کد خبر: ۴۲۹۳۶۵۸

تاریخ: ۱۹ تير ۱۴۰۴ - ۲۲:۴۲

قالیباف در گفت‌وگوی تلویزیونی:

رهبر معظم انقلاب مانند سال ۵۹ جنگ‌ را فرماندهی می‌کردند

رئیس مجلس شورای اسلامی در گفت‌وگوی تلویزیونی پیرامون ابعاد جنگ تحمیلی۱۲ روزه با رژیم صهیونیستی گفت: مقام معظم رهبری، منحصر به فردترین کسی بود که توانست نیروهای مسلح را در اولویت اول قرار داده و ظرف چند ساعت آنها را با انتصاب افراد جایگزین از شوک بیرون بیاورد. ما مجددا فرمانده کل قوا را مانند سال 1359 در اتاق جنگ دوران دفاع مقدس در اهواز در سمت فرماندهی دیدیم که حکم داد و فرماندهان را آورد و به صورت حضوری آنها را توجیه کرد، به آنها فرمان داد و در میدان قرار داد.

به گزارش ایکنا، به نقل از خانه ملت، محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس شورای اسلامی، در جریان گفت و گوی تلویزیونی خود با به تشریح  ابعاد و جزییات جنگ تحمیلی ۱۲ روزه پرداخت که در ادامه می خوانیم:

ضمن عرض تسلیت به مناسبت شهادت قریب به هزار نفر از هموطنان عزیز و همچنین عرض ادب و احترام خدمت شما و تشکر از اینکه این گفتگو را پذیرفتید. جناب آقای دکتر تقریبا تنش های بین اسرائیل و ایران، تنش های بسیار دیرپا و درازدامنه ای بوده که در فرایند این تنش ها به نقطه اوج آن رسیدیم و حمله مستقیم اسرائیل به ایران آغاز شد. مسأله این است که چرا تنش ها امروز به این نقطه رسیده و اسرائیل از حمله به ایران به دنبال چه اهدافی بوده است؟

در ابتدا عرض سلام و خداقوت به ملت عزیز و شریف ایران و آرزوی قبولی طاعات و عزاداری یکایک محبین اهل بیت(ع) را از درگاه باری تعالی دارم. در ابتدا یادی از شهدا می کنم؛ سرداران شهیدیکه عمر خود را و بیش از 40 سال در مداومت مجاهدت خود قرار دادند و در نهایت به خواسته خود(شهادت) رسیدند و امروز به برکت زحمات آنها در این نقطه قرار داریم. همچنین از دانشمندان و نخبگان در عرصه فناوری و دانش بنیان ها به ویژه صنعت هسته ای و در رأس آن ملت عزیز و شریف ایران که همواره در صحنه بودند و غیرتمندانه با مال و جان خود در همه فراز و نشیب ها از کشور عزیزمان دفاع کردند، تشکر می کنم. عرض تسلیت دارم به مناسبت ایام عزا و شهادت این عزیزان و امیدوارم هر کجا هستیم نسبت به ایران و ملت ایران وفادار باشیم. عرض ادب و احترام ویژه ای نیز خدمت فرمانده کل قوا، رهبر معظم انقلاب دارم که با تصمیم، فرماندهی و رهبری خود این موفقیت بزرگ را رقم زدند.

درباره نکته ای که اشاره کردید قطعا همین طور است و بحث ما با آمریکا و اسرائیل بسیار دیرینه است. برخی تصور می کنند مشکل ما با آمریکا از بعد از پیروزی انقلاب اسلامی آغاز شده در حالی که هر کجای تاریخ را که می نگریم مخصوصا در صد سال اخیر، همواره جای پای آمریکا با هر حکومت سیاسی که در آن بوده وجود دارد و تلاش داشته ایران را تضعیف کند. از نظر آنها، اگر ایران می خواهد قدرتمند باشد باید تمشیت امور آن با آمریکا باشد و اگر بخواهد مستقل باشد و خودش تصمیم بگیرد مثل صنعت نفت، آمریکا این اجازه را نخواهد داد.

در بخش اول اگر بخواهم به چگونگی آغاز این حمله اشاره کنم باید بگویم رژیم صهیونیستی سالیان سال بود که نماینده و ژاندارم آمریکا در منطقه بود البته همواره بر اساس بارها، نگاه تاریخی و نگاه ایدئولوژیکی خود تضاد و مخالفت هایی داشته که در دوران نتانیاهو ویژه تر شده است. شخصا معتقدم دشمنی نتانیاهو به عنوان نخست وزیر رژیم صهیونیستیبا موضوع ایران، ایرانی و باورهای آنها بیشتر است تا موضوع فلسطین. باور آنها این است که موضوع فلسطین را حل کرده و یا در حال حل آن هستند، البته با دو دولتی آن مخالف است و می گوید دولت دیگری را به رسمیت نمی شناسد، فقط مردم باشند و حکومتی هم داشته باشند اما حق دفاع از خود و یا حق داشتن ارتش و دستگاه های امنیتی را ندارند.

بیشتر شبه دولت است تا دولت.

شبه دولت هم نیست صرفا کسی که امور نان و آب و جمع آوری زباله ها را بر عهده داشته باشد، یعنی حق داشتن دولت که شأن یک کشور باشد را ندارند.

با نگاهی به گذشته می بینیم نتانیاهو همواره این مخالفت را داشته است چه در دوره 1996 تا سال 2000 و چه بعد از آن که مجددا روی کار آمد و از آن زمان چند دوره است که به صورت مداوم حکومت می کند. شخص نتانیاهو با همه رؤسای جمهور آمریکا فارغ از دموکرات بودن یا نبودن آنها، یک اختلاف نظری داشت که می خواست بیشتر به ایران بپردازد اما آنها بر موضوع فلسطین تأکید داشتند.

پروژه اصلی آنها ایران ستیزی بوده است.

بله و آن هم دلیل دارد چرا که ایران قوی و یکپارچه با باورها، تمدن و تاریخ خود در حوزه زیاده خواهی ها و باورهایی که آنها(رژیم صهیونیستی) دارند، قابل پذیرش نیست. آنها راهبردها و باورهایی دارند که برخاسته از نوع بینش سیاسی و دینی آنهاست. آنها موضوع نیل تا فرات را دنبال می کنند و به دنبال سرزمین موعود هستند که رسیدن به این هدف را با استکبار و با آنهایی که خودشان را از همه بهتر می دانند، گره زده و تصور می کنند نسبت به سایر جوامع بشری متفاوت تر هستند.

گویی اسرائیل بر اساس یک سری انگاره های نژادپرستانه شکل گرفته است.

بله. در حقیقت و بی شک جنگی هم که آغاز کرد با هماهنگی با آمریکا بوده چرا که رژیم صهیونیستی هیچ حرکتی را اعم از نظامی و سیاسی در سطح منطقه ای و بین المللی بدون هماهنگی با آمریکا انجام نمی دهد لذا ریشه اصلی همه اینها آمریکاست.

