کد خبر: ۴۳۵۲۶۵۷

تاریخ: ۲۷ ارديبهشت ۱۴۰۵ - ۱۳:۲۹

روایتی از تلاوت در محضر امام خامنه‌ای

حالات و رفتار رهبر شهید تفسیر قرآن بود + فیلم

علی قاسم‌آبادی قاری و مدرس قرآن با روایت خاطراتی از تلاوت‌های خود در محضر رهبر شهید انقلاب از نگاه تمدنی ایشان به جامعه قرآنی سخن گفت و تأکید کرد: شخصیت حضرت آقا در یک جمله تفسیر عملی قرآن بود.

به گزارش ایکنا، علی قاسم‌آبادی قاری و مدرس قرآن در برنامه تلویزیونی «دیدار» که با اجرای سیدوحید مرتضوی از شبکه قرآن و معارف سیما پخش شد، به بیان خاطرات، ناگفته‌ها و روایت‌هایی از دیدار‌ها و تلاوت‌های خود در محضر رهبر شهید انقلاب، آیت‌الله العظمی سیدعلی خامنه‌ای پرداخت؛ خاطراتی آمیخته با ارادت، اشک و لحظاتی که به گفته او، هنوز طنین صدای رهبر انقلاب در ذهنش زنده است.

وی با اشاره به سال‌های نوجوانی‌اش گفت: در دوران دبیرستان و زمانی که در نیشابور زندگی می‌کردم، یکی از بزرگ‌ترین آرزوهایم دیدار با حضرت آقا بود. برای این دیدار تلاش زیادی می‌کردم. گاهی که رهبر انقلاب روز اول عید به مشهد می‌آمدند، خودم را به محل برنامه می‌رساندم، اما فاصله بسیار زیاد بود و امکان دیدار نزدیک فراهم نمی‌شد.

{$sepehr_media_4302994_400_300}

قاسم‌آبادی افزود: اولین بار سال ۱۳۷۹ همراه گروه هم‌خوانی «سلسلةالذهب» برای اجرا در محضر رهبر انقلاب دعوت شدیم. وقتی برای نخستین بار ایشان را از نزدیک دیدم، بی‌اختیار اشک از چشمانم جاری شد. این اتفاق در تمام عمرم فقط دوبار رخ داد؛ یک‌بار در نخستین دیدار و بار دیگر در آخرین دیدار. در آخرین دیدار تسبیح فیروزه‌ای در دست داشتم، ذکر می‌گفتم و فقط به چهره آقا نگاه می‌کردم. اصلاً تلاوت‌ها را نمی‌شنیدم؛ فقط نگاه می‌کردم و آن تسبیح آرامم می‌کرد. همان‌جا بود که معنای این جمله را که «دیدن علما عبادت است» با تمام وجود درک کردم.

این قاری قرآن درباره یکی از دیدار‌ها اظهار کرد: طلیعه ماه رمضان سال ۱۳۹۸ دیدار جامعه قرآنی با رهبر انقلاب برگزار شد و فردای آن روز نمایشگاهی از فعالیت‌های نهاد‌های قرآنی زیرمجموعه دفتر رهبر معظم انقلاب از جمله مرکز طبع و نشر قرآن جمهوی اسلامی ایران و شورای عالی قرآن برپا شد. رهبر فرزانه انقلاب پس از نماز ظهر حدود یک ساعت برای بازدید از این نمایشگاه وقت گذاشتند. در پایان بازدید، در جمعی شش ـ هفت نفره، دو نکته را بیان کردند که هنوز طنین صدایشان را فراموش نکرده‌ام.

وی گفت: نخست فرمودند «قاری به خواندن است». در آن جمع برخی دوستان به دلیل سن بالا، خواندن را کنار گذاشته بودند و شاید این جمله ناظر به همین مسئله بود. رهبر شهید انقلاب تأکید کردند که قاری باید هر روز قرآن بخواند؛ چراکه یک وجه تلاوت، لذت شخص قاری از خواندن قرآن است و وجه دیگر، لذت مردم از شنیدن آن؛ بنابراین قاری نباید تلاوت را ترک کند.

{$sepehr_media_4302996_400_300}

قاسم‌آبادی افزود: نکته دوم درباره جایگاه قرائت در هویت کشور‌ها بود. ایشان فرمودند وقتی نام مصر می‌آید، جهان اسلام آن را با قاریانش می‌شناسد و خطاب به فعالان و سیاستگذاران قرآنی پرسیدند چه باید کرد که وقتی نام ایران برده می‌شود، ایران را نیز با قاریان قرآن بشناسند؟ این نگاه برای من بسیار عمیق و جالب بود. رهبر انقلاب در همان جلسه به جایگاه تاریخی قرائت اشاره داشتند.

این مدرس قرآن درباره تأثیر نگاه رهبر انقلاب بر فضای قرآنی کشور گفت: امروز آثار آن نگاه را به‌وضوح می‌بینیم. اکنون برای برنامه‌هایی مانند برنامه تلویزیونی «بهشت» شبکه قرآن و معارف سیما از میان هزاران نوجوان مستعد افرادی انتخاب می‌شوند، در حالی که در دهه ۶۰ پیدا کردن حتی یک حافظ دشوار بود. آن زمان در شهر ما فقط یک نفر حافظ سوره بقره بود، اما امروز تنها در همان شهر، بیش از ۱۵۰ حافظ کل حضور دارند.

