کد خبر: ۴۳۲۷۶۹۷

تاریخ: ۱۷ دی ۱۴۰۴ - ۲۲:۴۳

هشدار روزنامه صهیونیستی درباره آینده یهودیان در انگلستان

روزنامه صهیونیستی یدیعوت آحرونوت در مطلبی مدعی شد که برای یهودیان انگلستان آینده‌ای در این کشور وجود ندارد.

به گزارش ایکنا به نقل از الامه، روزنامه صیهونیستی یدیعوت آحرونوت، روز چهارشنبه، ۷ ژانوی، مقاله‌ای با عنوان تکان‌دهنده «آینده‌ای برای یهودیان انگلستان وجود ندارد» منتشر کرد. این مقاله توسط شموئل چایک، یکی از چهره‌های برجسته در محافل یهودیان انگلستان، همانطور که در این مقاله خود را معرفی کرده، نوشته شده است.

این مقاله، تصویری تاریک از آینده حضور یهودیان در انگلستان ترسیم می‌کند و تا آنجا پیش می‌رود که نسبت به «زلزله‌ای تاریخی» که پس از تحولاتی که پس از جنگ غزه در ۷ اکتبر آغاز شده است و ثبات یهودیان در این کشور را تهدید می‌کند، هشدار می‌دهد.

نویسنده با استناد به داده‌های سازمان‌های یهودی ادعا می‌کند که اکثر یهودیان انگلستان دیگر آینده‌ای برای خود در این کشور نمی‌بینند و ۶۱ درصد از آن‌ها در دو سال گذشته به مهاجرت فکر کرده‌اند.

وی همچنین آنچه را که افزایش حوادث یهودستیزانه توصیف می‌کند، به تغییرات جمعیتی مرتبط می‌داند و مستقیماً جوامع مسلمان و مهاجر را متهم می‌کند و دولت‌های انگلستان را مسئول آنچه «سهل‌انگاری» آن‌ها در مقابله با افراط‌گرایی می‌نامد، می‌داند.

نویسنده در ادامه از توصیف نگرانی‌های امنیتی به موضوع مهاجران و مسلمانان می‌پردازد و از گفتمان «تهدید جمعیتی» سخن می‌گوید که بسیاری از اقلیت‌ها در اروپا از نظر تاریخی از آن رنج برده‌اند و مدعی می‌شود که یهودیان از برجسته‌ترین قربانیان آن هستند.

آنچه در این زمینه قابل توجه است این است که نویسنده اقدام صدها هزار نفر در انگلستان که برای اعتراض به نسل‌کشی جاری رژیم صهیونیستی در غزه به خیابان‌ها آمدند و در تظاهراتی که بسیاری از یهودیان انگلیسی در کنار فلسطینی‌ها، اعراب و دیگران در آن شرکت کردند، نادیده می‌گیرد.

مطلب روزنامه صهیونیستی یدیعوت آحرونوت در حالی منتشر شده است که گزارش‌های دولتی نشان می‌دهد جرایم ناشی از نفرت مذهبی منحصراً یهودیان را هدف قرار نمی‌دهد، بلکه مسلمانان و سایر اقلیت‌ها را نیز در دوره‌های مختلف با نرخ‌های بالا تحت تأثیر قرار می‌دهد. ضمن اینکه داده‌های رسمی از «فروپاشی موجودیت و حضورت یهودیان در انگلستان» یا «از دست دادن کامل امنیت» صحبت نمی‌کنند، بلکه از موانع امنیتی و اجتماعی صحبت می‌کنند که نیاز به سیاست‌های حفاظتی جامع برای همه گروه‌ها و اقلیت‌ها دارد.