آنها در این مقطع 3 هدف را به صورت روشن برای خود مشخص کرده بودند که هم آنها را در رسانه ها بیان کردند، هم نتانیاهو در قالب یک فیلم ویدئویی آن را گفت و هم وزیر جنگ و وزیر دارایی آنها در این خصوص صحبت کردند. یعنی آنها به دنبال این بودند که هم تغییر نظام سیاسی ایران را رقم بزنند و هم به دنبال این بودند که پایه های قدرت ما را مورد هدف قرار دهند که یکی از آنها هسته ای بود. همچنین حوزه موشکی نیز مورد هدف آنها بود. آنها این سه هدف جدی را دنبال می کردند که به صورت رسمی نیز اعلام کردند.

امروز بنگاه های رسانه ای در دنیا در دست صهیونیست هاست و آنچه را می خواهند به جامعه القا کنند با صدای بلند، با حجم زیاد و به روش های مختلف اعلام می کنند. با نگاهی به تحلیل های صاحبنظران در اندیشکدههای آمریکایی، غربی، اروپایی و شرقی، می بینیم آنها(رژیم صهیونیستی) در هر 3 هدف خود ناموفق بودند و اینجاست که می گوییم آنها در جریان جنگ 12 روزه ای که به راه انداختند به نتیجه نرسیدند. البته نمی گویم ما آسیب ندیدیم؛ جنگ زد و خورد دارد. ما بیش از هزار شهید دادیم که بخش قابل توجهی از آنها زنان، کودکان و مردم عادی بودند اما در پایان این نبرد، موفقیت های بزرگی کسب کردیم؛ یکی از موفقیت های ما این بود که اجازه ندادیم دشمن به اهداف خود برسد و همچنین فرصت هایی نیز برای خودمان ایجاد شد.

فارغ از اهداف راهبردی اسرائیل در جنگ 12 روزه یعنی براندازی و هدف قرار دادن صنعت هسته ای و قدرت موشکی به نظر می رسد دلیل و بنیاد درگیری های اسرائیل با ایران صرفا محدود به این سه مؤلفه نمی شود. بارها گفته شده در منطقه در وضعیتی قرار گرفته ایم که گسل های ژئوپلتیک آن فعال شده لذا انگیزه اصلی و مبنای نگاه اسرائیلی نیز گویا صرفا براندازی نظام جمهوری اسلامی نیست بلکه هدف آنها خود ایران است. اکنون سوال اینجاست که چرا ایران تا این حد موضوعیت پیدا می کند و مورد کینه توزی و ستیزه جویی قرار می گیرد تا جایی که نتانیاهو پروژه و دستاورد سیاسی خود را به طور مستقیم، ایران ستیزی می داند.

پاسخ را باید اینگونه داد که بر فرض که ما نیز با رژیم صهیونیستی کاری نداشته باشیم اما این رژیم قطعا با ما کار دارد.

ما یعنی چه کسی؟

یعنی ایران. فارغ از بحث سیاسی و سیاست ما در جمهوری اسلامی که البته مهم است و باید به آن توجه شود، موقعیت جغرافیایی ایران است که بسیار مهم و بلکه مهم تر از موضوع حوزه سیاسی و سیاستی ماست.

گویا پیش از اینکه اسرائیل با سیاست ایران مشکل داشته باشد، با جغرافیای ایران مشکل دارد.

بله اینها لازم و ملزوم یکدیگرند. با بازگشتی به عقب و نگریستن به جنگ جهانی اول و دوم می بینیم که ایران اعلام بی طرفی کرد اما قدرت هایی که آن روز درگیر جنگ بودند هیچ کدام این بی طرفی را نپذیرفتند.

این در حالی بود که نظام سیاسی ایران در آن زمان وابسته بود و مستقل نبود.

متفقین و متحدین بنا به اندیشه ها، باورها، سیاست ها و خاستگاه‌های خودشان جغرافیای ایران را پل پیروزی می دانستند. این جغرافیا با این تاریخ تمدنی را در کنار مردمی قرار دهید که با این باورها و با نقشی که اسلام در حوزه انسانیت، شرافت، ظلم ستیزی، استقلال، منزلت، معرفت، قدرت، ثروت و ظرفیت های مادی و معنوی ایفا می کند در آن زندگی می کنند و باعث حیاتی شدن موقعیت آن شده اند.

از سوی دیگر این کشور یکدست و یکپارچه بوده و ایران کنونی قابل پذیرش برای رژیم صهیونیستی با چنان باورها و تفکراتی که به دنبال توسعه فضایی و سرزمینی بوده نیست. آنها بر اساس باورهای خود و با حمایت تمام‌قد آمریکا و غرب مقابل ایران ایستادند، از این رو اگر ما با آنها کار نداشته باشیم، آنها با ما کار دارند.

یعنی پیش از اینکه سیاست های ایران تولید قدرت کند، جغرافیای ایران تولید قدرت کرده است.

بله. این تاریخ با این جغرافیا و در کنار این باور، یک کشور مستقل قوی در بُعد مادی و معنوی است. حادثه جنگ اخیر نیز آن را نشان داد. حتما اختلاف سلیقه هایی در داخل کشور وجود داشت و حتی در برخی زمینه ها بیش از اختلاف سلیقه بود به طوری که در اصول و مبانی اصلی نظام و کشور شاهد تفاوت رویکرد بودیم اما زمانی که مورد تهاجم خارجی، آن هم تهاجم رژیم صهیونیستی و در ادامه دخالت و حمله مستقیم آمریکا قرار گرفتیم، این تمدن، باور، جغرافیا، عظمت و این ایران همه یکپارچه شده و در کنار و در حلقه مرکزی رهبر معظم انقلاب گرد آمدند و با یکصدایی یک حرف زدند و این همان قدرتی است که رژیم صهیونیستی همواره نگران آن بوده است.

باز هم به تاریخ برگردیم. به فلات ایران در گذشته بنگرید که از شمال و جنوب به کجا کشیده شده بود و تقریبا دو برابر مساحت فعلی را داشت اما به دلیل ضعف نظام های سیاسی و در جریان جنگ های مختلف طی 200 تا 300 سال گذشته از دست رفت و آخرین آن، جدایی بحرین در سال 1352 بوده است. همه این اتفاقات در نظام های سیاسی مختلف رخ داد اما ملت ایران همواره در برابر آن بحث داشتند. آن زمان نظام های سیاسی بود که در واگذاری ها نقش داشتند اما بعدتر امام(ره) در دوران جنگ تحمیلی نشان داد که می توان در برابر این تهاجمات ایستاد. رژیم بعث و صدام در جنگ علیه ما تنها نبود و همه شرق و غرب با آنها و پای کار صدام بودند. طراحی ها و تانک ها از سوی اتحادیه جماهیر شوروی صورت می گرفت، پول از طرف آمریکا و وابستگان آنها در منطقه تأمین می شد، میراژهای فرانسه را می آوردند و از ارتش های کشورهای متعدد استفاده می کردند با این حال ولایت فقیه و این نظام سیاسی(نظام جمهوری اسلامی) توانست از کیان وطن و اسلام دفاع کند.

