کد خبر: ۴۳۱۱۱۴۲

تاریخ: ۲۴ مهر ۱۴۰۴ - ۲۳:۱۲

ارادت شاعران انقلاب به قافله «پنج گنج شهادت»

یادواره ادبی «پنج گنج شهادت»، گرامیداشت سرداران شهید «دفاع مقدس ۱۲ روزه» با هدف پیوند میان شعر و حماسه، ترویج فرهنگ ایثار و شهادت و تقویت گفتمان مقاومت با حضور شاعران انقلابی کشورمان در بهشت زهرا(س) تهران برگزار شد.

به گزارش ایکنا، یادواره ادبی «پنج گنج شهادت» با هدف پیوند میان شعر و حماسه، ترویج فرهنگ ایثار و شهادت، و تقویت گفتمان مقاومت با حضور خانواده‌های معظم شهدا، جمعی از شاعران و اهالی فرهنگ از کشورهای ایران، افغانستان، سوریه و پاکستان، به دبیری سیدمسعود علوی‌تبار؛ عصر پنجشنبه؛ 24 مهر ماه در قطعه 24 گلزار شهدای بهشت زهرا(س) تهران برگزار شد.

این مراسم با گرامیداشت یاد شهدای والا مقام «دفاع مقدس 12 روزه» در تبیین ابعاد شخصیتی، اخلاقی و مبارزاتی آنها، توسط ذهن و زبان چهره‌های برجسته شعر و ادب حوزه ایران فرهنگی، علاوه بر خلق فضایی آکنده از معنویت و روحانیت، ضرورت اقدامات و فعالیت‌های مؤثر فرهنگی بیشتر در حوزه ایثار و شهادت را یاد آور شد.

در این آئین، شاعران با قرائت سروده‌ها، و حاج صادق آهنگران، صدای ماندگار و نواگر نام آشنای دفاع مقدس، با مداحی و حماسه‌خوانی شورانگیز خود؛ یاد و خاطره شهیدان را گرامی داشتند.

در بخشی از شعرخوانی‌های این مراسم خانم «هیلانه عطاء‌الله» شاعر مسیحی از دمشق به قرائت شعر عربی خود در مدح سپهبد شهید؛ محمد باقری پرداخت.

سرداران والامقام سپهبد محمد باقری، سردار سرلشکر غلامرضا محرابی، سردار سرلشکر مهدی ربانی، سردار سرلشکر محمد حسن محققی و سردار سرلشکر محمدرضا نصیر باغبان، پنج سردار شهید آرمیده در قطعه 24 بهشت زهرا(س) تهران هستند که این یادواره به نام این شهدای والامقام به همت مرکز پاسداشت زبان و ادبیات فارسی سازمان صدا و سیما و سازمان بهشت زهرا(س) تهران برگزار شد.

مرام باقری‌ها سینه دریایی است انگار

در این مراسم شاعرانی چون علیرضا قزوه، ناصر فیض، مصطفی محدثی‌خراسانی، محمود حبیبی‌کسبی، سیدمسعود علوی‌تبار، محمد زارعی، میثم داودی، ناصر دوستی، احمد شهریار، هیلانه عطاء الله، سیده کبری حسینی بلخی، طیبه عباسی، نجمه پورملکی و پروانه نجاتی حضور داشتند.

در ادامه برخی از اشعار ارائه شده در این محفل را مرور می‌کنیم:

تقدیم به شهید محمد رضا نصیر باغبان (محسن باقری) با الهام از صحبت‌های دختران این شهید؛

