کد خبر: ۴۳۴۴۹۰۳

تاریخ: ۲۵ فروردين ۱۴۰۵ - ۰۶:۲۴

جنگ رمضان به روایت سوره‌ها/ ۴

سنت الهی در ابتلای مؤمنان

قرآن کریم تنها کتابی برای قرائت نیست، بلکه نقشه‌ای برای هدایت در بزنگاه‌های تاریخی و شخصی است. یکی از مفاهیم پرتکرار در این مصحف شریف، داستان پیامبرانی است که در اوج ایمان، با سخت‌ترین آزمون‌ها روبه‌رو شده‌اند. در میان این روایت‌ها، ماجرای حضرت یونس(ع) و فریاد «أَنْ لَا إِلَٰهَ إِلَّا أَنْتَ» او در دل تاریکی، پیامی جاودانه برای انسانِ درگیر در ابتلائات دارد؛ پیامی که به ما می‌آموزد چگونه در میانه جنگ و بحران، معنای حقیقی بندگی و استقامت را بازیابیم.

به گزارش ایکنا، سلسله سخنان «جنگ رمضان به روایت سوره‌ها» با بیان هانی چیت‌چیان؛ پژوهشگر قرآنی به تطبیق ماجراهای تاریخی براساس آیات قرآن کریم با جنگ رمضان می‌پردازد. چیت‌چیان با استناد به آیات سوره صافات و داستان حضرت یونس(ع)، به تبیین فلسفه سختی‌ها در مسیر ایمان پرداخت و با نقد این دیدگاه که عبادت باید مانع بروز بلا شود، تأکید کرد براساس منطق قرآن، هرچه انسان در مسیر حق پیشروی کند، صیقل وجودی او تیزتر و آزمون‌های الهی دشوارتر خواهد بود. وی در این تحلیل، اضطرار برای هدایت امت را ویژگی مشترک حضرت یونس(ع) و حضرت حجت (عج) برشمرد و بر ضرورت آمادگی مؤمنان برای ابتلائات بزرگتر در جبهه حق تأکید کرد. مشروح در ادامه تقدیم می‌شود:

روزی که حضرت یونس از قومش عصبانی  و از آن‌ها دور شد در شکم ماهی افتاد و توبه کرد. قرآن در این‌باره فرموده است: وَذَا النُّونِ إِذْ ذَهَبَ مُغَاضِبًا فَظَنَّ أَنْ لَنْ نَقْدِرَ عَلَيْهِ فَنَادَىٰ فِي الظُّلُمَاتِ أَنْ لَا إِلَٰهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحَانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ؛ و صاحب ماهی[حضرت یونس] را [یاد کن] زمانی که خشمناک [از میان قومش] رفت و گمان کرد که ما [زندگی را] بر او تنگ نخواهیم گرفت، پس در تاریکی‌ها[ی شب، زیر آب، و دل ماهی] ندا داد که معبودی جز تو نیست تو از هر عیب و نقصی منزّهی، همانا من از ستمکارانم.

فَاسْتَجَبْنَا لَهُ وَنَجَّيْنَاهُ مِنَ الْغَمِّ ۚ وَ كَذَٰلِكَ نُنْجِي الْمُؤْمِنِينَ؛ پس ندایش را اجابت کردیم و از اندوه نجاتش دادیم و این گونه مؤمنان را نجات می‌دهیم. اولین نکته اینکه حضرت یونس قومش را رها نکرد بلکه قومش او را فراری دادند(إِذْ أَبَقَ إِلَى الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ؛ [یاد کن] هنگامی را که به سوی آن کشتی پر [از جمعیت و بار] گریخت، مانند حضرت حجت(عج) اما آنقدر دلش با امتش بود که مضطر بود چگونه به سوی امتش برگردد. ما یک مقدار که عبادت می‌کنیم و معنویت به خرج می‌دهیم فکر می‌کنیم نباید اتفاق بدی برای ما بیفتد و بلافاصله نق می‌زنیم که خدایا چرا جنگ برای ما؟ مگر ما عبادت نکردیم؟ و بعد جنگ که سخت‌تر می‌شود باز می‌گوییم مگر ما اهل عبات نبودیم چرا دشوارتر شد؟ خداوند در سوره صافات و ماجرای یونس(ع) تأکید دارد که شما هر قدر جلوتر بروید صیقل شما هم تیزتر خواهد شد و باید خود را برای سختی‌های بیشتر آماده کنید.