به خاطر دارم مقام معظم رهبری آن زمان و ماه های ابتدایی جنگ و در جبهه، نماینده امام(ره) در شورای عالی دفاع بودند و رژیم بعث با حمایت شرق و غرب در میدان حاضر بود. همانجا در میدان جنگ از ایشان سؤال شد که ما برای اسلام می جنگیم یا برای وطن؟ که ایشان فرمودند این سؤال درست نیست و اسلام و وطن بر هم منطبق بوده و لازم و ملزوم و ظرف و مظروف یکدیگرند. آنجا بود که نشان داده شد این باور، نظام سیاسی و جمهوری اسلامی است که از تاریخ تمدنی و فرهنگ ایرانی که همواره موحد بوده است، در مقابل دشمن خارجی دفاع می کند.

یکی از اصلی ترین پرسش ها ناظر بر این مسئله است که آیا ایران نسبت به حمله اسرائیل غافلگیر شد یا خیر؟

حادثه ای که شب اول رخ داد، حادثه بسیار عظیم و بزرگی بود. ظرف 2 ساعت و نیم اول دو اتفاق افتاد. نمی گویم ما در اصل جنگ غافلگیر شدیم. همان شب شهید سلامی در اتاق فرماندهی بود و شهید حاجی زاده سر پُست فرماندهی خود در اتاق فرماندهی‌اش بود، حتی اگر شهید سلامی در اتاق خود نشسته بود و در سنگر فرماندهی‌اش نبود اما شهید حاجی زاده در سنگر فرماندهی خود بود.

پس پیش‌بینی پذیر بود.

آنها می دانستند که احتمال حمله دشمن در آن شب ها وجود دارد. مخصوصا هفته های اخیر معلوم بود که اتفاقاتی در حال رخ دادن است از این رو نسبت به اصل موضوع که این جنگ رخ می داد و در آستانه آن بودیم، غافلگیر نشدیم.

به نظر می رسد بخش قابل توجهی از ضربه اول، تروریستی بود و گویا این جنگ در واقع ترور بود تا جنگ.

هم ترور بود و هم جنگ. آنچه غافلگیرانه بود شیوه عملیاتی بود که رژیم صهیونیستی انجام داد و این خصلت صرفا خصلت این رژیم است.

یعنی در اصل آن کسی تردیدی نداشت.

بله تردیدی نبود. ذات رژیم صهیونیستی تروریست است و افرادی که سر راه آنها قرار بگیرند اعم از فرد، گروه، سازمان یا کشور را با جنایت بر می دارند و هیچ محدودیتی هم برای خود قائل نیستند. آنها در این مسیر نه مسائل انسانی و نه قوانین بین المللی را می شناسند و نه هیچ خط قرمزی دارند.

در واقع اسرائیل یک ارتش ترور است.

بله. آنها کار خود را اینگونه آغاز کردند. ما در نحوه عملیات آنها غافلگیر شدیم. در همان لحظه اول فرماندهان ما را زدند یعنی ساعت 3 صبح کار خود را با زدن فرماندهان ما آغاز کردند. رئیس ستاد، فرمانده قرارگاه خاتم، فرمانده هوافضا، فرمانده سپاه و رده های بعدی و دانشمندان کشور را زدند. تعبیر من این است که آنها در وهله اول مغزهای ما که طراحی ها را انجام می دادند و باید طراحی های خود را فرماندهی می کردند، مورد هدف قرار دادند. در وهله بعد چشم(رادارها) ما را نیز زد. آنها این کار را با امکانات F35، F16، F15(جنگنده) و موشک های کروز و بالستیکی که هواپرتاب هستند، انجام دادند به این معنا که هواپیماهای آنها بر اساس اطلاعاتی که از شنودها، ماهواره ها و قطعا از نفوذی هایی که داشتند، این پرتاب ها(شلیک) را صورت دادند؛ از این رو این نوع عملیات ما را غافلگیر کرد و باید بپذیریم که یک شوک به همه وارد شد.

با این حال فرمانده کل قوا یعنی مقام معظم رهبری، منحصر به فردترین کسی بود که توانست نیروهای مسلح را در اولویت اول قرار داده و ظرف چند ساعت آنها را با انتصاب افراد جایگزین از شوک بیرون بیاورد. یعنی تمام فرماندهان(جایگزین فرماندهان شهید) در همان 3 یا 4 ساعت اول منصوب شدند. تصور نکنید این انتصاب صرفا دادن یک حکم به فردی بود که در رادیو خوانده شود؛ آن فقط برای اطلاع مردم بود. ما مجددا فرمانده کل قوا را مانند سال 1359 در اتاق جنگ دوران دفاع مقدس در اهواز در سمت فرماندهی دیدیم که حکم داد و فرماندهان را آورد و به صورت حضوری آنها را توجیه کرد، به آنها فرمان داد و در میدان قرار داد.

شما دیدید علیرغم ضربه ای که چه در حوزه راداری(به عنوان چشم) و چه در حوزه حذف فرماندهان به عنوان مغز طراحی ها خوردیم، باز هم فرماندهانی از همان نسل با همان تربیت و با همان سابقه به میدان آمدند که من آنها را می شناسم. در ادامه طی 17 تا 18 ساعت بعد یعنی جمعه شب قریب به 150 موشک و 350 پهپاد به سمت دشمن پرتاب کردیم. این قدرت نظامی و حرکت ما بود که توانستیم آن را انجام دهیم.

اسرائیل تصور نمی کرد ایران به این سرعت قدرت خود را بازیابی کند.

آنها تصور می کردند مغز(فرماندهان) و چشم(رادارها) ما را زده اند که حتی ویدئوی ضبط شده ای هم منتشر کردند که ما کار خود را تمام کرده ایم و اکنون نوبت مردم ایران است که به خیابان ها بیایند، این در حالی است که مقام معظم رهبری بارها فرموده اند که دستگاه محاسباتی آمریکایی ها و رژیم صهیونیستی نسبت به ایران، ایرانی، باور و فرهنگ ایرانی هیچ شناختی ندارد. اینکه می گوییم در برابر این مردم موقعیت شناس و زمان شناس که شناخت و تحلیل دقیق دارند و سربزنگاه در میدان هستند و گله گذاری خود را برای وقت دیگری می گذارند سر تعظیم فرود می آوریم به همین علت است. البته این موضوع، مسئولیت ما مسئولان را سنگین تر می کند و مکلف هستیم لطف الهی، معرفت و شناخت مردم را حفظ کنیم و خدای ناکرده نگاه یکبارمصرف به آن نداشته باشیم. آنها این را نقطه ضعف ما می دیدند در حالی که تبدیل به نقطه قوت ما شد از این رو نه تنها اجازه ندادیم آنها به 3 هدف خود برسند بلکه توانستیم یک مزیت هم پیدا کنیم و آن انسجام ملی است. حتی ایرانی های داخل و خارج از کشور از خود حرکت هایی در جنگ شناختی نشان دادند که تأثیر و ارزش آن از موشک های خیبر و فتاح بیشتر بود.

