IQNA – Isinasagawa na ang digitalisasyon ng tinatayang 180-taong-gulang na manuskrito ng Quran mula sa Aceh na may layuning pangalagaan ang marupok na mga pahina nito.

Layunin din nitong pangalagaan ang kaalamang Islamiko na nakatala sa makasaysayang dokumento para sa susunod na mga salinlahi.
"Ang digitalisasyon ay hindi lamang pagpalit ng isang manuskrito sa digital na anyo, kundi pati na rin ang pagpapanatili ng kaalamang taglay nito upang mapag-aralan at maipasa ito," sabi ni Nurrahmi, isang mag-aaral ng doktorado sa UIN Ar-Raniry Banda Aceh.
Sabi niya, kailangan ang digitalisasyon dahil lumala na ang pisikal na kondisyon ng manuskrito, na may ilang marupok na mga pahina at kumukupas na teksto na naging mahirap basahin.
Ang sulat-kamay na manuskrito ay pagmamay-ari ni Teungku Chik Lampaloh, isang iskolar ng Aceh na kilala rin bilang Sheikh Abdurrahman Lampaloh. Bukod sa teksto ng Quran, naglalaman din ito ng mga tala na nagdodokumento sa kaalamang Islamiko at mga tradisyong iskolar noong panahon nito.
Sinabi ni Nurrahmi na ang digitisasyon ay bahagi ng kanyang pananaliksik, na pinamagatang "Mula sa Manuskrito tungo sa Digital na Pamana: Pagpapanatili ng Kaalaman sa Nusantara Islam sa pamamagitan ng Digitalisasyon ng Manuskrito ng Teungku Chik Lampaloh," na iniharap sa ika-10 Kumperensiya ng I-LISS sa Malaysia.
Ang pananaliksik ay isinagawa kasama sina Prof. Mujiburrahman, Prof. Syamsul Rijal, Dr. Zubaidah at Fathin Zhafira Fauzi.
Sabi niya, mababawasan ng digitalisasyon ang pangangailangan para sa pisikal na paghawak habang pinapanatiling makamtan ang impormasyon ng manuskrito para sa pag-aaral nang hindi paulit-ulit na binubuksan o hinahawakan ang orihinal.
Ang pag-aaral ay gumagamit ng kuwalitatibong deskriptibong pamamaraan, kung saan ang digitisasyon ay isinagawa sa tatlong mga yugto, bago-digitization, digitization at pagkatapos-digitization.
Ang pananaliksik ay nagmumungkahi ng isang balangkas na pinagsasama ang pangangalaga, pamamahala ng metadata, at pagpapalaganap ng kaalaman na maaaring gamitin ng mga aklatan, mga arkibos, mga museo, at mga institusyon ng pamana ng kultura.
Ang manuskrito ng Teungku Chik Lampaloh ay dati nang pinag-aralan ng mga mananaliksik mula sa UIN Ar-Raniry at Unibersidad ng Al-Azhar, na nakatuon sa mga elementong paratekstuwal katulad ng mga tala sa gilid, mga kolopon, mga anotasyon at iba pang mga paglalarawan.