کد خبر: ۴۳۳۰۶۲۵

تاریخ: ۰۷ بهمن ۱۴۰۴ - ۱۲:۵۳

«خانواده قرآنی» آرزوی شهید فلسطینی

ایمان البسوس، از مادران فلسطینی است که همسرش را در جنگ غزه از دست داده است، او از آرزوی این پدر شهید فلسطینی برای تربیت یک خانواده قرآنی می‌گوید.

به گزارش ایکنا به نقل از الشرق، ایمان البسوس 35 ساله، شهروند فلسطینی اهل غزه دلش می‌خواست برای آخرین بار پیکر همسر شهیدش را ببیند. او و فرزندانش از وداع با او و در آغوش گرفتنش برای آخرین بار محروم شدند.

تحقق این امر برای آنها بسیار سنگین بود، زیرا اشغالگران نه تنها نوار غزه را از شمال و جنوب جدا کردند، بلکه مانع از حضور آنها در مراسم تشییع شهدا و بوسه آخرین خداحافظی بر پیشانی پاکشان شدند.

این درد هنوز قلب ایمان و پنج فرزندش: لیان، راما، الین، کریم و زین را می‌فشارد. این محرومیت آنقدر بزرگ است که نمی‌توان آن را با کلمات توصیف کرد، همانطور که او به الشرق گفت: «هنوز درد را حس می‌کنم، زیرا از خداحافظی با شوهرم محروم شدم و وقتی می‌شنوم فرزندانم آرزو می‌کنند که جنگ تمام شود تا بتوانند پدرشان را ملاقات کنند، دردم بیشتر می‌شود.»

وی افزود که همسرش پیش از شهادت او را به تلاوت و حفظ قرآن تشویق و در مورد فرزندانش به او توصیه‌هایی کرده و به او گفته که قادر به انجام مسئولیت‌های بزرگ است. او گفت که سخنان همسرش مانند یک خداحافظی بود، هرچند او متوجه نشد که آخرین خداحافظی اوست.

این مادر فلسطینی توضیح داد که در ابتدا گفته شد که همسرش زخمی شده است، اما وقتی تلفنش زنگ خورد و مادرش بود، قلبش نداد داد که او شهید شده است. این ضربه‌ای سخت برای او و فرزندانش بود که مشتاقانه منتظر آتش‌بس بودند تا بتوانند به شمال غزه بازگردند و پدرشان را دوباره ببینند.

ایمان گفت: هر وقت به یاد می‌آورد که دخترش، الین، از خدا طلب شهادت می‌کرد تا بتواند به پدرش بپیوندد، درد شدیدی را حس می‌کند.

این مادر فلسطینی اشاره کرد که دخترش، لیان، هر وقت قهوه درست می‌کند، به یاد پدرش به گریه می‌افتد، چراکه عاشق قهوه‌های دخترش بود؛ او عزیز پدرش بود.

وی افزود: «همسرم وصیت کرد فرزندانمان را طوری تربیت کنم که عاشق قرآن و مطیع خداوند متعال باشند.»

ایمان البسوس گفت: «امیدوارم آرزوی شوهرم را برای داشتن یک خانواده قرآنی با فرزندانم برآورده کنم و اکنون تلاش می‌کنم به فرزندانم در حفظ سوره‌ها کمک کنم.»

او اظهار کرد که نه تنها همسرش را از دست داده، بلکه خانه‌اش نیز بمباران شده است که این امر رنجش را افزایش داده و باعث شده است در چادری زندگی کند که به بسیاری از مایحتاج اولیه زندگی نیاز دارد. چادر او فاقد حمام است و مشکلات او با سرما و باران بیشتر می‌شود، اما کاری از دستش بر نمی‌آید، زیرا هیچ مکان یا گزینه دیگری وجود ندارد.