کد خبر: ۴۳۲۵۴۸۹

تاریخ: ۰۷ دی ۱۴۰۴ - ۲۰:۵۹

ماه رجب؛ فرصت آماده‌سازی انسان برای ماه رمضان

ماه رجب فرصتی مغتنم برای کسب معنویت برای عباد صالح خداوند است که خود را مهیای ماه شعبان و رمضان می‌کنند.

به گزارش ایکنا از قم، به نقل از پایگاه خبری آستان مقدس حضرت فاطمه معصومه(س)، سجاد سلیمی، فعال فرهنگی در یادداشتی آورده است: «ماه رجب فرصتی مغتنم برای کسب معنویت برای عباد صالح خداوند است که خود را مهیای ماه شعبان و رمضان می‌کنند.

انسان زیرک از این فرصت پیش آمده، نهایت استفاده را می‌برد و توشه‌ای درخور برای خود مهیا می‌کند چرا که به فرموده امیرمؤمنان علی(ع): «وَ الْفُرْصَةُ تَمُرُّ مَرَّ السَّحَابِ فَانْتَهِزُوا فُرَصَ الْخَيْرِ؛ فرصت به مانند ابر گذرا مگذرد، پس فرصت‌‏هاى نيک را غنيمت دانيد».(نهج‌البلاغه/ حکمت ۲۰)

اگرچه تمامی روز‌ها و شب‌ها و ماه‌ها و سال‌های خداوند همگی خیر هستند و رحمت الهی گسترده است اما بدون شک بعضی اوقات از ظرفیت بیشتری نسبت به کسب رضایت خداوند و به دست آوردن رحمت خاص الهی را دارند و نسیم‌هایی می‌وزد که بوی خوش عطای کثیر الهی را در پی دارد.

در فرازی از دعای ماه رجب می‌خوانیم «یا من یعطی الکثیر بالقلیل؛ ای آن که در مقابل اعمال اندک و ناچیز ما، پاداش بسیار عطا می‌نمایی»(دعای مخصوص ماه رجب).

فضل و جود خداوند آنقدر کثیر است که با بندگان معامله متقابل نمی‌کند و در مقابل ادای تکالیف اندک، جزای کم نمی‌دهد بلکه بر اساس آیات و روایات، عطایش کثیر، رحمتش وسیع و فضلش بی نهایت است تا جایی که آنقدر به بندگان عطا می‌کند که بنده راضی شود.

ماه رجب ماهی است که خداوند الطاف خاصه خودش را به تمام معنا در حق بندگانش ادا می‌نماید و پروردگار منزه است از هر گونه خلف وعده، به همین علت باید ما هم به تمام معنا بیشترین استفاده را در این ماه انجام دهیم چرا که معامله خدا با ما بندگان خاطی، معامله بر اساس اندازه اعمال ما نیست و عطایی کثیر در مقابل ادای قلیل می‌دهد و هیچ چیز هم از خزانه رحمتش کسر نمی‌گردد.

عطای کثیر و بی نهایت خداوند در مقابل اعمال اندک و چه بسا ناقص، نقطه عطف امید ما بندگان است چرا که طبق آیه شریفه: «لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِیعًا؛ از رحمت خداوند نومید نشوید که خدا همه گناهان را مى‌بخشد که او بخشنده و مهربان است.» (سوره زمر/ آیه ۵۳)

وقتی به اعمال حال و گذشته خود نگاهی بیندازیم تنها مسئله‌ای که آشکار می‌شود قلیل، ناقص و بی‌ارزش بودن اعمال است که این نشان‌دهنده انباشته شدن کوله بار معاصی در برابر نعمات و الطاف الهی است و تنها راه نجات از این منجلاب، توسل و توکل به درگاه الهی است.

امیدبخش‌ترین آیات قرآن کریم تنها نقطه امید ما بندگان است که بتوانیم به واسطه آن‌ها کمبود‌ها و خسران‌های زندگی خود را به نحو احسن جبران کنیم و معامله‌ای سودآور داشته باشیم و در مقابل ادای قلیل اعمال خود، از عطایی کثیر بهره‌مند شویم.

در نگاه مادی انسان‌ها به هیچ وجه چنین ظرفیتی در معاملات دنیوی وجود ندارد، اما خداوند رحمان و رحیم است و آنقدر عطا می‌کند که خارج از درک عقول بشری است.

در حالی که ما اعمال قلیل خود را دقیق حساب می‌کنیم و اندازه می‌گیریم، اما خداوند از فضل بی نهایت خود عطای کثیر می‌دهد.

عطای کثیر خداوند در برابر ادای قلیل بندگان جهات مختلفی دارد که نشان‌دهنده اهمیت ماه رجب است و باید از زوایای مختلفی به این موضوع نگاه کرد.»