Ба гузориши хабаргузории икно аз Хуросони Разавӣ, Ҳуҷҷатулислом вал-муслимин Ҳамид Шаҳриёрӣ, дабири кулли Маҷмаи ҷаҳонии тақриби мазоҳиби исломӣ, дар маросими ихтитомияи Конфронси байналмилалии ваҳдати исломӣ, ки рӯзи якшанбе, 8-уми шаҳривар, бо ҳузури уламо ва меҳмонон аз кишварҳои гуногуни ҷаҳон баргузор гардид, зимни табрики ҷашнҳои мавлуди Паёмбари Акрам (с) ва Имом Ҷаъфари Содиқ (а), ба шарҳи модели муваффақияти Ҷумҳурии Исломии Эрон дар заминаи ҳамгароии ҷаҳони ислом пардохт ва изҳор дошт:

«Он чизе, ки имрӯз дар қолаби ҳамбастагии исломӣ мушоҳида мекунем, натиҷаи як модели стратегӣ мебошад, ки қадам ба қадам пайгирӣ шуда ва ба марҳилаи татбиқи амалӣ расидааст.»

Ӯ бо баёни ин ки қадами аввал мафҳумсозӣ ва эҷоди нишон (брендинг) мебошад, афзуд: «Истилоҳи “ваҳдати исломӣ” дар ибтидо эҷод гардид, сипас хусусиятҳо ва ҷанбаҳои он муайян карда шуданд ва дар тӯли даҳҳо суханронӣ ва тавзеҳоти назариявӣ, ба як мафҳуми шинохташуда ва ҷойгирифта дар зеҳни мардум табдил ёфт.»

«Танҳо пешниҳод кардани як мафҳуми назариявӣ кофӣ нест ва як ҷараёни фардӣ наметавонад онро ба натиҷа расонад. Аз ин рӯ, дар қадами дуюм созмондиҳӣ ва ташкили даста дар мадди назар қарор гирифт. Маҷмаи ҷаҳонии тақриби мазоҳиби исломӣ низ беш аз се даҳсола пеш бо ҳадафи пайгирии амалӣ ва ниҳодинаи ин назария таъсис дода шуд.»

Шаҳриёрӣ гуфтугӯ миёни нухбагонро қадами сеюми ин улгу донист ва таъкид кард:

«Ҳадаф ин буд, ки ин андеша танҳо аз ҷониби як забон баён ва шунида нашавад, балки донишмандон, мутафаккирон ва уламои ҷаҳони ислом худ ба тавлиди муҳтаво ва бозхонии ин мафҳум бипардозанд.»

Ба гуфтаи ӯ, имрӯз нишонаҳои густариши ин дискурсро дар ташаккули ниҳодҳое, монанди Маҷлиси ҳукамо (ҳакимони) мусулмонон дар Миср, баргузории ҳамоишҳои байналмилалӣ дар Арабистони Саудӣ ва ҷамъомадҳои уламо дар Туркия метавон мушоҳида кард. Ин раванд нишон медиҳад, ки ин паём дар ҷаҳони ислом дубора мавриди таваҷҷуҳ қарор гирифта ва густариш ёфтааст.

Ӯ бо ишора ба қадами чорум — шабакасозӣ, баён кард:

«Барои интиқоли паём аз сатҳи нухбагон ба қишри васеи ҷомеа, ба абзорҳои иртиботӣ ва чеҳраҳои таъсиргузори иҷтимоӣ ниёз дорем. Бар ҳамин асос, истифода аз зарфиятҳои фаъолони расонаӣ ва мубаллиғони байналмилалӣ, ки миллионҳо мухотаб доранд, барои пайваст намудани нухбагон бо қишрҳои гуногуни мардум дар мадди назар қарор гирифтааст.»

Дабири кулли Маҷмаи ҷаҳонии тақриби мазоҳиби исломӣ бо таъкид бар ин ки ваҳдат дорои ду ҷанбаи салбӣ ва эҷобӣ мебошад, гуфт:

«Дар ҷанбаи салбӣ, масъалаҳое монанди парҳез аз таҳқири муқаддасот ва риояи эҳтироми ҷону молу обрӯи мусулмонон, бар асоси фатвоҳои мароҷеъ ва ривоятҳои ҳар ду мазҳаби исломӣ қарор доранд. Аммо дар ҷанбаи эҷобӣ, ваҳдат бояд дар шакли пешниҳоди хидматҳо, ҳамафзоии воқеӣ ва ҳалли мушкилоти уммати исломӣ таҷассум ёбад.»

Ӯ бо баёни ин ки ҳимояти ҳамаҷониба аз мардуми мазлуми Фаластин намунаи воқеии ваҳдати исломӣ дар майдони амал мебошад, изҳор кард:

«Ҳимоят аз Ғазза ва муҷаҳҳаз сохтани ҷабҳаи муқовимат дар Фаластин ва Лубнон бар асоси вазифаи динӣ ва инсонӣ барои истодагӣ дар муқобили зулм ва ишғолгарӣ анҷом гирифт.»

4372857