به موضوعی اشاره کردید مبنی بر اینکه اسرائیل به اهداف 3گانه خود یعنی براندازی، صنعت هسته ای و قدرت موشکی ایران دست پیدا نکرد. بدیهی است که دلیل اصلی عدم توفیق دشمن در حوزه براندازی این بود که مردم بار دیگر به پشتیبانی از نظام درآمدند. آیا ارزیابی و شواهد دیگری دارید که اسرائیل توفیقی در رسیدن به اهداف خود در حوزه هسته ای و موشکی ایران نداشت؟

همواره تأکید داشته ام که رژیم صهیونیستی به دنبال از بین بردن عناصر قدرت در ایران بود چرا که ما را دشمن شماره یک خود می داند. وقتی می گوییم آنها به دنبال براندازی بودند صرفا براندازی نبود بلکه براندازی بود که منجر به تجزیه ایران شود. آنها ایران یکپارچه با این جغرافیا را نمی خواهند چرا که همواره برای آنها تهدید است و ملت ایران این موضوع را به خوبی فهمیدند.

می دانستند که جمهوری اسلامی ایران، امروز پاسدار ایران است.

بله. آنها به دنبال براندازی بودند که ثمره آن تجزیه باشد همچون وضعیت کنونی سوریه و چیزی که برای سایر کشورها دنبال می کنند. موضوع دیگر این است که صنعت موشکی، مهم ترین قدرت ما محسوب می شود. در جریان تمامی مذاکراتی که با آمریکا صورت می گرفت هم سه موضوع هسته ای، موشکی و مسائل منطقه با هم مطرح می شد که ما هرگز حاضر نشدیم روی موضوعی جز هسته ای صحبت کنیم و درباره آن هم می گفتیم موضوع را در چارچوب آژانس و NPT دنبال می کنیم و نباید محدودیتی بیشتر از آن به ما تحمیل شود. ما بر اساس NPT می توانیم غنی سازی داشته باشیم.

ما همواره به مردم دنیا، سازمان های بین المللی، دوستان خود و همه گفته ایم هرگز به دنبال سلاح هسته ای نیستیم اما غنی سازی حق ماست. آنها تصور می کنند با هدف قرار دادن دانشمندان ما می توانند غنی‌سازی را در کشور از بین ببرند در حالی که غنی سازی ثمره فعالیت علمی کشور، فرهنگ و توان علمی جامعه ماست و نمی توان آن را با بمب و حذف افراد از بین برد؛ از قضا هرچه تعداد بیشتری از دانشمندان ما شهید شوند، مسیر آنها با افزایش تعداد دانشمندان با قدرت‌تر طی می شود. در حوزه موشکی نیز هرگز اجازه مذاکره نداده و نخواهیم داد و این موضوع همچون غنی سازی در چارچوب جزء خطوط قرمز ماست. رژیم صهیونیستی با اقداماتی که در حوزه موشکی انجام داد می خواست قدرت موشکی ما را از بین ببرد در حالی که در همان شب اول توانستیم 150 موشک شلیک کنیم. آنها آمریکا را پشت خود دارند و آسمان عراق در اختیار آمریکا و آسمان سوریه در اختیار رژیم صهیونیستی است لذا هیچ محدودیتی در حوزه آسمان ندارند همچنین امکانات و تجهیزات زیادی دارند و هیچ محدودیتی برای حضور تا لب مرز ما ندارند و از هیچ دولتی هم اجازه نمی گیرند. اینکه می گوییم رژیم صهیونیستی به دنبال گسترش سرزمینی است شامل زمین و هواست و هیچ قانون بین المللی را نیز بر نمی تابد.

در نهایت ما در حوزه موشکی پاسخ جدی به آنها دادیم. پیش از این در جریان عملیات «وعده صادق 1» می گفتند این موشک ها دقت ندارند و جدی نیست و مثل آبگرمکن هستند اما دیدید که قدرت آتش در همان شب اول نشان داده شد. طی این 12 روز هر روز هم که می گذشت دقیق تر شدیم. آنها با شلیک هر موشک از پهپادها، جمع آوری اطلاعات و هواپیماهایی که می فرستادند، به دنبال زدن تک تک سکوهای موشکی ما بودند اما ما هم در حوزه دفاع هوایی برای آفند موشک ها و هم در نوع مانور به خوبی عمل کردیم. پیروزی ما این بود که نه تنها دشمن به اهداف خود نرسید بلکه توانستیم هدف های نظامی به دشمن تحمیل کنیم و پیروز شدیم. زمین و آسمان رژیم صهیونیستی در دست ما بود؛ ما از شمال تا جنوب و از شرق تا غرب، مراکز تحقیقاتی، مراکز نظامی، فرودگاه ها، مراکز اطلاعات و عملیات، موساد، مراکز مهم اقتصادی و صنایع این رژیم را به صورت نقطه‌زنی مورد هدف قرار دادیم و هر روز دقیق تر شد.

تاب‌آوری اجتماعی رژیم صهیونیستی زمانی تمام شد که دیدند شلیک های ما دقیق است. دکترین نظامی آنها همواره اعلام می کرد سرزمین‌های اشغالی سرزمین موعود آنها بوده و امن ترین نقطه برای زندگی در دنیاست و می گفتند گنبد آهنین اجازه فرود هیچگونه بمب یا موشکی را در این منطقه نمی دهد مگر اینکه قطعا در مبدأ یعنی محل شلیک و یا در مقصد یعنی در آسمان پیش از رسیدن به رژیم صهیونیستی منهدم می شود. با این حال نه تنها آنها نتوانستند به اهداف خود برسند بلکه آنقدر کار ما دقیق بود و موشک ها قدرت ما را بالا برد که تاب آوری آنها نیز به پایان رسید. ما تست موشکی در کویر داشتیم. اینگونه بگویم که گویی یک اتوبان شهید همت از ایران به رژیم صهیونیستی باز کرده بودیم و موشک ها به صورت مرتب در آن شلیک می شدند و آنها توان انهدام آن را نداشتند. آنها می گفتند ایران به لحاظ راداری ما را گیج کرده است که این هم از طراحی های ما بود.

حتی روزی را داشتیم که تنها یک موشک شلیک کردیم اما همان هم به حساس ترین نقطه در بئرالسبع اصابت کرد و بیشترین تلفات را داد. می خواهم بگویم ما در جریان این جنگ تست موشکی برای طراحی آینده نیز انجام دادیم؛ هدف ها معلوم، نقشه معلوم، موشک ها معلوم و نقطه را می زدیم. به قول ما که سابقه رزمندگی داریم، قلق گیری خوبی در حوزه کاربرد موشک ها، شلیک موشک ها و غیرفعال کردن رادارهای آنها داشتیم تا جایی که سیستم پدافندی زانو بزند، لاعلاج و ناگزیر شود و آنها را به نقطه ای برساند که تلاش کردند تا جنگ متوقف شود.

