کد خبر: ۴۳۰۸۵۵۵

تاریخ: ۱۱ مهر ۱۴۰۴ - ۲۲:۵۶

بیان جایگاه علم و تقوا در یادبود همسر جلیل‌القدر آیت‌الله العظمی سیستانی

مراسم بزرگداشت علویه جلیله، حاجیه خانم شیرازی، متعلقه مرجع اعلی شیعیان، حضرت آیت‌الله العظمی سیدعلی سیستانی با حضور علما، سیاستمداران و اقشار مردم در مسجد الغدیر تهران برگزار شد.

به گزارش خبرنگار ایکنا، مجلس بزرگداشت همسر گرانقدر مرجع اعلی شیعیان، حضرت آیت‌الله العظمی سیستانی در مسجد الغدیر به دعوت دفتر نمایندگی ایشان در تهران و مؤسسه راه ایمان، شامگاه امروز، جمعه ۱۱ مهرماه برگزار شد.

در این مراسم آیت‌الله سیدمصطفی محقق داماد، حجت‌الاسلام و المسلمین حسن روحانی، سیدعباس عراقچی، محمدرضا عارف، علی لاریجانی، حجت‌الاسلام و المسلمین هادی غفاری، محمد هاشمی، نمایندگانی از دفتر آیت‌الله علوی بروجردی، نمایندگانی از دفتر آیت‌الله روحانی و تنی چند از علما و سران بلند پایه کشوری و لشکری حضور داشتند.

این مراسم با قرائت آیاتی چند از کلام‌الله مجید از سوی محمدرضا پورزرگری آغاز شد، پس از قرائت قرآن، مادحین به ذکر مصیبت اهل بیت(ع) پرداختند. در ادامه این مراسم، رستگاری به سخنانی در وصف بانوی جلیل‌القدر و خاندان ایشان پرداخت.

پس از قرائت آیاتی از سوره‌ مبارکه الرحمن حجت‌الاسلام و المسلمین رضوانی‌زاده سخنانی ایراد کرد.

وی سخنان خود را با حدیث شریف علوی «طَلَبُ العِلمِ فَريضَةٌ عَلى كُلِّ مُسلِمٍ و مُسلِمَة» آغاز کرد و درباره علم، جایگاه آن و جایگاه مرجعیت گفت: علم و دانش فضیلت و شرافتی‌ است که با داشتن آن کسی نیاز به عامل شرافت بخشی دیگر ندارد.

وی سپس به حدیث علوی در این باره استناد و بیان کرد: «كَفى بِالعِلمِ شَرَفا أن يَدَّعِيَهُ مَن لا يُحسِنُهُ ، و يَفرَحَ بِهِ إذا نُسِبَ إلَيهِ ، و كَفى بِالجَهلِ ذَمّا يَبرَأُ مِنهُ مَن هُوَ فيه» (در ارجمندى دانش همين بس كه كسى هم كه آن را نيك دانا نيست دم از داشتن آن مى‌زند و هر گاه نسبت علم و دانايى به او داده شود، خوشحال مى‌گردد و در نكوهندگى نادانى همين بس، كه حتى آدم نادان و بى‌بهره از دانش، از آن بيزارى مى جويد).

وی در توصیف علم گفت: علم فضیلتی بدون محدودیت زمانی است که سن در آن مدخلیت ندارد همان‌طور که شعار اسلام این است: «اُطلُبوا العِلمَ مِنَ المَهدِ إلَی اللَّحْد». علم فضیلتی است که محدودیت مکانی ندارد چنانچه در روایت آمده است: «اُطْلُبُوا اَلْعِلْمَ وَ لَوْ بِالصِّينِ». همچنین علم فضیلتی است که محدودیتی در رابطه آموزگار ندارد «فخُذِ الحِكْمَهَ ولَو مِن أهلِ النِّفاق» (حکمت را، گرچه از منافقان، فرا گير).

وی در شرح اینکه کدام علم منظور این روایات است با نقل روایت شریف نبوی این علم را، علمی می‌دانست که دانستن آن سودمند و ندانستن آن مضر باشد.

وی افزود: فیض کاشانی در شرح حدیث نبوی، علوم نافع اصلی را به علم عقائد، علم احکام، علم اخلاق تقسیم می‌کند و مابقی علوم، خوب و فضیلت هستند، اما علوم نافع اصلی این سه علم هستند.

ایشان سپس با اشاره به خطبه ۱۹۳ نهج‌البلاغه، «المتقین» گفت: حضرت در این خطبه ۱۱۰ صفت از متقین را نقل می‌کند که یکی از آنها را تشنگی برای جست‌وجوی علم نافع نام می‌برد.