وی به یکی دیگر از تلاوت‌های خود در محضر رهبر انقلاب در سال ۱۴۰۲ اشاره کرد و گفت: برای تلاوت دیدار شاعران در نیمه ماه رمضان دعوت شدم. در آن دیدار تصمیم گرفتم بخشی از تلاوت که آیات «رَبَّنا إِنَّنا سَمِعنا مُنادِیًا یُنادی لِلإیمانِ أَن آمِنوا بِرَبِّکُم فَآمَنّا ۚ رَبَّنا فَاغفِر لَنا ذُنوبَنا وَکَفِّر عَنّا سَیِّئَاتِنا وَتَوَفَّنا مَعَ الأَبرارِ ...» بود با قرائت ورش از نافع اجرا کنم؛ چراکه فضای تنغیمی آن را شیرین و متفاوت می‌دانستم. ابتدا با روایت حفص خواندم و سپس وارد فضای وَرش شدم. احساس کردم رهبر انقلاب با حال خاصی گوش می‌دهند.

{$sepehr_media_4302999_400_300}

قاسم‌آبادی افزود: پس از تلاوت برای لحظاتی کوتاه خدمت ایشان رسیدم، فرمودند آیاتی که خواندید بسیار خوب بود؛ چرا آیه «فَاسْتَجَابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ» را ادامه ندادید؟ عرض کردم وقت برنامه محدود بود. سپس فرمودند این آیات از «وَلِلَّهِ مُلْکُ السَّمَاوَاتِ وَالأرْضِ» آغاز و به «مِنْ ذَکَرٍ أَوْ أُنْثَى» ختم می‌شود و در ادامه نیز تأکید کردند که قرائت ورش را هم خوب اجرا کرده‌ام.

این قاری قرآن ادامه داد: این انگشتری که در دست دارم، یادگار یکی از دیدار‌ها با رهبر شهید انقلاب است. پس از تلاوت وقتی خدمت ایشان رسیدم، عرض کردم این پنجمین یا ششمین دیدار من است و اگر امکان دارد تبرکی هم به من بدهید. رهبر انقلاب پرسیدند چه می‌خواهی؟ سپس دست در جیبشان کردند و از میان چند انگشتر، این انگشتر را به من دادند.

{$sepehr_media_4303000_400_300}

وی افزود: یک‌بار دیگر هم درخواست کردم اگر ممکن است چفیه‌شان را بدهند و ایشان همان‌جا چفیه را هدیه کردند. بعد‌ها یکی از دوستانم که در دفتر سردار شهید محمد پاکپور خدمت می‌کرد، از من خواست اگر تبرکی از رهبر انقلاب دارم به او بدهم. من همان چفیه را به او دادم و او در جنگ اخیر به شهادت رسید.

قاسم‌آبادی با بیان خاطره‌ای دیگر گفت: در یکی از دیدار‌های کاروان اعزامی به حج، یکی از مسئولان انگشتری که در دستان حضرت آقا بود به عنوان هدیه دریافت کرد. بعد‌ها نقل کرد، همسر یکی از همکارانش پس از شهادت رهبر انقلاب به‌شدت بی‌قرار و آشفته شده بود و حتی مراجعه به چند روان‌شناس نیز آرامش را به او بازنگردانده بود. این مسئول انگشتر خود را به همکارش می‌دهد تا آن را به همسرش بدهد و بگوید این انگشتر را از دست خود آقا گرفته است، به گفته وی، حال آن خانم پس از سه روز بهتر شد.

وی در پاسخ به این پرسش که اگر قرار باشد تصویری از رهبر انقلاب برای نسل آینده ترسیم کند، چه خواهد گفت؟ اظهار کرد: ترسیم شخصیت ایشان کاری سهل و ممتنع است. رفتار حضرت آقا در همه ابعاد، تفسیر عملی قرآن بود. نگاه ایشان به قرآن، نگاهی تمدنی بود و همواره همه را به تلاوت قرآن و اثرگذاری اجتماعی از مسیر قرآن توصیه می‌کردند. در برابر مردم و نیرو‌های انقلاب «رحماء بینهم» بودند و در برابر رژیم صهیونیستی و استکبار «اشداء علی الکفار».

وی افزود: نگاه رهبر انقلاب به قاریان، نگاهی پیامبرگونه بود. در صدر اسلام نیز تصمیم‌سازان بزرگ جامعه، قاریان قرآن بودند؛ افرادی، چون ابن‌مسعود و اُبیّ‌بن‌کعب. رهبر انقلاب نیز برای جامعه قاریان جایگاهی فراتر از یک نقش تشریفاتی قائل بودند و این مسئله را آیندگان بهتر درک خواهند کرد.

{$sepehr_media_4302997_400_300}

قاسم‌آبادی در پایان با اشاره به حال و هوای جامعه قرآنی پس از شهادت رهبر انقلاب گفت: این روز‌ها بسیاری از دوستان و قاریان همین سؤال را از یکدیگر می‌پرسند. در خانواده خود ما نیز این داغ بسیار سنگین بود. همسرم می‌گفت برای شهادت حضرت آقا آن‌قدر گریه کرده که حتی برای پدرش این‌گونه اشک نریخته بود. برای بسیاری از قاریان، تلاوت پس از این واقعه دشوار شده است؛ بغضی در گلو مانده و حال سابق را نداریم.