کد خبر: ۴۳۵۰۸۷۵

تاریخ: ۱۶ ارديبهشت ۱۴۰۵ - ۲۲:۲۹

وزیر علوم:

تاب‌آوری مردم ایران در روزهای سخت، مرهون هنر و روایت‌های فرهنگی است

سیمایی صراف در نشست «دانشگاه، هنر و جامعه ایرانی پساجنگ»، ضمن تأکید بر قدرت هنر در حفظ انسجام ملی و مقاومت مردم، از بازنگری در آیین‌نامه ارتقای اساتید هنر و علوم انسانی خبر داد.

به گزارش ایکنا، به نقل از وزارت علوم، تحقیقات و فناوری، سیمایی صراف وزیر علوم در نشست «دانشگاه، هنر و جامعه ایرانی پساجنگ» با حضور جمعی از اساتید هنر دانشگاه‌های کشور و پس از شنیدنِ صحبت‌های این جمع با تأکید بر نقش تاریخی هنر در حفظ انسجام اجتماعی ایران در روزهای جنگ، گفت: هنر، موسیقی، شعر و روایت‌های فاخر فرهنگی در روزهای جنگ تحمیلی، روحیه حماسی، غرور ملی و حتی امید و شادی را در جامعه زنده نگه داشتند و بخش مهمی از تاب‌آوری اجتماعی مردم ایران مرهون هنر و هنرمندان است.

وزیر علوم با تسلیت شهادت رهبر معظم انقلاب، استادان و دانشگاهیان شهید در جنگ ۱۲ روزه و جنگ رمضان، روز استاد و مقام معلم را گرامی داشت و اظهار کرد: ما امروز در متن یک جنگ تحمیلی دیگر قرار داریم، اما آنچه مردم ایران را پای کار ایران نگه داشت، فقط تجهیزات نظامی نبود؛ هنر، شعر، موسیقی و روایت‌های فرهنگی نیز در کنار مردم ایستادند.

وی با اشاره به سابقه جنگ‌افروزی آمریکا در جهان افزود: آمریکا در بیش از ۴۰۰ جنگ و مداخله مستقیم نقش داشته و در کنار آن ده‌ها کودتا را هدایت کرده است. کشوری که خود صاحب بمب هسته‌ای است، امروز به بهانه نگرانی از دستیابی دیگران به این سلاح، تجاوز و حمله را توجیه می‌کند؛ این نقض آشکار ابتدایی‌ترین اصول حقوق بشر و حقوق بین‌الملل است.

وزیر علوم با مقایسه ریشه‌های تمدنی ایران و آمریکا گفت: ایران با شعر، موسیقی، معماری، خوشنویسی، نقاشی و ادبیات در حافظه جهانی ثبت شده است؛ اما آمریکا کشوری است که گویی از ابتدا بر جنگ و خشونت بنا شده است. تفاوت ما در ریشه‌های چند هزار ساله تمدنی ماست.

سیمایی با تأکید بر مسئولیت اجتماعی دانشگاه‌ها و هنرمندان در دوران پساجنگ اظهار کرد: دانشگاهیان، به‌ ویژه استادان و هنرمندان، بیش از دیگران مسئولیت دارند به تاب‌آوری اجتماعی مردم کمک کنند. اگر مردم ایران در سخت‌ترین روزها همچنان در صحنه ماندند، بخش مهمی از این مقاومت از دل هنر جوشید. این قدرتِ هنر بود که باعث شد مردم ۶۹ روز در همراهیِ با لانچرها در خیابان باشند. این حماسه‌ای که از هنر جوشیده، این مردم را پای کار ایران حفظ کرد و انسجام بخشید.

وی از برنامه وزارت علوم برای مستندسازی آثار و جنایات جنگ علیه دانشگاه‌ها خبر داد و گفت: حفظ و ثبت آثار جنگ فقط برای پیگیری حقوقی نیست؛ برای آن است که نسل آینده قهرمانان خود را فراموش نکند و زشتی جنگ و خشونت برای جهان ثبت شود. هنر باید بتواند هم زیبایی مقاومت و هم قبح جنایت را روایت کند.

وزیر علوم با اشاره به برنامه ایجاد «موزه جنگ علیه دانشگاه» افزود: جمع‌آوری آثار و بقایای جنایت علیه دانشگاه‌ها آغاز شده و حتی موضوع ایجاد نمایشگاهی دائمی در محل یونسکو در پاریس را دنبال می‌کنیم تا ایران بتواند روایت هنرمندانه خود از مقاومت و تمدن را به جهان ارائه کند.

سیمایی در بخش دیگری از سخنان خود با انتقاد از وضعیت معماری دانشگاه‌ها و خوابگاه‌های دانشجویی تصریح کرد: بسیاری از بناهای دانشگاهی امروز فاقد هویت ایرانی، اسلامی یا حتی مدرن هستند. از استادان هنر می‌خواهم در طراحی فضاهای دانشگاهی مشارکت کنند تا دانشگاه فقط محل خوابیدن و عبور روزمره نباشد، بلکه حامل هویت و معنا باشد.

وی از بازنگری در آیین‌نامه ارتقای استادان خبر داد و گفت: در آیین‌نامه جدید سعی می‌شود مسیرهای ارتقا متنوع باشد و دیگر ارتقای رشته‌های هنر و علوم انسانی مانند علوم پایه یا پزشکی دیده نشود. آثار هنری و تأثیرگذاری اجتماعی باید سهم جدی‌تری در ارزیابی استادان داشته باشند.

وزیر علوم در ادامه از برنامه‌ریزی برای احیای جشنواره تئاتر دانشگاهی و نیز بازدید استادان هنر از کاخ گلستان برای بررسی آثار تخریب ناشی از حملات اخیر خبر داد و تأکید کرد: با وزیر محترم میراث فرهنگی صحبت می‌کنم تا از ظرفیت استادان هنر برای مرمت میراث فرهنگی آسیب‌دیده استفاده کنیم.

سیمایی با اشاره به وضعیت آموزش دانشگاه‌ها در شرایط فعلی اظهار کرد: من مخالف مجازی شدن کامل دانشگاه‌ها هستم و معتقدم باید راهی میانه میان آموزش حضوری و مجازی پیدا شود، اما در شرایط کنونی حفظ جان دانشجویان اولویت نخست است.

وی در پایان با انتقاد از تداوم محدودیت اینترنت بین‌الملل گفت: دولت موافق قطع اینترنت نیست و شخص رئیس‌ جمهور نیز قانع نشده که چرا این وضعیت باید ادامه پیدا کند. کاهش دسترسی به اینترنت، ارتباطات علمی و پژوهشی کشور را مختل کرده و تداومِ اختلال اینترنت برای عموم مردم، ضد امنیت ملی است.

وزیر علوم افزود: تبعیض در دسترسی به اینترنت از خودِ قطع اینترنت خطرناک‌تر است. ایجاد انواع اینترنت‌های طبقاتی و محدود، احساس نابرابری و نارضایتی اجتماعی را تشدید می‌کند. امیدواریم هرچه سریع‌تر شرایط به وضعیت عادی بازگردد و دسترسی آزاد و پایدار به اینترنت برای دانشگاهیان ومردم فراهم شود.