کد خبر: ۴۲۹۲۷۹۶

تاریخ: ۱۶ تير ۱۴۰۴ - ۰۸:۴۱

رحیم قربانی:

عملکرد قرآنیان در میدان جنگ و جهاد تبیین؛ نقشی که باید بازنگری شود

مسئول سازمان قرآن و عترت بسیج تهران بزرگ گفت: با وجود کارهای مؤثری که از سوی جامعه قرآنی در جنگ دوازده روزه صوت گرفت و شاهد اقداماتی همچون برگزاری پویش‌های قرآنی و یا صدور بیانیه‌ها بودیم، اما توقعات از سوی جامعه قرآنی بسیار بیشتر از آن چیزی است که مشاهده کردیم و این نقش نیاز به بازنگری داشته باشد.

رحیم قربانی، مسئول سازمان قرآن و عترت بسیج تهران بزرگ در گفت‌و‌گو با خبرنگار ایکنا، در مورد حمله رژیم صهیونیستی به کشورمان و عملکرد جامعه قرآنی در این زمینه گفت: آیه ۲۱۶ سوره مبارکه بقره می‌فرماید: «كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ وَهُوَ كُرْهٌ لَكُمْ ۖ وَعَسَىٰ أَنْ تَكْرَهُوا شَيْئًا وَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ ۖ وَعَسَىٰ أَنْ تُحِبُّوا شَيْئًا وَهُوَ شَرٌّ لَكُمْ ۗ وَاللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنْتُمْ لَا تَعْلَمُونَ» در این آیه خداوند از جنگ که به مؤمنان واجب و لازم شده است خبر می‌دهد و در ادامه به این مسئله اشاره دارد، چه‌بسا چیزهایی همچون جنگ برای ما ناخوشایند باشد و ما از آن کراهت داشته باشیم، در حالی که آن امر برای ما خیر به همراه داشته باشد.

برکات جنگ بیشتر از مضرات آن بود

وی با تأکید بر اینکه جنگ تحمیلی ۱۲ روزه مصداق آیه فوق بود، افزود: هر چند جنگ آسیب‌های مختلفی از لحاظ مادی و معنوی به همراه دارد، اما برکات این جنگ بیشتر از مضرات و آسیب‌های آن بود، این جنگ عرصه و بستری را فراهم کرد، تا همه افراد جامعه خودشان را محک جدی بزنند و البته ملت ایران از این امتحان موفق و سربلند بیرون آمدند.

قربانی در مورد مشارکت اقشار و نهادهای گوناگون در میدان کارزار جنگ، گفت: حضور تمامی طیف‌ها از جمله جامعه قرآنی به‌نوعی مشهود بوده است. با این حال، بررسی ابعاد و کیفیت این حضور ضرورتی انکارناپذیر دارد و بی‌تردید نیازمند آسیب‌شناسی دقیق و بی‌طرفانه است. به هر روی، جمعی از اساتید پیشکسوتان، قاریان و فعالان قرآنی در این عرصه نقشی ایفا کرده‌اند که باید با نگاهی منصفانه و دور از تعصب مورد ارزیابی قرار گیرد.

رسالت ویژه جامعه قرآنی تحقق نیافت

این فعال قرآنی اظهار کرد: با وجود برخی اقدامات چشم‌گیر و مؤثر که از سوی جامعه قرآنی در عرصه میدانی شاهد بودیم، اما به اعتقاد من آن رسالت ویژه‌ای که از جامعه قرآنی در این عرصه انتظار می‌رفت، انجام شود، محقق نشد و انتظار و توقعات را برآورده نکرد. به هر حال جامعه قرآنی اعم از اساتید، پیشکسوتان و فعالان قرآنی ارتباط ویژه‌ای با قرآن دارند و نسبت به افراد عادی جامعه شناخت، اشراف و تسلط بیشتری در مورد آیات قرآن دارند و به همین واسطه می‌توانند بیشتر به تبیین شرایط و وضعیت موجود برای مردم بپردازند.

قربانی تأکید کرد: با وجود اینکه بسیاری از اساتید و جامعه قرآنی شخصاً وارد عرصه میدان شده و به تلاوت قرآن و برگزاری محافل و مجالس قرآنی پرداختند، اما باید به این نکته اشاره کنم، انتظارات بسیار بالاتر از این سطح بود و حضور این افراد چندان جریان‌ساز و الگوآفرین نبود. این امر در شرایطی است که حتی در عرصه‌هایی همچون ورزش، هنر، جامعه مداحان و منبری‌ها وضعیت بهتری را شاهد بودیم، لذا لازم بود جامعه قرآنی فعالیت خود را حول یک مرکز هماهنگی منسجم با نظم بیشتری انجام دهد.

موضوعاتی که جامعه قرآنی باید پیگیر آن باشد

سرپرست کمیته شهدای قرآن سازمان قرآن و عترت بسیج گفت: برای تحقق چنین مطلوبی در عرصه خطیری چون جنگ دو موضوع برای جامعه قرآنی از اهمیت بیشتری برخوردار است و علاوه بر صدور بیانیه و برگزاری پویش‌های گوناگون در جهت قرائت سوره‌های مرتبط، باید به آنها نیز توجه نشان داده شود. نخست اینکه جامعه قرآنی به ویژه اساتید و چهره‌های مطرح باید حضور فعال‌تری در عرصه میدان داشته باشند، باید به میان مردم آمده و متناسب با شرایط در وجوه مختلف دست به سلسله اقداماتی بزنند که به این واسطه حضورشان برای مردم محسوس و ملموس باشد؛ امری که در وقایع اخیر کمتر شاهد آن بودیم.

وی افزود: عرصه‌ دوم، جهاد تبیین است؛ میدانی خطیر و در عین حال حیاتی، جامعه قرآنی، به‌واسطه‌ انس دیرینه با معارف الهی و مضامین ژرف قرآنی، از جایگاهی رفیع و مرجعیتی معنوی در میان آحاد مردم برخوردار است، مرجعیتی که اعتماد عمومی را بیش از دیگران به سوی آنان جلب کرده است. از این رو، شایسته و بایسته است که تلاش و تکاپوی این قشر فرهیخته، در عرصه تبیین شرایط خطیر کنونی، با بهره‌گیری سنجیده و مستدل از آیات نورانی قرآن، بیش از پیش نمایان شود تا روشنگری لازم در فضای اجتماعی فراهم آید و مردم با بصیرتی ژرف‌تر به فهم موقعیتی که در آن قرار گرفته‌ایم، نائل شوند.

مسئول سازمان قرآن و عترت بسیج تهران بزرگ در پایان بیان کرد: از جمله حلقه‌های مفقوده و قابل تأمل در زمینه حضور مؤثر و عمیق جامعه قرآنی در این عرصه می‌توان به نقش کمرنگ نهادها و سازمان‌های قرآنی اشاره کرد، متأسفانه در مواجهه با تحولات، واکنش‌های شایسته و منسجم از خود بروز ندادند. افزون بر این، جز برگزاری جلسات معدود و محدود قرارگاهی، به‌ویژه در ایام اخیر، عملاً هیچ‌گونه نشست مؤثر و راهبردی از سوی نهادهای تأثیرگذار و متولی همچون شورای توسعه فرهنگ قرآنی برگزار نشده است؛ امری که جای بسی تأمل و بازنگری دارد.