کد خبر: ۴۳۴۸۴۵۶

تاریخ: ۰۵ ارديبهشت ۱۴۰۵ - ۱۱:۳۰

سخنگوی دولت در یادداشتی تشریح کرد

معانی عمیق یک پیام مشترک

سخنگوی دولت در یادداشتی نوشت: در روز‌هایی که فضای رسانه‌ای بیش از هر زمان دیگری در معرض روایت‌سازی‌های جهت‌دار قرار دارد، انتشار پیام مشترک سران قوا با تأکید بر «یک ایران، یک ملت، یک رهبر» را نمی‌توان صرفاً یک واکنش مقطعی یا پاسخی کوتاه به یک موضع‌گیری خارجی تلقی کرد. این پیام به واقع بازتاب یک واقعیت عمیق‌تر در ساختار سیاسی و اجتماعی کشور است؛ واقعیتی که در بزنگاه‌های حساس خود را به‌روشنی نشان می‌دهد: انسجام در عین تکثر.

به گزارش ایکنا، به نقل از پایگاه اطلاع‌رسانی دولت، فاطمه مهاجرانی، سخنگوی دولت در یادداشتی نوشت:

در روز‌هایی که فضای رسانه‌ای بیش از هر زمان دیگری در معرض روایت‌سازی‌های جهت‌دار قرار دارد، انتشار پیام مشترک سران قوا با تأکید بر «یک ایران، یک ملت، یک رهبر» را نمی‌توان صرفاً یک واکنش مقطعی یا پاسخی کوتاه به یک موضع‌گیری خارجی تلقی کرد. این پیام به واقع بازتاب یک واقعیت عمیق‌تر در ساختار سیاسی و اجتماعی کشور است؛ واقعیتی که در بزنگاه‌های حساس خود را به‌روشنی نشان می‌دهد: انسجام در عین تکثر.

از منظر دولت، این هم‌صدایی نه یک شعار بلکه یک ضرورت راهبردی است. تجربه‌های تاریخی، از دوران دفاع مقدس تا مقاطع پیچیده دیپلماتیک و اقتصادی به‌خوبی نشان داده است که هرگاه تصویر «اختلاف در سطوح بالا» به بیرون مخابره شود، طرف مقابل تلاش خواهد کرد از آن به‌عنوان اهرم فشار علیه ملت ایران استفاده کند. در مقابل، هر زمان که وحدت در سطوح عالی نظام به‌صورت شفاف و عملی بروز یافت، محاسبات دشمنان هم دچار خطا شده و مسیر‌های فشار در عمل بی‌اثر یا کم‌اثر شده‌اند.

پیام اخیر سران قوا دقیقاً در همین چهارچوب قابل تحلیل است. در شرایطی که برخی جریان‌های رسانه‌ای خارجی تلاش داشتند با برجسته‌سازی گمانه زنی‌های خود درباره تفاوت دیدگاه‌ها در داخل تصویری از شکاف در ایران ارائه دهند، این پیام مشترک به‌مثابه یک «تصحیح راهبردی» عمل کرد؛ تصحیحی که نه‌تنها مخاطب خارجی، بلکه افکار عمومی داخلی را نیز دربر می‌گرفت.

باید توجه داشت که در صورت صحت آن ادعاها، حتی وجود دیدگاه‌های متفاوت در سازوکار‌های تصمیم‌گیری هم نه‌تنها نقطه ضعف نیست، بلکه بخشی از پویایی یک نظام سیاسی محسوب می‌شود. بر همین اساس، در عموم نظام‌های سیاسی آنچه اهمیت دارد، نحوه تبدیل این تفاوت‌ها به تصمیم نهایی است.

در جمهوری اسلامی ایران نیز تجربه‌های مختلف در دوره‌های گذشته نشان می‌دهد که در صورت وجود چنین تفاوت هایی، این فرآیند در نهایت به یک جمع‌بندی واحد در چهارچوب منافع ملی منتهی می‌شود. بنابراین، «وحدت» به‌معنای حذف اختلاف‌نظر‌ها نیست، بلکه به‌معنای مدیریت آنها در مسیر یک هدف مشترک است و همه اینها با فرض صحت گمانه‌زنی‌ها مطرح می‌شود.