Қуръони карим, китоби ҳидоят ва бедории инсон, дар оятҳои худ паёмҳои равшан ва роҳнамое барои тамоми замонҳо ва ҳамаи инсонҳо пешниҳод мекунад. Ин паёмҳо аз ғамхорӣ нисбат ба имон ва ахлоқи фардӣ то устуворӣ дар сахтиҳо, умед ба раҳмати илоҳӣ, масъулиятпазирии иҷтимоӣ, парҳез аз ғафлат ва ҳаракат дар роҳи ҳақро дар бар мегиранд. Маҷмуаи «Паёми ваҳй» бо интихоби оятҳои мавзӯӣ мекӯшад, миёни мафҳумҳои волои ваҳй ва зиндагии имрӯзаи хонандагон пайванди равшан ва амалӣ барқарор созад ва ҳар оятро ҳамчун паёме илҳомбахш, андешабарангез ва корбурдӣ дар пеши назари хонанда қарор диҳад.
إِنَّ اللَّهَ یَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالْإِحْسَانِ وَإِیتَاءِ ذِی الْقُرْبَى
Ҳамоно Худованд ба адолат, некӯкорӣ ва бахшиш ба хешовандон фармон медиҳад.
Сураи Наҳл, ояти 90

3499532