کد خبر: ۴۳۱۷۵۶۹

تاریخ: ۲۸ آبان ۱۴۰۴ - ۱۳:۴۵

روزنی به سعادتِ زیارت/ 2

درس‌های بندگی در سایه‌سار مسجدالنبی(ص)

میان دو حریم آسمانی مدینه، آن‌جا که صلوات بر پیامبر اکرم(ص) در مسجدالنبی طنین می‌افکند و سلام‌های آرام زائران بر مزار بقیع فرود می‌آید، تجربه‌ای شکل می‌گیرد که دل را میان رحمت مصطفوی و غربت اهل‌بیت(ع) به پرواز درمی‌آورد؛ لحظاتی که در آن، زائر معنای راستین حضور، ادب و بندگی را از نو می‌آموزد.

به‌منظور آشنایی عمیق‌تر دانشجویان اعزامی به عمره مفرده با مفاهیم معرفتی، قرآنی و معنوی مرتبط با این سفر نورانی، مجموعه‌ای از نکات و  تأملات معنوی از سوی معصومه حاجی‌عموشا، استادیار زبان و ادبیات عربی دانشگاه امام صادق(ع) و یکی از اساتید همراه کاروان دانشجویی را از نظر محترمتان می‌گذرانیم.

این نکات با هدف ارتقای بهره‌مندی زائران جوان از فضای معنوی مدینه و مکه و فراهم‌ آوردن بستری برای تأمل بیشتر در معارف وحیانی، در اختیار مخاطبان قرار می‌گیرد تا این سفر، نه تنها یک زیارت، بلکه تجربه‌ای عمیق‌تر، فهم‌پذیرتر و اثرگذارتر در مسیر رشد روحی آنان باشد.

متن دومین یادداشت به شرح ذیل است:

همیشه این پرسش برای ما مطرح است که چرا همه‌ زیارتنامه‌های ائمه‌ معصومین(ع) و امامزاده‌ها با شمار فراوانی «سلام» خطاب به شخصیت‌های خاصی از پیامبران و ائمه(ع) آغاز می‌شود؟ این سلام، تنها یک عبارت لفظی نیست، بلکه ابراز ارادت قلبی و محبتی ویژه به میزبانان آسمانی است.

بر پایه‌ بیانی از علامه طباطبایی(ره)، گویی زائر وارد باغی می‌شود که از آنِ امام معصوم است. در می‌زند و با روی گشاده‌ صاحبخانه روبرو می‌شود. آنگاه، زائر با هر سلام، چنان خم می‌شود و دسته‌ گلی زیبا از آن بوستان برمی‌چیند و آن را به نشانه‌ درخواست عنایت و محبت، با احترام به امام تقدیم می‌کند. در حقیقت، او با جلب توجه، خود را آماده‌ دریافت عنایت امام و هدایت نورانی ایشان می‌کند. خویشتن را همراه با امامت می‌سازد تا با کمک ایشان، مقامات قرب إلی‌الله را بپیماید و در پایان زیارت، به درجه‌ آمادگی برای سربازی و خدمت به محمد و آل محمد(ع) نائل آید.

در زیارت عاشورا نیز همین سیر تکاملی دیده می‌شود؛ با سلام آغاز می‌کنیم و گام‌به‌گام، مراتب حضور و توجه امام برای زائر روشن می‌شود، تا آنجا که به سربازی آماده برای خدمت به حضرت حجت(عج) ارتقا می‌یابد. این سلام، حکم ورودیه را دارد و نشان می‌دهد که ما به خانه‌ مقدس اهل‌بیت(ع) وارد شده‌ایم و با نهایت ادب و تواضع، آماده‌ دریافت فیوضات و رشد و تعالی هستیم و هر ابراز ارادت، زمینه‌ساز عنایت و برکت بیشتر خواهد بود. در واقع، پاسخ آن سلام، برکاتی است که زائر دریافت می‌کند.

این درک معنوی از سلام و صلوات در زیارت اهل‌بیت(ع)، زائر را از مرحله‌ ابتدایی حضور در مکانی مقدس تا دریافت عنایتی نهایی، به‌شکلی عمیق و ملموس درگیر می‌سازد و حس حضور در محضر اهل‌بیت(ع) را به تجربه‌ای عینی و روحانی تبدیل می‌کند.