کد خبر: ۴۲۸۷۵۴۸

تاریخ: ۲۰ خرداد ۱۴۰۴ - ۱۱:۵۲

دردنامه‌ حمید بهمنی برای امیر سماواتی

حمید بهمنی، کارگردان سینما در پی درگذشت امیر سماواتی در یادداشتی کوتاه نوشت:‌ بلوغ مدیریتی، تسلط و مجموعه‌ای از خصلت‌های نیکوی تو بود که مرا به‌دنبالت کشاند؛ تا کنار هم، فیلمی دشوار از جنس دفاع مقدس بسازیم. اما تو، فیلم رفتنت را زودتر از فیلم من ساختی. عروج کردی، رفتی و داغت تا ابد بر قلبم نشست.

به گزارش ایکنا، امیر سماواتی، تهیه‌کننده، کارگردان و بازیگر سینمای ایران، روز هجدهم خرداد بر اثر عارضه قلبی دار فانی را وداع گفت. این سینماگر خوش‌نام که آثار ماندگاری چون؛ «کافه ترانزیت»، «نفس عمیق»، «پنج ستاره» و «دربند» را در مقام تهیه‌کننده در کارنامه داشت، همچنین فیلم «باغ قرمز» را کارگردانی کرده بود. سماواتی در کنار فعالیت‌های پشت دوربین، در بسیاری از آثار نیز به‌عنوان بازیگر حضور مؤثری داشت.

در پی درگذشت این هنرمند بااخلاق، حمید بهمنی، کارگردان سینما و از دوستان نزدیک امیر سماواتی، دل‌نوشته‌ای در رثای او نگاشته است که در ادامه می‌خوانید.

هوالحق

دردنامه‌ام برای امیر سینمای ایران است؛ این مرد اخلاق‌مدار و با سخاوت روزهای دشوار سینما، که نظیرش به‌ندرت یافت می‌شود. صبوری، وقار، ایمان، تقوای الهی و فهم بالایش از سینما، همیشه برایم الگویی بی‌نظیر بود. امیر سماواتی، استاد و برادر بزرگ‌ترم، طی این 12 سال چیزهایی از تو آموختم که در سینما محال است کسی به شما یاد دهد. امیرجان عزیز! پر کشیدی و رفتی و ما بر زمین ماندیم. تو هم، همچون نامت، سماواتی شدی. هنوز بسیار مانده تا نه‌فقط سینما، که حتی هنر، تو را بشناسد.

بلوغ مدیریتی، تسلط و مجموعه‌ای از خصلت‌های نیکوی تو بود که مرا به‌دنبالت کشاند؛ تا کنار هم، فیلمی دشوار از جنس دفاع مقدس بسازیم. اما تو، فیلم رفتنت را زودتر از فیلم من ساختی. عروج کردی، رفتی و داغت تا ابد بر قلبم نشست.

مشهد... همان‌جا که با هم در حرم سلطان علی بن موسی‌الرضا (ع) بودیم؛ همان‌جا که چشمان زیبایت برای امام رئوف اشک می‌ریخت و نمازهای پیاپی در حرم می‌خواندی و همان شوق اربعینی دوباره، که برایش بی‌تاب بودی. اینها همه نشانه‌ صداقت و عشق آسمانی‌ات بود؛ عشقی که سماواتی‌های ملکوت، تو را بدان بالا بردند.

حلالم کن... دوست خوبی نبودم و شایستگی همراهی با تو را نداشتم. از آغاز دوستی‌ام، در قنوت‌هایم برای تو جا باز کرده بودم. اما از این به بعد، با سوزی بیشتر نامت را خواهم برد.

یا علی
حمید بهمنی