کد خبر: ۴۳۵۱۱۷۲

تاریخ: ۱۹ ارديبهشت ۱۴۰۵ - ۱۳:۳۸

نمایش قرآن خطی نفیس در موزه میراث اسلامی تایلند

یک نسخه خطی قرآن که قدمت آن بیش از ۱۰۰۰ سال برآورد می‌شود، در موزه میراث فرهنگی اسلامی تایلند به نمایش گذاشته شده است.

به گزارش ایکنا به نقل از nst، یک نسخه خطی قرآن که گمان می‌رود بیش از ۱۰۰۰ سال قدمت داشته باشد در موزه میراث فرهنگی اسلامی و مرکز آموزش قرآن در ناراتیوات تایلند به نمایش گذاشته شده است.

این نسخه خطی که حدود ۵۰ کیلوگرم وزن دارد، در دوران عباسیان با استفاده از ۳۴۶ ورق ساخته شده از پوست حیوانات و جوهر طبیعی کتابت شده و به یکی از آثار اسلامی نادر و ارزشمند نگهداری‌شده در منطقه تبدیل شده است.

نیک الهام نیک یوسوپ، مسئول موزه گفت که قدیمی‌ترین اثر تاریخی موزه با مهارت استثنایی و با استفاده از صدها پوست حیوانات فرآوری شده برای ایجاد ورق‌های بادوام برای نگارش قرآن تولید شده است. وی گفت: تمام مواد اولیه به طور خاص از حضرموت در یمن تهیه شده است.

این نسخه خطی فراتر از استفاده از مواد طبیعی، همچنین نشان‌دهنده ابتکار جوامع اولیه مسلمان در استفاده از عناصر محیط اطرافشان است و کاملاً با دست و به خط کوفی کتابت شده است.

نیک یوسوپ گفت: «مردم در گذشته از موادی که مستقیماً از طبیعت به دست می‌آمدند، استفاده می‌کردند. مخلوطی از چوب و پوست درخت خرما برای تولید جوهر، سوزانده می‌شد و سپس با چندین ماده طبیعی دیگر ترکیب می‌شد.»

از آنجایی که این نسخه خطی کاملاً از عناصر طبیعی تولید شده است، حفظ آن نیاز به روش‌های دقیق حفاظتی و عاری از مواد شیمیایی و حلال‌های مدرن دارد. کارهای تمیز کردن و مرمت هر شش ماه یک بار انجام می‌شود.

نیک الهام گفت: «سطح این صفحات پوستی بسیار حساس است. استفاده از مواد شیمیایی یا مایعات مبتنی بر الکل می‌تواند باعث از بین رفتن جوهر شود و بافت صفحات نیز ممکن است آسیب ببیند.»

وی ادامه داد: «به همین دلیل است که ما فقط از روش‌های نگهداری ارگانیک برای حفظ ارزش و اصالت این گنجینه استفاده می‌کنیم.»

او گفت که این نسخه خطی سفر خود را از یمن به مجمع‌الجزایر مالایی در دوران شیخ جمادیل کبری، واعظ مسلمان آغاز کرد.

به گفته وی، این نسخه خطی بیش از ۵۰۰ سال در اندونزی نگهداری می‌شد تا اینکه حدود پنج سال پیش در طول همه‌گیری کرونا به ناراتیوات آورده شد.

او گفت: «برای اطمینان از حفظ این میراث ارزشمند تمدن اسلامی، رویه‌های امنیتی سختگیرانه‌ای اجرا می‌شود و بازدیدکنندگان اجازه لمس این اثر نفیس را ندارند.»