کد خبر: ۴۳۱۵۶۴۷

تاریخ: ۱۸ آبان ۱۴۰۴ - ۱۰:۵۱

در پاسخ به فتوای جنجالی مفتی سعودی

اوقاف مصر: نمی‌توان همه مصریان باستان را مشرک دانست

در بحبوحه جنجال‌های مداوم و انتشار فتواهای مفتی سعودی و آنچه او در مورد حرمت بازدید از بناهای فراعنه گفته بود، وزارت اوقاف مصر توضیح مفصلی در مورد دین مصریان باستان و آنچه آنها می‌پرستیدند، ارائه داد و تأکید کرد: براساس شواهد قرآنی توصیف همه مصریان باستان به عنوان مشرک، تعمیم نادرستی است.

به گزارش ایکنا به نقل از سی ان ان عربی، وزارت اوقاف مصر در بحبوحه جنجال‌های مداوم و انتشار فتواهای قبلی صالح الفوزان، مفتی جدید سعودی و آنچه او در مورد بازدید از بناهای فراعنه قبل از تصدی مقام خود در فتوای قبلی گفته بود، توضیح مفصلی در مورد دین مصریان باستان و آنچه آنها می‌پرستیدند، منتشر کرد.

وزارت اوقاف مصر در وب‌سایت رسمی خود اعلام کرد: ایده کافر بودن مصریان باستان به طور کلی، آشکارا ایده‌ای خصمانه نسبت به تمدن مصر باستان است که عمداً توسط برخی ترویج می‌شود که از هر چیز مصری در هویت خود بیزارند، به‌ویژه اگر شامل تجلیل و تکریم این ملت و قوم باستانی باشد. برخی از این افراد بی‌وجدان به دروغ و تهمت ادعا کردند که مردم مصر بت‌پرست بوده‌اند و تا پس از رسالت حضرت موسی(ع) توحید را نمی‌شناختند. هیچ اختلافی بین علما وجود ندارد که مصریان باستان، مانند سایر مردم جهان، شامل مؤمن و غیرمؤمن بوده‌اند. توصیف مصریان باستان به عنوان بت‌پرست، مشرک یا پرستنده غیر خداوند متعال به‌طور کلی و غیره، جهل بزرگی است. بلکه مصر از عصر حجر (5 تا 6 هزار سال پیش از میلاد)؛ توحید خالص برای خدای واحد قهار را شناخت.

بیشتر بخوانید

{$sepehr_key_609}

اوقاف مصر ادامه داد: در اینجا به‌طور خلاصه شواهدی از آن ارائه می‌شود: نخست، به طور قطعی ثابت شده است که تعداد زیادی از پیامبران در سرزمین مصر برانگیخته شده و مردم آن را به توحید دعوت کرده‌اند. از جمله این پیامبران می‌توان به شیث، فرزند آدم، سپس ادریس، ابراهیم، ​​یوسف، سپس پدرش یعقوب و دوازده برادرش، ایوب، ذوالقرنین، خضر و لقمان(سلام الله علیهم اجمعین) اشاره کرد. تمدن‌هایی در زمان آنها پدید آمدند و دعوت آنها به توحید ادامه داشت. وجود پیامبران در مصر گواه وجود توحید در هر دوره زمانی است. انکار این امر، انکار نصوص قرآنی است که به ما می‌گویند: «وَإِن مِّنۡ أُمَّةٍ إِلَّا خَلَا فِيهَا نَذِيرٞ: و هیچ امتی نیست مگر اینکه در میان آنها هشداردهنده‌ای بوده است»(فاطر/ ۲۴)، و همچنین خداوند متعال فرموده است: «وَلِكُلِّ أُمَّةٖ رَّسُولٞۖ: و برای هر امتی رسولی است»(یونس/ ۴۷). پس چگونه می‌توانند ادعا کنند که تمدنی که هزاران سال در اعماق تاریخ وجود داشته، بر اساس شرک و کفر و بدون بشارت‌دهنده و هشداردهنده‌ای در طول هزاران سال بوده است؟

اوقاف مصر در ادامه نوشت: دوم: تعداد پیامبران(علیهم السلام) و سهم سرزمین مصر در این نور قابل ذکر است. خداوند متعال می‌فرماید: «وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلًا مِنْ قَبْلِكَ مِنْهُمْ مَنْ قَصَصْنَا عَلَيْكَ وَمِنْهُمْ مَنْ لَمْ نَقْصُصْ عَلَيْكَ: و مسلماً پيش از تو فرستادگانى را روانه كرديم برخى از آنان را [ماجرايشان را] بر تو حكايت كرده‏‌ايم و برخى از ايشان را بر تو حكايت نكرده‏‌ايم»(غافر/ 78). ذکر عدد هجده پیامبر در یک جای قرآن در سوره انعام(آیات 83 تا 86)؛ آنجا که خداوند متعال می‌فرماید:

وَتِلْكَ حُجَّتُنَا آتَيْنَاهَا إِبْرَاهِيمَ عَلَى قَوْمِهِ نَرْفَعُ دَرَجَاتٍ مَنْ نَشَاءُ إِنَّ رَبَّكَ حَكِيمٌ عَلِيمٌ: و آن حجت ما بود كه به ابراهيم در برابر قومش داديم درجات هر كس را كه بخواهيم فرا مى ‏بريم زيرا پروردگار تو حكيم داناست﴿۸۳﴾

وَوَهَبْنَا لَهُ إِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ كُلًّا هَدَيْنَا وَنُوحًا هَدَيْنَا مِنْ قَبْلُ وَمِنْ ذُرِّيَّتِهِ دَاوُودَ وَسُلَيْمَانَ وَأَيُّوبَ وَيُوسُفَ وَمُوسَى وَهَارُونَ وَكَذَلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ: و به او اسحاق و يعقوب را بخشيديم و همه را به راه راست درآورديم و نوح را از پيش راه نموديم و از نسل او داوود و سليمان و ايوب و يوسف و موسى و هارون را [هدايت كرديم] و اين گونه نيكوكاران را پاداش مى‏‌دهيم﴿۸۴﴾

وَزَكَرِيَّا وَيَحْيَى وَعِيسَى وَإِلْيَاسَ كُلٌّ مِنَ الصَّالِحِينَ: و زكريا و يحيى و عيسى و الياس را كه همه از شايستگان بودند﴿۸۵﴾

وَإِسْمَاعِيلَ وَالْيَسَعَ وَيُونُسَ وَلُوطًا وَكُلًّا فَضَّلْنَا عَلَى الْعَالَمِينَ: و اسماعيل و يسع و يونس و لوط كه جملگى را بر جهانيان برترى داديم﴿۸۶﴾

وزارت اوقاف مصر در پایان گفت: از مطالعه قرآن، متون دینی و تاریخی آشکار است که توصیف همه مصریان باستان به عنوان مشرک، تعمیم نادرستی است. در مصر باستان، طرفداران توحید و خداباور وجود داشتند و برخی از دوران آن، مانند دوران آخناتون، شاهد گرایش‌های توحیدی آشکاری بود. بنابراین، مصر سرزمینی کاملاً بت‌پرست نبود، بلکه از همان دوران اولیه، دعوت به پرستش خدای یگانه را شناخت.