کد خبر: ۴۳۱۵۸۳۰

تاریخ: ۱۹ آبان ۱۴۰۴ - ۰۷:۵۰

عالم محقق بصير و فيلسوف الهى + فیلم

علامه شيخ ابوالحسن شعرانى از شخصيت‌هاى برجسته و دانشمند كم‌ نظير اسلامى در قرن چهاردهم هجرى عالم محقق بصير و فيلسوف الهى، مرد ناشناخته و غائبى بود كه حاوى علم و عمل بود.

به گزارش ایکنا از آذربایجان‌شرقی، میرزا ابوالحسن شعرانی معروف به علامه شعرانی  ۱۳۲۰ ه. ق (۱۲۸۱ ش)، در تهران به دنیا آمد. او از نوادگان ملا فتح‌الله کاشانی است که متوفای ۹۸۸ ق (۹۵۲ ش)، بوده و مفسر معروف عصر صفویه است. تفسیر منهج‌الصادقین او به زبان فارسی بسیار مشهور است و مزارش  اینک در شهر کاشان زیارتگاه عام و خاص است. علامه شعرانی تحصیلاتش را در تهران در مدرسه فخریه مروی و سپس قم و نجف انجام داد و پس از اتمام تحصیلات و طی مراحل عرفانی، از نجف به تهران بازگشت و امامت جماعت مسجد جد خود ملا ابوالحسن در نزدیک بازار تهران را عهده‌دار شد. در تهران از محضر بزرگانی همچون آیت‌الله حاج میرزا مهدی آشتیانی، میرزا محمود قمی، حبیب‌الله ذوالفنون و در قم از شخصیت‌هایی همچون حاج شیخ عبدالکریم حائری و شیخ عبدالنبی نوری و در نجف اشرف از اساتید بی‌شماری همچون سید ابوتراب خوانساری بهره برد.

از ویژگی‌های ایشان اینکه به چند زبان زنده دنیا تسلط داشته و کتاب‌هایی را نیز از دیگر زبان‌ها مانند فرانسه به فارسی ترجمه کرده‌اند و از دانشمندان کثیر التألیف است. شاگردان بی‌شماری تربیت کرد که از جمله آنها آیت‌الله جوادی آملی، سید محمدباقر حجتی، علامه حسن حسن‌زاده آملی، سیدرضی شیرازی، مهدی محقق و سید جلال‌الدین حسینی ارموی (معروف به محدث اُرمُوی) هستند.

علامه شعرانی از علمای بزرگی بود که هم دوره بزرگانی همچون رفیعی قزوینی و الهی قمشه‌ای و فاضل تونی و آشتیانی هستند. کرسی درس حکمت و فلسفه در تهران داشتند و بزرگانی چون علامه حسن‌زاده آملی نزد ایشان در دروسی مانند کتاب «شفاء» ابن‌سینا و «مجمع‌البیان» مرحوم طبرسی و «جامع الرواۀ» مقدس اردبیلی تلمذ کرده‌اند. ایشان علاوه بر تدریس در مسجدی در چهارراه سیروس به وعظ و خطابه پرداخته و شمع فروزانی برای بهره‌مندی مردم بودند. علامه ميرزا ابوالحسن شعرانی در اواخر عمر دچار ضعف و بيماری قلب و ريه شد و سرانجام پس از هفتاد و سه سال زندگی پرافتخار، در شب يكشنبه، هفتم شوال ۱۳۹۳ برابر با ۱۲ آبان‌ماه ۱۳۵۲ جان به جان آفرين تسليم و پيكرش در جوار ملكوتی حضرت عبدالعظيم حسنی(ع)، روبروی باغ طوطی به خاک سپرده شد و آثار و آموزه‌های او تا امروز چراغ راه طالبان حکمت و معرفت است.

{$sepehr_media_4078757_400_300}