آنها حمله را آغاز کرده بودند و زمانی که اعلام کردند توقف کرده اند ما گفتیم آخرین موشک ها را ما باید بزنیم که زدیم. این قدرت و ظرفیت موشکی ما بود و آنها تا روز آخر هر روز آسیب پذیرتر شدند و نه تنها به اهداف خود نرسیدند بلکه ما با قدرت دفاعی خود تاب‌آوری آنها را زیر سوال بردیم. نتیجه دولتی که جعلی باشد، سرزمینی که غصبی باشد و مردمی که وارداتی باشند، همین می شود.

همه دیدیم که آنها در تجریش چه کردند و مردم ما را مورد هدف قرار دادند و باعث شدند مردم ما تهران را ترک کنند اما انها به شهرهای خودشان در نواحی دیگر ایران رفتند در حالی که صهیونیست ها ناچار شدند به کشورهایی که از آن آمده بودند، بازگردند. این ضعف تاب‌آوری اجتماعی آنها به خاطر این است که نه سرزمین دارند، نه دولت و نه ملت.

همچنین این جنگ نشان داد اگر رژیم صهیونیستی صرفا خود این رژیم باشد حتی یک هفته هم تاب مقاومت در برابر جمهوری اسلامی ایران در بُعد نظامی را ندارد و این آمریکاست که در همه زمینه ها از آنها حمایت می کند لذا در واقع ما با یک آمریکا، یک ناتو، یک غرب و رژیم صهیونیستی به نیابت از آنها جنگیدیم.

یکی از پرسش هایی که مطرح می شود این است که آمریکا همواره پشتیبان اسرائیل بوده اما چه شد که یک گام پیش‌تر آمد و این پشتیبانی به مشارکت تبدیل شد و به تأسیسات هسته ای ما حمله کرد؟

این موضوع روشن است که اسرائیل یعنی آمریکا، یعنی فرزند ناخلف آمریکا، یعنی ایالت پنجاه‌ویکم آمریکا؛ آمریکا است که او را هدایت و فرماندهی می کند و چیزی جز این نیست. نکته بعد اینکه حدود 80 سال از عمر رژیم صهیونیستی می گذرد و آنها از همان زمان آغاز شکل گیری تا کنون هیچگاه چنین آتشی بر خود ندیده بودند؛ نه در جریان جنگ میان اعراب و اسرائیل در دهه 60 و 70 میلادی و نه در سایر اتفاقات. آنها برای اولین بار بود که جنگ را به معنای واقعی جنگ دید و زیر دست و پای ما له شدند. آمریکا آمد که هم آنها را از زیر دست و پای ما درآورد و هم از آنجایی که متوجه شد رسیدن به اهداف هسته ای در توان این رژیم نیست، ناگزیر شد خودش ورود کند و چهره واقعی خود را نشان داد.

در این میان، صداقت آمریکایی را نیز باید بشناسیم. زمانی که در شهرداری تهران بودم، تابلوهایی درباره صداقت آمریکایی نصب می کردیم که به ما خُرده می گرفتند و می گفتند این تابلوها باعث می شود گفتگوها پیش نرود در حالی که حضرت آقا می فرمودند دست چُدنی آمریکا زیر دستکش مخملی است.

پیش از جنگ اخیر نیز قرار بود روز یکشنبه دور ششم مذاکرات غیرمستقیم با آمریکا برگزار شود اما جمعه شب به ما حمله کرد و بعد اعلام کرد اسرائیل به ما(ایران) حمله کرده است اما در روزهای آخر خودش به صورت مستقیم وارد شد و به ایران حمله کرد. جمهوری اسلامی ایران هم پاسخ آمریکا را داد و مرکز فرماندهی این کشور در جنوب غرب آسیا که در بخشی از قطر مستقر بود را با 14 موشک مورد هدف قرار داد و همان شب پاسخ رژیم صهیونیستی را نیز مانند روزها و شب های دیگر دادیم.

شما دو تعبیر قابل توجه داشتید؛ اول اینکه ایران اسرائیل را تبدیل به آزمایشگاه موشکی خود کرد و ما تست های موشکی خود را که تا پیش از این در موقعیت های غیرعملیاتی انجام می دادیم در میدان جنگ انجام دادیم که دستاورد بزرگی برای قدرت موشکی ایران است. دومین نکته این است که در موارد قبلی که اسرائیل آغاز می کرد و انواع جنگ افروزی هایی که در منطقه داشت، هیچگاه ناامنی را به درون اسرائیل نکشانده بود اما ارتش اسرائیل این بار با جنگ افروزی علیه ایران، ناامنی را وارد اسرائیل کرد.

این دستاورد جنگ برای ما به این معناست که دکترین امنیتی، دفاعی و اطلاعاتی آنها شکست خورد و دیگر نمی تواند آن را برای سرمایه گذاران خود تبلیغ کند و بگوید سرزمین امنی برای سرمایه گذاری دارد. اقتصاد آنها از محل گردشگری تأمین می شود اما دیگر نمی تواند از این محل، بودجه خود را تأمین کند یعنی تمام طراحی های مبانی 80 ساله های آنها بر هم خورد؛ همه امنیت سرمایه گذاری به ویژه در حوزه گردشگری، اقتصاد و توسعه آنها ضربه خورد و در حوزه نظامی آسیب پذیری پیدا کردند.

پیش از این و به ویژه طی 2 سال اخیر بعد از 7 اکتبر این تعبیر وجود داشت که اسرائیل از یک منطقه ویرانه می سازد و آن را به دیگران نشان می دهد اما این بار ایران بود که از بخش هایی از اسرائیل ویرانه ساخت و آن را به دنیا نشان داد. یعنی در بسیاری از موارد ما توانستیم به نحوی موازنه را برقراری کنیم.

این از همان پیروزی هایی است که به آن اشاره کردم. رژیم صهیونیستی به صورت ساختاری فرو ریخت. او از دیگران برای حضور در اسرائیل دعوت می کرد و اقتصاد و فناوری خود را تبلیغ می کرد اما وقتی جنگ را آغاز کرد، مطمئن بود پیروز میدان است و هیچ اتفاقی برای او نمی افتد. با این حال دیدیم که نه تنها به 3 هدف خود نرسید بلکه باعث شد دستاوردهایی نیز برای ما حاصل شود. ما بعد از این شاهد مهاجرات معکوس در رژیم صهیونیستی خواهیم بود و همه به کشورهای خود باز می گردند. در جریان جنگ دیدیم که وقتی فرودگاه های آنها بسته شد، صهیونیست ها با کشتی به کشورهای دیگر می رفتند و این یعنی ضربات اساسی به آنها وارد آمده است. آنها به مردم مظلوم غزه ظلم کرده و این شهر را ویران کردند اما اکنون تصاویر ویرانه ها و تخریب هایی که از اسرائیل در جریان جنگ 12 روزه نشان داده شد، شرایط را کاملا متفاوت کرد.

دلیل پیشنهاد آتش بس از سوی اسرائیل و پیگیری آن از سوی آمریکا و در نهایت پذیرش آن از سوی ایران بسیار مورد سوال است. اسرائیل جنگی را آغاز کرد که با وجود اینکه قطعا محاسباتی برای آن داشت، ناچار شد بعد از 12 روز پیشنهاد آتش بس بدهد.

