کد خبر: ۴۳۴۷۶۱۱

تاریخ: ۳۱ فروردين ۱۴۰۵ - ۱۸:۲۶

یادداشت

شب سیاه دشمن با 30 میلیون جان‌فدای ایران

امرالله احمدجو، کارگردان شناخته شده سینما و تلویزیون

هو

بنده از بُن دل آفرین صد آفرین می‌گویم به مبدع یا جمع مبتکران فهرست «جان‌فدا» چرا؟... از این جهت که:

تعداد ثبت نام کننده‌ها دارد به مرز 30 میلیون تن می‌رسد. فرض کنید در همین حد باقی بمانند و فزونی در کارشان نباشد. حال سر انگشتی حساب کنید تنها و تنها یک ششم آن‌ها (پنج میلیون تن) از هرنظر آمادگی لازم را از برای جان‌فدا بودن «بالقوه» داشته و الباقی بچه‌های کم سال، خانم‌ها و سالمندانی باشندکه مطلقا کارایی ندارند و صرفاً به خاطر احساس مسئولیت، برای دلگرمی دادن به رزمندگان و شب زنده داران نگهدارنده خیابان (تا ببینند و بدانند از پشتوانه و پشتیبانی قوی برخوردارند!)، همرنگ جماعت شدن یا حتی خدانکرده متظاهرانه و به دلایل نه چندان مقبول نامشان را در فهرست گنجانده و تعداد را بالا برده و جانفدایان «تشریفاتی نمایشی» محسوب شوند.

از پنج میلیون جانفدای واجد شرایط هم فرض بفرمایید فقط یک دهم‌شان (500 هزار تن) با آمادگی جسمی و روحی کامل بتوانند درصورت لزوم اسلحه به دست و حاضر به جنگ، قوه شان را به فعل تبدیل کنند. در این صورت علاوه جمع رزمندگان موجود و شیر و میر میدانمان، لشگری 500 هزار نفره را پسِ دست داریم که بسیاری شان یحتمل هم اکنون نیز در پشت جبهه فعال و خدمت رسانند (و چه بسا هرجا که نیاز است در کنار و دوشا دوش دلاواران پیکارگرمان در کمینگاه‌ها!).

فرض آخر که یک دهم از این عزیزان یعنی 50 هزار تن همسان بسیاری از رزمندگان رشید و شهیدمان در جنگ تحمیلی و هشت سال دفاع مقدس، جانفدای شش دانگ و عاشق شهادت، از برای عملیات انتحاری داوطلبان جدی باشند و چنین مأموریت منحصر به فردی را با جان و دل و با طیب خاطر پذیرا، در این صورت بنگرید حال و روز دشمن متجاوز را با سربازان استخدامی، دست‌آموز، واکنده شده از روزمرگی و عیش و نوش شبانه که بالاترین حد پشت‌گرمی و دل نهادی شان جنگ‌افزارهای پیشرفته است، در دیاری همه چیزش برای آن‌ها غریب و ناآشنا به ویژه شرجی و گرمای بی امان، در مصاف با دست کم 50 هزار جانفدا و جان بر کف راست و واقعی که مرگ و مردن را به سخره گرفته‌اند؛ چه شب سیاهی در پیش دارند که گذشتن از مرزها، ورود به خاک ما و تسخیر یک کف دست زمین کهن‌ترین کشور جهان، ایران عزیز و سرافراز تاریخ را در گودال چنان شب هول نشان مگر به خواب ببینند، ان شاءالله!...