با شهادت اگر نمی‌رفتی

حیف بود از میان ما بروی

آفتاب زلال و گرم جنوب

حیف بود از جهان ما بروی

دیدی آخر نشد ببینیمت؟

بعد سال‌ها که آمدی خانه

دیدی آخر نشد وداع کنیم

چشم در چشم و شانه در شانه؟

همه عمر در سفر بودی

خانه‌ات خاکریز و سنگر بود

خستگی را نمی‌شناخت دلت

برق چشمت، هزار لشکر بود

غبطه خوردند بر ایستادگی‌ات

نخل‌های بلند خوزستان

سوز خمپاره الف دزفول

همسفر با تو بود تا لبنان

از سحرگاه روشن زاگرس

تا شب رشته کوه هِندوکُش

مرهم داغ بامیان بودی

در تب غربت پرستوکُش

از یمن تا عراق و بوسنی و شام

جبهه عشق، رزمگاهت بود

مرزهای زمین چه معنا داشت؟

آسمان مقصد نگاهت بود

حاج قاسم که آسمانی شد

درد با تو رفیق‌تر شده بود

داغ «سید حسن» که پیرت کرد

گریه‌هایت عمیق‌تر شده بود

طرح جغرافیای ایثارت

گوشه نقشه‌ها نمی‌گنجید

پا به پای شکوفه زیتون

عطر پیراهنت به قدس رسید ...

شوق ماندن نداشت چشمانت

زنده بودی فقط برای وطن

همه عمر از وطن گفتی

آخرش هم شدی فدای وطن

بعد چندین دهه مجاهدتت

در صف جبهه‌های بیداری

سرزمینت تو را بغل کرده

با سه رنگی که دوستش داری

سروده: طیبه عباسی

در مقام سرلشکر شهید محمد باقری

محمد؛ حسن؛ از برادر حسن به برادر محمد

می‌آیی کمی خاک بردار و با خود بیاور، محمد!

کمی خاک مشهد، کمی خاک تهران، کمی خاک اَفشُرد

کمی خاک خط مقدم، کمی خاک سنگر، محمد!

پدر باز پشت سرت آب می‌ریزد از کاسه چشم

تو بار دگر رد شو از زیر قرآنِ مادر، محمد!

بیا با لباست به همرزم‌های خودت فخر بفروش

کفن بر تن خود کن از پرچم پاک کشور، محمد!

می‌آید علی‌اکبر از این طرف بی گمان پیشوازت

که مانند او از تو هم اربا ارباست پیکر، محمد!

حسین از پی او می‌آید، سرت را به زانو بگیرد

که مانند او پای ایمان خود داد‌ه‌ای سر، محمد!

لذیذا تو که شام معراج تو، چون دو بال عروج‌اند

تو را یک طرف همسر و یک طرف نیز دختر، محمد!

عزیزا تو که روز محشر، به پاس مقام شهادت

به پرونده‌ات می‌خورد مُهر تایید حیدر، محمد!

فراخوانده‌ای لشکر خویش را صبح تشییع‌ات، انگار

تو فرمانده‌ای، صف کشیده‌ است پشت تو لشکر، محمد!

مزار تو عطر گل سرخ دارد که در روز تدفین

غسیلی به خون دل و اشک چشمان رهبر، محمد!

شکستی ولی مثل آیینه در حال تکثیر هستی

کجایی ببینی شکوه خودت را برادر، محمد!

که بعد از تو سجیل، جان می‌کند از تن لشکر فیل

که بعد از تو خیبرشکن می‌کند فتح خیبر، محمد!

ظهور است نزدیک و سربازهای تو چشم انتظارند

که رجعت کنی با امام خودت بار دیگر، محمد!

سروده: محمد زارعی

غزل شهید حسن محقق

به نام عشق، به قصد سفر به سمت خدا

دلش سپرده به دریا، ز بند خاک رها

تو رفتی و نفس صبح عطر خون دارد

زمین شکفت به نامت، چو لاله در صحرا

نه سنگر و نه شب تیره، سَدِ راه تو شد

قفس شکستی و آزاد از حصار بلا

ترنمی ز لبانت به رنگ آئینه

تلاوتی‌ست که می‌خواند آیه «احیا»

