کد خبر: ۴۲۸۷۱۷۸

تاریخ: ۱۸ خرداد ۱۴۰۴ - ۱۳:۱۵

محمدعلی انصاری اظهار کرد

«جهل» و «غفلت»؛ ۲ آفت اصلی تهدیدساز انسان

صاحب تفسیر مشکاة گفت: دو ابتلای بزرگ، که آدمی را از پیمودن مسیر هدایت و سعادت بازمی‌دارد و او را از مسند انسانیت به زیر می‌کشد و به مرتبه حیوانیت تنزل می‌دهد، جهل و غفلت است.

به گزارش ایکنا از خراسان‌رضوی، محمدعلی انصاری، صاحب تفسیر مشکاة و مفسر قرآن کریم، در نشست مجازی که امروز، ۱۸ خردادماه، با موضوع «جهل و غفلت» برگزار شد، اظهار کرد: دو آفت اصلی که انسان را  تهدید می‌کند و دو درد و دو ابتلای بزرگ، که آدمی را از پیمودن مسیر هدایت و سعادت بازمی‌دارد و او را از مسند انسانیت به زیر می‌کشد و به مرتبه حیوانیت تنزل می‌دهد، «جهل» و «غفلت» است.

وی ادامه داد: به فرمایش حضرت رضا(ع)، جهل بزرگ‌ترین دشمن انسان است: «صَدِیقُ كُلِّ امْرِئٍ عَقْلُه وَ عَدُوُّهُ جَهْلُه‏؛ دوست هر انسانی عقل او و دشمنش جهل اوست.» لذا به هر میزان که انسان آگاهی و معرفت پیدا می‌کند، جانش روشن و به حقیقت انسانیت نزدیک شده و به جایگاه شایسته خود واصل می‌شود. اما جهل، انسان را منحط می‌کند و به زیر می‌کشد و ویران می‌سازد.

انصاری گفت: دومین درد، غفلت است. انسان غافل دانش و آگاهی دارد، اما به این دانش بی‌توجه است. برای نمونه به یگانگی خدا، جهان آخرت و حقانیت نبوت ایمان دارد، اما به دلیل اشتغال به لذت‌های دنیا، به لوازم ایمان خود توجهی نمی‌کند و بر خلاف آن عمل می‌کند. او برای درمان این دو درد به چیزی نیاز دارد که هم به او آگاهی ببخشد و هم از غفلت به‌درش آورد. قرآن کریم به‌عنوان آخرین نسخه شفابخش وحیانی، جهل زدا و زداینده غفلت است.

این مفسر قرآن کریم در خصوص تأثیر خواندن قرآن بر غفلت انسان، تصریح کرد: اگر آدمی قرآن را با جدیت قرائت و تلاوت کند و درس قرآن را ورد صبحگاه و شامگاه خود گرداند، سایه قرآن بر سر او چنان سایه‌گستر می‌شود که در منجلاب جهل و غفلت فرو نمی‌رود.

وی با بیان اینکه قرآن کریم حاوی این دو دسته مطلب است، افزود: برخی آموزه‌های قرآن برای اولین‌بار بیان شده و پیش از آن هیچ انسانی از آن‌ها آگاه نبوده است و برخی دیگر جنبه یادآوری و بازآموزی دارد. هر دو مطلب غبار از چهره جان برمی‌دارد و آدمی را به داشته‌های الهی‌اش و ماهیت وجودی و فطرتش بازمی‌گرداند و برای حضور در محضر حضرت حق، آماده و مهیا می‌کند. درحقیقت قرآن متنی است که آدمی را به خود حقیقی‌اش برمی‌گرداند و او را با اصل خود آشتی می‌دهد و غبار و زنگار جهل و غفلت را از راه و مسیر او می‌زداید. به این ترتیب، دو درد اصلی انسان برطرف می‌شود.