اتفاقات تلخ و سختی که در فلسطین و غزه در حال رخ دادن است اشاره و اظهار کرد: نتوانستم به این حوادث بی اعتنا باشم و در این شعر گریزی نیز به این حوادث زدم که وزن و قافیه این شعر جدید با شعرهای بهاری دیگرم متفاوت است و خیلی ضرب آهنگ شادی ندارد. شعر بهاری امسال «به سوی کدامین؟» نام دارد.

{$sepehr_media_3832247_400_300}

به سوی کدامین؟

دنیا دوباره نو شد و رنگین شد

باغ از بهار سبز و نگارین شد

تاجی ز یاس و سوسن و نیلوفر

بر سر نهاد باغ و گل‌آذین شد

بیدار شد ز خواب زمستانی

خوابی که بس گران شد و سنگین شد

سرمست از نسیم سحرگاهی

سرخوش ز بوی سنبل و نسرین شد

هر برگ بوستان و گلستانش

نقشی ز گل گرفته و تزئین شد

صحرا که سنگلاخ غریبی بود

گسترده همچو چادر رنگین شد

افسرده بود آب روان در جوی

اینک زلال و جاری و شیرین شد

نوروز و هفت‌سین و گلاب و گل

تکرار رسم و سنت دیرین شد

اما بگویمت که دلم خوش نیست

با آنچه از جفا به فلسطین شد

ای بس ستمگری ز ستمکاران

بر کودکان بی‌کس و مسکین شد

از درد و رنج مردم آواره

در خون نشست دیده و غمگین شد

هرجا که لاله‌ای به چمن رویید

رمزی ز غزّه گفت و نمادین شد

هر غنچه‌ای به باغچه پرپر گشت

طفلی به غزّه پرپر و خونین شد

بسیار زن که بی سر و همسر ماند

بسیار تن که بی سر و بالین شد

بر لب هزار درد و دریغ آمد

در دل هزار ناله و نفرین شد

یک سو غم است و سوی دگر شادی

باید کنون به سوی کدامین شد؟!