کد خبر: ۴۳۳۸۲۷۷

تاریخ: ۱۳ اسفند ۱۴۰۴ - ۱۲:۵۲

سلامت در بحران/ 1

5 آموزش مهم در مواجهه با حمله هوایی

حفظ آرامش، مدیریت نقش‌ها، توجه به کودکان و سالمندان، رعایت امنیت ملی و شخصی و مدیریت اخبار هر کدام اصولی هستند که در مواجهه با حمله هوایی باید آنها را یاد بگیریم و به کار ببریم.

به گزارش ایکنا، اصولی اساسی برای مواجهه با بحران‌ها از جمله در جنگ‌ها و به ویژه در حملات هوایی وجود دارد که آموختن آنها موجب نجات جان خود و عزیزانمان می‌شود.

جمعیت هلال‌احمر این اصول را برای آموزش عمومی ارائه کرده است که خبرگزاری ایکنا با هدف ارتقای توانمندی مردم در مواجهه با حملات هوایی باز نشر می‌کند.

صدای انفجار؛ فرمانِ حفظ خونسردی

در زمان وقوع انفجار، حفظ خونسردی و آرامش از اصول اولیه خودامدادی است. به محض شنیدن صدای انفجار، وحشت نکنید. ترسِ آنی باعث تصمیمات غلط و دویدنِ بی‌هدف می‌شود که خطرناک‌ترین واکنش است.

در این شرایط نفس عمیق بکشید، به جای پنجره‌ها به سمت دیوار‌های داخلی پناه ببرید و با حفظ آرامش، دیگر اعضای خانواده را به نقطه امن هدایت کنید. خونسردی شما، اولین قدم برای نجات است.

مدیریت نقش‌ها در حملات هوایی

برای «مدیریت نقش‌ها» در یک خانواده یا گروه کوچک در زمان حملات هوایی، تقسیم وظایف از پیش تعیین‌شده باعث می‌شود «هرج‌ومرج» به «یک عملیات نجات منظم» تبدیل شود. این جملات استراتژیک را به خاطر بسپارید:

فرماندهِ خروج (هدایت‌گر): یک نفر را مسئول هدایت همه به سمت اتاق امن یا پناهگاه کنید. وظیفه او فقط نظارت بر حرکت سریع و ایمن افراد(به‌خصوص کودکان و سالمندان) است، بدون اینکه درگیر جمع‌آوری وسایل شود.

افسرِ لجستیک(مسئول کوله بقا): تنها یک نفر وظیفه دارد به محض شنیدن صدای حمله هوایی، کوله پشتی اضطراری(شامل آب، مدارک و داروهای ضروری) را بردارد؛ این کار از سردرگمی و گشتنِ بقیه افراد در خانه جلوگیری می‌کند.

مسئولِ ایمنیِ سازه(تأسیسات): یک نفر (ترجیحاً فرد مسلط‌تر به امور فنی) مأمور بستنِ سریع شیر اصلی گاز و قطع کنتور برق (در صورت امکان) باشد تا از انفجارهای ثانویه و آتش‌سوزی پس از لرزه جلوگیری کند.

مسئولِ ارتباطات و اطلاعات: یک نفر مأمورِ به‌روز ماندن از طریق رادیو یا کانال‌های رسمی خبری باشد تا وضعیت را مانیتور کرده و پایان وضعیت قرمز یا دستورات تخلیه را به بقیه اعلام کند.

همیارِ آرامش(حمایت روانی): یک نفر مسئولیتِ مستقیمِ آرام کردنِ کودکان یا افرادِ مستعدِ پانیک را بر عهده بگیرد؛ با گرفتنِ دست، صحبت کردنِ شمرده و مشغول کردن آنها به یک وظیفه کوچک (مثل شمردن ثانیه‌ها).

قانونِ بازبینی نهایی(Double-Check)»: فرماندهِ گروه در آستانه‌ ورود به اتاق امن، باید با یک نگاهِ سریع (کمتر از ۲ ثانیه) مطمئن شود کسی جا نمانده است؛ این کار از بازگشت‌های خطرناکِ لحظه آخری به داخل خانه جلوگیری می‌کند.

این تقسیم‌بندی باعث می‌شود در لحظه‌ی بحران، هیچ‌کس نپرسد «الان باید چه کار کنم؟» و هر فرد مانند قطعه‌ای از یک ماشینِ نجات عمل کند.

رعایت حال کودکان و سالمندان در بحران

در زمان حمله هوایی، توجه و مراقبت از کودکان و سالمندان، بیش از زمان دیگری، مهم است. در لحظات اضطراب، کودکان و سالمندان بیش از هر چیز به آرامشِ کلامی و حضور شما نیاز دارند. آنها را با صدای بلند صدا نزنید و هراسان نکنید. با لحنی قاطع اما آرام، آنها را به پناهگاه یا نقاط امن خانه ببرید.

وسایل ضروری سالمندان (عینک، دارو، سمعک) را همیشه در کنارشان قرار دهید تا در زمان جابجایی معطل نشوید. امنیتِ ضعیف‌ترها، اولویتِ ماست.

فیلم‌برداری ممنوع

هنگام شنیدن صدای انفجار یا رؤیت اشیاء پرنده، هرگز برای فیلم‌برداری به پشت‌بام یا کنار پنجره نروید؛ این کار جان شما را به شدت به خطر می‌اندازد. همچنین از انتشار تصاویرِ محل اصابت، فعالیت پدافند یا تحرکات نظامی در فضای مجازی خودداری کنید. تصاویر شما، بهترین جاسوس برای اصلاحِ دقیق‌ترِ حملات بعدی دشمن است؛ هوشیار باشیم.

مدیریت اخبار؛ سدی در برابر جنگ روانی

در زمان حملات، بازار شایعات و اخبار جعلی (فیک‌نیوز) داغ می‌شود. از بازنشر پیام‌های غیررسمی، آمارِ تاییدنشده و اخبارِ «شنیده‌ها» که باعث رعب و وحشت عمومی می‌شود، اکیداً خودداری کنید.

فقط به اطلاعیه‌های رسمی از طریق صداوسیما، خبرگزاری‌های معتبر و رادیو اعتماد کنید. آرامشِ جامعه، با کنترلِ سرانگشتانِ ما حفظ می‌شود.