از طرفی به خاطر موفقیت های ما بود که اسرائیل به اهداف خود نرسید و از سوی دیگر تسلط ما بر زمین و هوای آنها تأثیرگذار بود. آنها مدعی بودند 70 درصد موشک ها و پهپادها را پیش از رسیدن به اسرائیل منهدم می کنند اما دیدید که بعد از 12 روز جنگ چگونه عمل کردیم. ما در جریان عملیات های «وعده صادق 1 و 2» تنها یک مرتبه یا دو مرتبه در یک شب موشک شلیک می کردیم یعنی جنگ نبود و صرفا یک پاسخ بود در حالی که در جریان عملیات «وعده صادق 3» در میدان واقعی قرار داشتیم و به صورت متوالی از کشورمان موشک به سمت آنها شلیک می شد و تجربه پیدا کردیم. ما هر روز خود را بهینه و بروزرسانی می کردیم و برای عملیات خود طراحی داشتیم و در نهایت در روزهای آخر به جایی رسیدیم که بیش از 90 درصد موشک هایمان به هدف خود اصابت می کرد.

ما توانستیم با از کار انداختن پدافندهای مراکز نظامی رژیم صهیونیستی، عملیات نظامی خود را ادامه دهیم. در نهایت مرکز مطالعات تحقیقاتی این رژیم، تعداد مجروحان خود را 3520 نفر اعلام کرد که البته سران آنها می گفتند تعداد کشته هایشان تنها 28 نفر است که دروغ است. از هر جامعه آماری و نظامی سؤال کنید به ازای تعداد مجروحان، استانداردی از کشته ها نیز وجود دارد که حدود 6 یا 7 کشته نسبت به تعداد افراد مجروح است؛ یعنی از تعداد 3520 نفر مجروح حداقل باید 500 کشته داشته باشند. برای مثال وقتی یک اتوبوس تصادف می کند و 100 مجروح دارد، حدود 10 فوتی هم دارد و اینها استانداردهایی دارد که کاملا علمی است. بر همین اساس، آنها در همه ابعاد دچار آسیب شدند؛ هم در حوزه توسعه و رشد متوقف هستند و هم در حوزه تاکتیک و تکنیک کم آورده و به اهداف خود هم نرسیدند.

ایران و اسرائیل در زمان جنگ خساراتی به هم وارد آوردند و تلفاتی داشتند. پیام هایی نیز برای اسرائیل به همراه داشت که به منزله دستاوردهای راهبردی و گفتمانی ایران تلقی می شود؛ از جمله در حوزه دیپلماسی عمومی و نوع تصویری که اسرائیل تلاش کرده بود طی این سال ها در منطقه از خود نشان دهد. ارزیابی شما در این باره چیست و ایران چه تأثیری بر تصویر اسرائیل در جهان داشت؟

یکی از دستاوردهای مهم در داخل کشور و همان انسجام ملی بود. امروز هسته سخت جمهوری اسلامی ایران 90 میلیون نفر هستند و همین است که برای ما مهم است. یعنی محاسبات غلط دشمن باعث شد عدو سبب خیر شود اگر خدا خواهد. اخلاص، غیرت و مظلومیت مردم ایران در کنار اقتدار آنها و محبتی که نشان دادند از جمله اتفاقات بزرگ این روزها بود که یک‌شبه در کشور افتاد و مصداق عینی آیه «وَ مَنْ یَتَّقِ اللَّهَ یَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً وَ یَرْزُقْهُ مِنْ حَیْثُ لا یَحْتَسِبُ» بود. خدا این تحول قلبی را ایجاد کرد و همه ملت با هم منسجم شدند و این سرمایه بزرگی است که صرفا برای جامعه ایرانی نبود بلکه این اتفاق در امت اسلامی نیز افتاد و تنها به امت اسلامی هم خلاصه نشد بلکه به جامعه بشری نیز تسری یافت. دانشگاه های آمریکایی و ایرانیان عزیز در آمریکا، کانادا و کشورهای غربی به میدان آمدند، پرچم ایران را گرفتند و مقابل وطن فروشانی که تعداد محدودی داشتند با غیرت ایستادند و خاک در صورت آنها پاشیدند.

در جریان این جنگ، شیخ الازهر از ایران دفاع کرد، امام جماعت مسجدالحرام با خوشحالی از ایران دفاع کرد، اخوان المسلمین در مصر حمایت کردند، مراجع شیعه در ایران، عراق و سایر کشورها و علمای اهل سنت نیز از ایران حمایت کردند و گویا بار دیگر حکم تنباکو صادر شده بود؛ همه اینها آورده های ماست. آهنگ «بوم بوم؛ تل‌آویو» هم یک میلیارد بیننده داشته است. ما هیچگاه در ایران نمی توانستیم چنین کار رسانه ای و با چنین دیپلماسی عمومی داشته باشیم. همچنین دیدیم ایرانی ها چه برخوردی با آنهایی کردند که دم از آزادی می زدند. افرادی را دیدیم که برای حمایت از کشور، سرود و موسیقی درست می کردند. خواننده ای که شعار «مرگ بر ارتش اسرائیل» سر می داد و برای رفتن به آمریکا ممنوع الورود شد. در انگلستان نیز شاهد ممنوع الورود شدن مخالفان رژیم صهیونیستی بودیم.

ایران تنها نیست و این سرمایه بزرگی است که ملی، منطقه ای و جهانی محسوب می شود. امروز هر انسانی که با وحشی گری رژیم صهیونیستی مخالف بود به میدان آمد و اینها همان سرمایه هایی است که به عنوان پیروزی های بزرگ و ماندگار و سرمایه های معنوی برای کشورمان محسوب می شود.

امروز در جامعه این بحث مطرح می شود که آیا مذاکره و گفتگو با آمریکا صورت می گیرد یا خیر؟ خواهش می کنم مردم و جوانان به این موضوع به خوبی دقت کنند. زمانی این سؤال مطرح می شد که چرا با آمریکا گفتگو و مذاکره نمی کنید. دیدیم که برجام فارغ از خوب یا بد، ضعیف یا قوی، محاسن یا معایب خود، به تصویب رسید اما سال 2016 و زمانی که ترامپ روی کار آمد، آن را پاره کرد و از بین برد. با این حال ما باز هم امسال با آنها پای میز مذاکره(غیرمستقیم) آمدیم و زمان دور ششم هم تعیین کرده بودیم. در این میان اسرائیل به ما حمله کرد و آمریکا نمی تواند بگوید آنها حمله کرده و به من ارتباطی ندارد چرا که اسرائیل بدون اجازه آمریکا کاری نمی کند و در نهایت خودش هم به صورت مستقیم وارد جنگ شد و بعد خودش هم آن را متوقف کرد.