به خاک خفته‌ای اما فروغ می‌بخشی

بتاب در دل ما ای ستاره یکتا

سلام ما به تو ای عاشق و محققِ نور

تجلی سخنت جاودانه در دل ما

سروده:  سیده‌کبری حسینی‌بلخی

مرثیه‌ای برای سردار (با احترام به درددل‌های دختران شهید باقری )

سه دختر داشت اما این یکی بابایی است انگار

مسافر بود اما این سفر رؤیایی است انگار

غم بیست‌وسه خرداد آتش زد به جان ما

کنار خانواده مرگ‌ها غوغایی است انگار

فرشته نام محبوبی‌ست ای سردار فرمانده

فرشته زیستن در خانه استثنایی است انگار

برادر تا برادر فرق دارد نابغه، نخبه

مرام باقری‌ها سینه دریایی است انگار

وطن سرباز می‌خواهد، بدن پرواز می‌خواهد

شهادت بال سرخ آسمان‌پیمایی است انگار

تو در جغرافیای صلح جنگیدی تمام عمر

دفاع از آب و خاک انگیزه شیدایی است انگار

دفاع از مرد، طوفان، همت طوفنده می‌سازد

تو را این سرنوشت آوازه دانایی است انگار

همیشه از شما گفتن، اسیر داغ‌تان بودن

برای زینب این شعر هم زیبایی است انگار!

سروده: پروانه نجاتی

قطعه بیست‌وچهار

چه گنجی بهتر از گنج شهادت می‌شود پیدا؟

خدا وقتی بخواهد نقشه راحت می‌شود پیدا

به ربانی‌ترین حالت به محرابی‌ترین صورت!

در این راهی که می‌بینی سعادت می‌شود پیدا

کنار قطعه فرماندهان ارشد جبهه

بهشت گمشده با عطر تربت می‌شود پیدا

شبیه قبر چمران هیچ قبری رنگ پرچم نیست

که حتی از دل خاکش صلابت می‌شود پیدا

زِ تهرانی مقدم تا محقق جستجو کردم

عیار این حسن‌ها در حقیقت می‌شود پیدا !

دل سردارهای وعده صادق شده باعث

در آئینه اگر روح صداقت می‌شود پیدا

شهید هفتم تیر آمده از زیر خاکستر

چو خورشیدی که پشت ابر غیبت می‌شود پیدا

همین جا کشوری با روح پروازش فرود آمد

که گاهی در زمین هم این شهامت می‌شود پیدا

به تحسین شهیدان باقری، آرش به حرف آمد

چنین اسطوره جنگی به ندرت می‌شود پیدا

از آن سردار دریادل که جان‌ افشرده در طوفان

فرشته، گوهری با این اصالت می‌شود پیدا

همه در سایه امن نصیرِ باغبان‌هاییم

که این آسودگی با رنج و زحمت می‌شود پیدا

همین جا با عصایش آمده پیر خراسانی

در این مکتب ارادت در زیارت می‌شود پیدا

قرار ما همیشه ساعت بیست‌وچهار اینجا

که در این ساعت از شب اوج رحمت می‌شود پیدا

سروده: نجمه پورملکی

طنین بانگ و فریادی که در عالم فراگیر است

صدای غرش ایران، صدای نعره شیر است

الا ای سوره ایران که در قرآن دل‌هایی

به نص آیه‌های تو، عدالت پای تفسیر است

مُعَبِرهای تقدیر و قضا در عرش می‌دانند

به بیداری چشمانت، هزاران خواب، تعبیر است

چگونه بُگسَلَد پیمان سرخ رادمردانی

که مثل اتحاد حلقه‌های سخت زنجیر است

سگ صهیون اگر چه سر زِ قلاده برون آورد

تلاویو است ای ایران که از رزمت زمین‌گیر است

چگونه ای شب صهیون ز تیغ نور بگریزی

که حتی در نگاه مردمانم برق شمشیر است

قسم بر خاک ایرانم، قسم بر همدلی، بر مهر

به استقبال «جاء الحق»، جهان در حال تغییر است

سروده از سیدمسعود علوی‌تبار