کد خبر: ۴۳۱۹۱۵۷

تاریخ: ۰۴ آذر ۱۴۰۴ - ۱۵:۳۵

آیت‌الله یعقوبی: حضرت زهرا(س) تکیه‌گاه استوار دین است

مرجع دینی شیعیان در عراق گفت: پس از رحلت پیامبر اکرم(ص)، حضرت زهرا(س) مهم‌ترین تکیه‌گاه امیرالمؤمنین(ع) بود؛ زیرا قداست، جایگاه ویژه و محبوبیتی که نزد امت داشت، او را به «تکیه‌گاه مستحکم» دوران پس از پیامبر تبدیل کرده بود.

به گزارش ایکنا از بغداد، آیت‌الله العظمی شیخ محمد یعقوبی، از مراجع تقلید شیعیان امروز سه‌شنبه در مراسم سالروز شهادت حضرت فاطمه زهرا(س) در میدان «ثورة العشرین» نجف اشرف و در حضور هزاران نفر از مردم، سخنرانی سالانه خود را ایراد کرد. این مراسم پیش از حرکت نمادین تشییع حضرت زهرا(س) به سوی حرم امیرالمؤمنین(ع)، در چارچوب آیین «زیارت فاطمیه کبری» که از ۲۱ سال پیش برگزار می‌شود، انجام گرفت.

آیت‌الله یعقوبی در آغاز سخنان خود با تلاوت آیاتی از سوره هود: «قالوا يا شعيب ما نفقه كثيراً مما تقول وإنّا لنراك فينا ضعيفاً ولولا رهطك لرجمناك وما أنت علينا بعزيز»، توضیح داد که این آیه شیوه‌های همیشگی مخالفان انبیا را نشان می‌دهد؛ مخالفانی که وقتی از پاسخ‌گویی به استدلال‌های پیامبران ناتوان می‌شوند، به تمسخر، تحریف و انکار حقیقت روی می‌آورند و سپس به تهدید و آزار متوسل می‌گردند.

او تأکید کرد که این شیوه، همان رفتاری است که مصلحان در طول تاریخ با آن مواجه شده‌اند؛ زیرا دشمنان، دعوت‌های اصلاحی را «فتنه‌انگیزی» جلوه می‌دهند و مردم را از مصلح واقعی جدا می‌کنند تا صدای او به جامعه نرسد. وی افزود که قوم شعیب(ع) با وجود برخورداری از ثروت و نفوذ، او را ضعیف می‌شمردند اما از قتل او پرهیز می کردند؛ زیرا از واکنش «گروه حامی و پشتیبان» او بیم داشتند.

او سپس با اشاره به واقعه عاشورا گفت: سپاه ابن‌مرجانه در برابر سخنان امام حسین(ع) با این عبارت واکنش نشان داد که «ما نمی‌فهمیم چه می‌گویی»، و این نمونه‌ای از منحرف دل‌هایی است که صاحبان خود را از درک حقیقت محروم می‌کند؛ همان‌گونه که قرآن می‌فرماید: «وجعلنا على قلوبهم أكنة أن يفقهوه وفي آذانهم وقراً».

آیت‌الله یعقوبی در ادامه، با اشاره به تاریخ صدر اسلام، تأکید کرد که دعوت پیامبر(ص) بدون حمایت ابوطالب و حمزه(ع) ادامه نمی‌یافت و قریش تنها پس از وفات ابوطالب به فکر قتل پیامبر(ص) افتاد؛ همان شخصیتی که پیامبر او را «رکن استوار» خود معرفی کرده بود. وی همچنین به نقل از امام صادق(ع) در کتاب کافی بیان کرد که جبرئیل پس از رحلت ابوطالب به پیامبر(ص) دستور خروج از مکه را داد، چراکه دیگر پشتیبان و مدافعی برای او باقی نمانده بود.

وی افزود که پس از رحلت پیامبر اکرم(ص)، حضرت زهرا(س) مهم‌ترین تکیه‌گاه امیرالمؤمنین(ع) بود؛ زیرا قداست، جایگاه ویژه و محبوبیتی که نزد امت داشت، او را به «تکیه گاه مستحکم» دوران پس از پیامبر تبدیل کرده بود. وی همچنین بیان داشت: سخنان متواتر پیامبر(ص) مانند «فاطمة بضعة مني» نشان‌دهنده منزلتی است که حضرت زهرا(س) را به پشتوانه‌ای استوار برای امام علی(ع) در سخت‌ترین شرایط بدل کرد.

آیت‌الله یعقوبی تأکید کرد که نقش حضرت زهرا(س) محدود به دوره‌ای خاص نیست و پیام او برای همه نسل‌هاست؛ پیامی که امت را از ترک یاری حق بر حذر می‌دارد. او گفت: «امروز دشمنی با اسلام آشکار و پیچیده‌تر شده است؛ و با استفاده از ابزارهای فریب، تحریف، تخریب شخصیت‌ها و جنگ نرم مقابله با دین اسلام شدیدتر شده است. امت اسلامی باید به‌عنوان گروه حامی و پشتیبان اسلام عمل کند؛ گروهی که دشمن از واکنش آن بیم داشته باشد و اسلام بتواند بر آن تکیه کند.»

او افزود که حمایت از رهبران الهی وظیفه‌ای شرعی و اخلاقی است، زیرا دشمنان بیش از خودِ افراد، از پایگاه مردمی آنان می‌ترسند. وی هشدار داد که روند دشمنی با عالمان معمولاً با تخریب شخصیت آغاز می‌شود و اگر جامعه واکنشی نداشته باشد، به حذف فیزیکی آن عالم می‌انجامد؛ همان‌گونه که درباره شهید صدر اول و دوم رخ داد.

در پایان، آیت‌الله یعقوبی چهار وظیفه عملی برای یاری رهبران ربانی برشمرد: رساندن صدای رهبر الهی و نشر اندیشه‌های او و پاسخ به شبهات بر اساس فرمایش امام رضا(ع) که فرمود: «اگر مردم زیبایی‌های سخنان ما را می‌دانستند، از ما پیروی می‌کردند»؛ تبیین ویژگی‌های رهبری شرعی توسط نخبگان علمی؛ صیانت از اسلام مکتبی با عمل درست پیروان که مانع محاصره رهبر می‌شود؛ و تلاش برای فعال‌سازی نهادهای دینی و اجتماعی، زیرا میزان اثرگذاری رهبر به کارآمدی یاران او بستگی دارد، وظایف عملی حمایت از رهبران ربانی است.