وقتی از صداقت آمریکایی می گوییم منظورمان همین است البته این به معنای حرف نزدن نیست. ما معتقدیم خود دیپلماسی هم یک روش مبارزه است همانطور که موشک نیز خود، یک روش مبارزه است چرا که ما با دشمن طرف هستیم و اعتماد به آنها ناشی‌گری است اما به معنای صحبت نکردن هم نیست. اما دیدیم که در برجام هم صحبت کردیم و در نهایت آن را پاره کردند. در حال حاضر نیز اگر موضوع گفتگو مطرح می شود این را بدانید همانطور که ما جنگ تحمیلی را نمی پذیریم، صلح تحمیلی را نیز نمی پذیریم. چرا امروز همه ملت ما پای کار آمده اند و دنیا حمایت می کند به خاطر اینکه می دانند اگر گفتگو می کنیم، حرف حساب داریم. مذاکره برای آمریکایی ها به این مفهوم است که هرچه آنها می گویند را انجام دهیم و این همان یکجانبه گرایی است که آن را قبول نداریم.

سال ها قبل نیز به این موضوع اشاره کرده بودم که ما مذاکره را نیز یک روش مبارزه می دانیم تا به دنیا نشان دهیم آمریکا اهل صلح یا مذاکره نیست و هر کجا منافع یکطرفه آنها برقرار شود آن را قبول می کند؛ آنها نه به قوانین بین المللی معتقدند و نه بویی از انسانیت و شرف برده اند؛ فقط به خواسته های یکطرفه خود با هر کسی معتقد است.

اگر ما وارد مذاکره شویم، موضوع آن چه خواهد بود؟

قطعا باز هم موضوعات هسته ای مطرح می شود که مواضع ما مشخص است. فناوری هسته ای حق ما بوده و نه تنها خط قرمز ما بلکه فراتر از خطوط قرمز ماست چرا که بر اساس NPT بوده و همه کشورها حق دارند غنی سازی داشته باشند. آنها می خواهند ما غنی سازی نداشته باشیم که معنا ندارد. اگر بحث مذاکره است، اول آمریکایی ها باید به طور روشن پاسخ دهند وقتی پشت میز مذاکره نشسته بودیم، چرا به ما حمله کردند. آنها اول باید ضمانت بدهند که نمی دهند. اگر صداقت دارند باید خسارت تجاوزات خود که خلاف همه قوانین بین المللی بود را بدهند. حداقل این است که از مذاکرات باید یک پاسخ منطقی به افکار عمومی دنیا بدهیم و این لازم است.

ممکن است بگویند که آنها باز هم کار خود را ادامه می دهند. پاسخ این است که به همین دلیل است که امروز همه دنیا و مردم(به جز آنهایی که همدست آنها هستند) ما را تحسین و آنها را محکوم می کنند. اخیرا صدراعظم آلمان اعتراف کرد که اسرائیل در حال انجام دادن همه کارهای کثیف غرب است. پس مشخص است زباله دان اینجاست که همه کارهای کثیف را انجام می دهد؛ ما با اینها طرف هستیم. این در حالی است که وجدان بشری تفکر دیگری دارد، همه کشورها تابع آنها نیستند و به تعبیر حوزه بین الملل کشورهای حوزه جهان جنوب یکپارچه پای کار آمدند و از ما حمایت کردند لذا گفتگو کردن ضرورت دارد اما دلیلی ندارد حرف زور آنها را بپذیریم، باج بدهیم، از حق خود بگذریم یا از خطوط قرمزمان عبور کنیم.

نکته مهم این است که دو چیز باید در مذاکره مشخص شود؛ برقراری امنیت باثبات در منطقه و تأمین انتفاع اقتصادی جمهوری اسلامی به این معنا که هر تحریمی که آمریکا علیه ما و به بهانه های مختلف حقوق بشری، تروریستی و هسته ای گذاشته است  باید رفع شود تا ما انتفاع اقتصادی به معنای رشد اقتصادی پیدا کرده و بتوانیم با دنیا تجارت آزاد داشته باشیم. بانک مرکزی، نفت و ظرفیت های اقتصادی ما باید آزاد شود. این موضوعات راهبردی است که در مذاکرات مطرح می شود.

معتقدم ما در شرایطی قرار داریم که دستاوردهای بزرگی را برای کشور رقم زده ایم البته قطعا خسارات مادی و معنوی دیدیم و افراد بزرگ و عزیزی به شهادت رسیدند اما درس های بزرگی نیز گرفتیم. ما اگر صدها موشک نیز در جریان مانورها تست می کردیم هیچگاه به قابلیتی که امروز در طول 12 روز جنگ رسیدیم، نمی رسیدیم. این اندوخته ای است که به هیچ قیمتی و با هیچ پولی برای ما به دست نمی آمد. از این پس عناصر قدرتی خود را محکم تر می کنیم.

گویا پیشنهاد آتش بس نشانه این بود که مجددا در حوزه قدرت شلیک موشکی به یک موازنه رسیده بودیم.

دکتر قالیباف: بله. تردید نکنید اگر آنها توان ادامه داشتند، لحظه ای متوقف نمی شدند. آنها نتوانستند که نماندند لذا برای همین پیروزی نصیب ما شد. این جنگ دستاوردهای تکنیکی و نظامی و دستاوردهای اجتماعی و معنوی در حوزه نرم برای ایران به همراه داشت. گاهی که بحث مقابله با رژیم صهیونیستی پیش می آید برخی می گویند وقتی ما اینها را زدیم، این قدرت را داشتیم و تاب‌آوری آنها تمام شد چرا آنقدر ادامه ندادیم که شکست بخورند. آنها تصور می کنند صرفا با قدرت نظامی می توانیم رژیم صهیونیستی را نابود و ساقط کنیم و یا آنقدر موشک بزنیم تا تمام شوند.

معتقدم قطعا همه قدرت ما قدرت نظامی و قدرت سخت نیست و ظرفیت های دیگری نیز وجود دارد که می تواند آنها را سر جای خود بنشاند و آنها باید آن روز را ببینند چنانچه دستاوردهای ایران در جریان جنگ 12 را دیدند. امروز آمریکا که دانشجویان طرفدار ایران و طرفدار فلسطین را از دانشگاه کلمبیا اخراج می کند باید بداند اگر این ظلم ادامه یابد و ماهیت آمریکا همینطور پیش برود و از اسرائیل حمایت کند و در همین مسیر بخواهد کار سخت نظامی مانند این جنگ را صورت دهد، پاسخ محکمی می گیرد. همین دستاوردها مهم ترین نگاه راهبردی است که امروز همه امت اسلامی و جامعه بشری در مقابل آنها می ایستند و آنها نیز نمی توانند در مقابل اراده ملت ها، جوامع بشری و مردم بایستند و این نگاه، راهبردی است.

ما به دنبال کشورگشایی، جنگ و جنایت نیستیم. این ظرفیت هایی است که وجود دارد حتی اگر دولت هایی مانند غربی ها قصد داشته باشند با آن مقابله کنند. این یک ظرفیت است. این هسته های مردمی با این نگاه راهبردی، از هر دین و مذهبی در مقابل ظلم می ایستند و هرکس در مقابل ظلم و رفتارهای شیطانی ایستاد، ما او را مجاهد و انسان شریف و باغیرت می دانیم. این انسان با این نگاه می تواند روی اقتصاد و انرژی نیز اثر بگذارد.