رضوانی‌زاده سخنان خود را با حدیث شریف علوی در خصوص اهمیت درجه علم ادامه داد و گفت: «مَنْ كَانَ مِنْ شِيعَتِنَا عَالِماً بِشَرِيعَتِنَا فَأَخْرَجَ ضُعَفَاءَ شِيعَتِنَا مِنْ ظُلْمَةِ جَهْلِهِمْ إِلَى نُورِ الْعِلْمِ الَّذِي حَبَوْنَاهُ بِهِ جَاءَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ عَلَى رَأْسِهِ تَاجٌ مِنْ نُورٍ يُضِي‏ءُ لِجَمِيعِ أَهْلِ الْعَرَصَاتِ وَ حُلَّةٌ لَا تَقُومُ لِأَقَلِّ سِلْكٍ مِنْهَا الدُّنْيَا بِحَذَافِيرِهَا ثُمَّ يُنَادِي مُنَادٍ يَا عِبَادَ اللَّهِ هَذَا عَالِمٌ مِنْ تَلَامِذَةِ بَعْضِ عُلَمَاءِ آلِ مُحَمَّدٍ أَلَا فَمَنْ أَخْرَجَهُ فِي الدُّنْيَا مِنْ حَيْرَةِ جَهْلِهِ فَلْيَتَشَبَّثْ بِنُورِهِ لِيُخْرِجَهُ مِنْ حَيْرَةِ ظُلْمَةِ هَذِهِ الْعَرَصَاتِ إِلَى نُزْهَةِ الْجِنَانِ فَيُخْرِجُ كُلَّ مَنْ كَانَ عَلَّمَهُ فِي الدُّنْيَا خَيْراً أَوْ فَتَحَ عَنْ قَلْبِهِ مِنَ الْجَهْلِ قُفْلًا أَوْ أَوْضَحَ لَهُ عَنْ شُبْهَة»، (هر كه پيرو و شيعه ما بوده و عالم به دستورات ما باشد و پيروان ضعيف و ناتوان ما را از تاريكى جهل و نادانى به نور علم و دانشى كه به او عطا نموده‏‌ايم خارج سازد، روز قيامت تاجى از نور بر سر دارد و تمامى اهل آن ساحت را روشن سازد و نيز جام‌ه‏ایی دارد كه تمام دنيا با ذره‌‏اى از رشته و نخ آن برابرى نمى‏‌كند. سپس ندا كننده‏‌اى فرياد برآورد: اى بندگان خدا اين فرد دانشمند، يكى از شاگردان علماى آل محمد است! و بدانيد افرادى كه در اين سرا با توسل، به نور دانش او از حيرت جهل و نادانى، برون رفته‌اند، در آن سرا نيز به كمك نور او، از تمام عرصه‌‏ها به بهشت‏‌هاى دور رهنمون شوند. پس به هر كه در دنيا خيرى آموخته، و قفل جهل و نادانى از قلبش گشوده، يا شبهه‏‌اى را برايش روشن و آشكار ساخته، همه و همه را از آن عرصه‏‌ها خارج مى‏ سازد).

او فقها و مراجع شیعه را جزء مصادیق بارز این حدیث علوی و از مفاخر شیعه دانست. همچنین ایشان آیت‌الله سیستانی را مرجع اعلی جمیع شیعیان در هر کجای جهان و نه کشوری خاص دانست که مفخر شیعیان است.

او در پایان با بیان فضائل علویه مرجعیت شیعه و همچنین مرجع اعلی به پایان برد و گفت: آیت‌الله سیستانی مرجعی‌ است که کنون  یک وجب زمین ملکی نداشته و در خانه استیجاری زندگی می‌کند.

وی افزود: فقاهت علاوه بر درجات علمی و تسلط بر استخراج احکام، نیازمند تقوا و دوری از شهوت ریاست، شهرت و نام است که این مرجع عالیقدر مصداق بارز این مسئله است که در روایت نیز به آن اشاره شده است: «فَأمّا مَن كانَ مِن الفُقَهاءِ صائنا لنفسِهِ حافِظا لِدينِهِ مُخالِفا على هَواهُ مُطِيعا لأمرِ مَولاهُ فلِلعَوامِّ أن يُقَلِّدُوهُ» اما هر فقيهى كه خويشتندار و نگاهبان دين خود باشد و با هواى نفسش بستيزد و مطيع فرمان مولايش باشد، بر عوام است كه از او تقليد كنند.

یادآور می‌شود، بانو علویه بزرگوار، دختر آیت‌الله سیدمیرزا حسن، نوه آیت‌الله العظمی سیدمحمدحسن شیرازی (مجدد شیرازی) قدس سرهما، همسر مرجع عالیقدر آیت‌الله العظمی سیدعلی حسینی سیستانی در نجف اشرف به جوار رحمت الهی شتافت. پیکر این بانوی مکرمه هفتم مهرماه با  حضور پرشکوه مؤمنان خداجو در کربلای معلی تشییع شد.

گزارش تصویری این مراسم را اینجا بببنید.