ما به عنوان ایران و یک کشور قدرتمند نمی توانیم بپذیریم ناامنی ها برای ما و امنیت برای رژیم صهیونیستی و آمریکا باشد یا هزینه های تأمین امنیت برای ما و منافع تأمین امنیت برای آمریکا باشد؛ اینها شدنی نیست.

یکی دیگر از مسائلی که در طول این دوره بسیار بسامد پیدا کرد، موضوع انسجام اجتماعی و همبستگی ملی شکل گرفته میان ایرانیان بود. سؤال اصلی این است که از منظر شما این انسجام چگونه شکل گرفته و چگونه می توانیم آن را باقی نگاه داریم؟

این سؤال بسیار مهم است. معتقدم در این جنگ 12 روزه بزرگ ترین دستاوردی که کسب کردیم ایفای نقش مردم و به میدان آمدن آنها بود. اگر بخواهم صریح و شفاف خطاب به آنهایی که در این تجاوز با هدف براندازی ایران، فروپاشی و تجزیه اقدام کردند بگویم این است که آنها باید بدانند هسته سخت این نظام، 90 میلیون نفر هستند که همه یکپارچه‌اند. آنها باید بدانند امروز ایرانیان تنها به دو دسته تقسیم شده اند؛ وطن دوست و وطن فروش.(دسته‌بندی دیگری وجود ندارد) ما وطن و اسلام را با هم منطبق می دانیم و این مهم ترین دستاورد ما بود که ملت ایران با سلایق مختلف اینگونه به میدان آمدند؛ از آقای چاوشی تا آقای محمود کریمی، از مراجع شیعه تا علمای اهل سنت، چه در داخل و چه در خارج و اینها ظرفیت کشورماست.

امروز مبنای قضاوت مردم ما همانطور که معروف شده، «ایران-چک» است که نگاه کن چه کسی با ایران است و چه کسی با ایران نیست. ایرانیان خارج از کشور را ببینید که ممکن است با هم، هم‌عقیده نباشیم و اختلافاتی داشته باشیم و بعضا این اختلافات مبنایی باشد اما دیدیم که کار به جایی رسید که گفتند دیگر هیچ کس نباید با همان کسی که در حال مصاحبه با ایران اینترنشنال بود، به دلیل حمایتی که از ایران کرد، مصاحبه کند و خود این بزرگ ترین دستاورد است.

ایران اینترنشال بعد از این 12 روز به اسرائیل اینترنشنال تبدیل شد.

شما تا پیش از این افرادی را می دیدید که هیچگاه به رسانه ملی نمی آمدند و نمونه آن آقای شمس الواعظین است. برخی ورزشکاران نیز بودند. سحرگاه همان جمعه که والیبالیست های ما مسابقه جهانی داشتند با سلام نظامی وارد میدان شدند. چه کسی به آنها گفته بود؟ کسی به آنها نگفته بود بلکه در درون آنها بود. همان چیزی که عنصر اصلی امتیاز راهبردی ما در مقابل دشمنان است. همه پای کار آمدند. بیش از 450 نفر در داخل و خارج نیز نامه ای برای دفاع از ایران امضا کرده و اسرائیل را محکوم کردند.

اینها چیزهایی است که اسرائیل فاقد آن است.

رپرهای ایرانی را ببینید، ممکن است خیلی حرف باشد اما ببینید که امروز رپرهای ایرانی ایستادند و همه رپرهای آن طرف را در دفاع از ایران از میدان خارج کردند. اینها همه ظرفیت هایی بود که به وجود آمد. حتی افراد بی حجاب هم در حمایت از ایران ایستادند. مصداق کلام شهید سلیمانی که گفته بود این دختر بی حجاب نیز دختر من است را این روزها دیدیم که یک دختر بی حجاب نیز با گذاشتن استوری از پرچم ایران، از وطن خود دفاع کرد.

ما بارها و از 20 سال پیش با دوستانی که اخیرا به شهادت رسیدند همچون شهید باقری، شهید محرابی، شهید رشید، شهید کاظمی، شهید ربانی و همه شهدا به ویژه شهید سلیمانی و شهید احمد کاظمی صحبت می کردیم که اگر تجاوزی رخ دهد و سال 59 تکرار شود، جوانان امروز مانند همان سال باز هم به میدان می آیند؟ در پاسخ به این سؤال تردید داشتیم. طی حوادثی که در دفاع از حرم پیش آمد به حاج قاسم گفتم این جوانان پای کار آمدند پس جوانان ما می آیند اما تصور می کردیم همه آنها نمی آیند بلکه عده ای از آنها می آیند و محدود هستند. همان روز هم که دور از وطن بودیم باور داشتیم برای امنیت ملی و وطن تلاش می کنیم.

امروز خطاب به دوستان شهیدم می گویم: شهید کاظمی، شهید باقری ای کاش بودید و می دیدید که همه ایران محکم تر از سال 59 که همه شرق و غرب به سردمداری حزب بعث به ما حمله کرد، به پا خاستند. جوانان دهه هشتادی ما به مراتب محکم تر از جوانان دهه چهلی که ما نیز جزئی از آنها و در دوران دفاع مقدس بودیم، مردانه تر و صمیمانه تر پای کار آمدند. ایران زنده است، بندگی و مردانگی نیز تاریخ، فرهنگ و باور این کشور است. من به شرف، گذشت، مردانگی، غیرت و محبت این مردم درود می فرستم.

در این مدت دیدیم نانوایی را که علیرغم اینکه برادرش شهید شده بود، پای تنور ایستاد و نمی رفت چون مردم نان می خواستند. کودکی را دیدیم که به مردمی که در صف بنزین بودند، شربت و آب خنک می داد. افرادی که برق و آب را کمتر مصرف می کردند. این برادری، اخوت و متانت مهم است و سلیقه و مذهب افراد مهم نیست. چیزی که مهم است این است که وطن و اسلام منطبق بر هستند. مهم، بشریتی هستند که به مقابله با زور، ظلم و جور می پردازند. مهم، غیرت و همت ایرانی و اسلامی است که در مقابل دشمن ایستاده است و هیچ پیروزی بزرگ تر از این نیست.

امروز دیدیم همه مردم از منتقدان و مخالفانی که در چنین شرایطی گِرد ولی فقیه که فرمانده کل قوا از سال 59 و در اتاق جنگ بود، جمع شده بودند گرفته تا ایشان که اینگونه حکیمانه، مدبرانه، شجاعانه و شهادت‌طلبانه در میدان فرماندهی کردند و تا آن کودک و آن مادری که باردار بود و مظلومانه به شهادت رسید، پای کار هستند. ما باید قدر این ملت و ارزش آنها را بدانیم و در برابر آنها سر تعظیم فرود آوریم. با همه وجود عرض می کنم، راه شهدا و مردم را حفظ می کنیم و با افتخار، فدای چنین ملتی می شویم، جان خود را برای این وطن، ملت و فرهنگ می دهیم و از خداوند طلب عاقبت به خیری داریم.